บทที่ 853 ออกสืบกลางดึก

“แต่ว่าคุณเฉิน มันเป็นเพียงข้อสันนิษฐานของผมเท่านั้น” เฉินสีอธิบาย

“ขอบคุณมาก” เฉินเกอยิ้มๆ แล้วยื่นมือให้เขา ตอนนี้ไม่มีเบาะแสของท่านซินแสกุ่ยเลยแม้แต่นิดเดียว ไม่ว่าเบาะแสของคนที่อยู่ตรงหน้าจะจริงหรือไม่ อย่างน้อยก็ต้องไปสืบดูก่อน

“ผมก็ได้นำข่าวที่รู้มาแจ้งแล้ว งั้นผมขอตัวก่อน คุณเฉิน หวังว่าจะมีโอกาสพบกันอีก” เฉินสีไม่ได้เสียเวลามากนัก เขารู้ว่าตอนนี้ตัวเขาเองยังถูกหน่วยรบตามหาตัวอยู่ ในประเทศหนานเยว่ไม่รู้ว่ามีคนจำนวนเท่าไหร่ที่กำลังตามหาร่องรอยของเขาอยู่

“ได้” เฉินเกอพยักหน้า

มองดูเขาจากไป เฉินเกอก็ขมวดคิ้วครุ่นคิด

คุกใต้ดินนี้ เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย แต่ด้วยความเข้าใจของตัวเองที่มีต่อประเทศหนานเยว่ จะมีสถานที่ที่ตัวเองไม่คุ้นเคยนั้นเป็นเรื่องที่ปกติมาก และเฉินเสีไม่มีทางที่จะโกหกเขา มันก็หมายความว่าท่านซินแสกุ่ยและคนอื่นๆ อาจจะถูกขังอยู่ตรงนั้นจริงๆ

เฉินเกอไม่ได้ชักช้า หันหลังเดินเข้าไปข้างใน

“อะไรนะ? เฉินเกอนายจะออกไปหรอ? ไป๋เสี่ยวเฟยตกใจอย่างมาก ดึงตัวเฉินเกอให้นั่งลง แล้วพูด “เฉินเกอ ตอนนี้ข้างนอกไม่รู้ว่ามีคนเท่าไหร่กำลังจับตามองนายอยู่ อีกอย่างตระกูลหลินกับตระกูลโถ้ป๋าก็ถูกทำลายล้างไปแล้ว ตอนนี้นายยังออกไปอีก.........”

“ฉันเหมือนจะได้ที่อยู่ของพวกท่านซินแสกุ่ยมาแล้ว ไม่ว่าจริงหรือเท็จ ฉันก็ต้องไปดูหน่อย” เฉินเกอพูดอย่างแน่วแน่ มันเป็นเรื่องที่สำคัญ ไม่ว่ามันจะคืออะไร ก็ต้องไปสืบดูด้วยตัวเอง

ถ้าหากท่านซินแสกุ่ยกับคนของตำหนักสวนหยางอยู่ตรงนั้นจริงๆ ฉันจะได้ช่วยพวกเขาออกมาด้วย

เป้าหมายของการมาประเทศหนานเยว่ ก็สำเร็จไปกว่าครึ่งแล้ว

“ฉันไปกับนายด้วย” เห็นท่าทางที่แน่วแน่ของเฉินเกอ ไป๋เสี่ยวเฟยก็หยิบเสื้อกันหนาวมาสวมในทันที

“นายรออยู่ตรงนี้จะดีกว่า เหลียงลู่ต้องการการคุ้มกันของนาย” มือของเฉินเกอได้วางลงตรงบ่าของเขา กล่าวอย่างจริงจัง

“ฉัน”