บทที่ 852 คุกใต้ดิน

“ฉันได้ฆ่าล้างตระกูลหลินกับตระกูลโถ้ป๋าไปแล้ว” เฉินเกอพูดอย่างเรียบเฉย ราวกับว่ากำลังพูดถึงเรื่องธรรมดาทั่วไป

“ห๊า?” ไป๋เสี่ยวเฟยอึ้งไปในทันที

“มันเป็นผลกรรมที่พวกเขาต้องได้รับอยู่แล้ว ข่าวนี้ฉันคิดว่าคงได้แพร่กระจายไปทั่วประเทศหนานเยว่แล้วล่ะ ฉันคิดว่าหลี่กั๋วจุนไม่มีทางปล่อยเราไปง่ายๆหรอก ดังนั้นวิลล่าแห่งนี้ไม่ปลอดภัยแล้ว ฉันจะพาพวกนายไปจากที่นี่ ถือโอกาสตามหาท่านซินแสกุ่ยและคนของตำหนักสวนหยางแกงค์ดากอน”

เฉินเกอถอนหายใจ หลังจากที่เขาฆ่าล้างตระกูลหลินกับตระกูลโถ้ป๋าแล้ว เขาได้สำรวจทั้งภายในและภายนอกของบ้านแล้ว แต่ก็ไม่พบร่องรอยหรือเบาะแสใดๆเลย

“ไม่มีปัญหาหรอก” ไป๋เสี่ยวเฟยตกลงโดยที่ไม่พูดอะไรเลย

“สองสามวันนี้ภารกิจของนายก็คือคุ้มกันเหลียงลู่ให้ปลอดภัย เรื่องยุ่งยากอย่างอื่นฉันจะช่วยนายจัดการเอง”

เฉินเกอส่ายหัวแล้วพูด ตอนนี้แล้วเขายังไม่รู้ว่าพวกท่านซินแสกุ่ยจะปลอดภัยหรือไม่ แม้ว่าหลินตงหยวนจะเคยพูดว่า เพื่อนของตัวเองนั้นไม่มีอันตรายถึงชีวิต แต่กลับหาตัวไม่เจอในบ้านตระกูลหลิน

นั่นก็หมายความว่าหลินตงหยวนเจอกับท่านซินแสกุ่ยเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น แต่หลังจากที่เจอแล้วเกิดอะไรขึ้น เขานั้นไม่รู้

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินเกอก็กำหมัดแน่น

หากไม่มีความช่วยเหลือของท่านซินแสกุ่ย ตัวเขาเองนั้นไม่มีทางที่หาที่อยู่ของคนในครอบครัวได้อย่างแน่นอน และก็คงจะหาตำแหน่งที่แน่ชัดของเกาะโยวหลงในเมืองหนานหยางไม่เจอด้วย

หากว่าท่านซินแสกุ่ยเกิดอุบัติเหตุจริงๆ ทำให้แผนการตามหาคนในครอบครัวของตัวเองต้องหยุดชะงักหรือล้มเหลว งั้นเขาต้องให้ประเทศหนานเยว่ชดใช้อย่างสาสม อย่างน้อย คนในหน่วยรบจะไม่สามารถมีชีวิตรอด

“ฉันเข้าใจแล้วเฉินเกอ ฉันไม่มีทางที่จะเป็นตัวถ่วงของนาย” ไป๋เสี่ยวเฟยพยักหน้า เขารู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้ของเฉินเกอลำบากขนาดไหน คนในประเทศหนานเยว่ต่างก็จ้องมองเขาอยู่ ถึงขนาดที่สามารถจะฆ่าเขาทุกเมื่อ

“อืม กินข้าวเถอะ” เฉินเกอยังสูบบุหรี่ไม่หมดมวน ดันหมูตุ๋นน้ำแดงที่อยู่ตรงหน้าไปไว้ข้างโต๊ะ เตรียมไว้จะเอาไปให้เหลียงลู่

แม้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาจะไม่ค่อยถูกชะตากับผู้หญิงคนนี้ แต่ไม่ว่ายังไง ก็ไม่ควรให้เธอต้องมาลำบากใจ