บทที่ 855 ช่วยชีวิต

เฉินเกอชะลอความเร็ว สำรวจสถานการณ์ตรงหน้า

เวลาเพียงไม่กี่นาที เฉินเกอก็สามารถเข้าใจสถานการณ์การลาดตระเวนของพวกเขา

ทีมลาดตระเวนสี่ทีม สลับการลาดตระเวน

มันเป็นวิธีการลาดตระเวนขั้นพื้นฐานและธรรมดาที่สุด อย่ามองว่ามันง่าย แต่สามารถควบคุมสถานการณ์เกือบทุกอย่างในบริเวณที่ใกล้เคียงได้ ใครก็ตามที่ต้องการเข้าใกล้ มีโอกาสสูงมากที่จะถูกพบเห็น

นำรถไปจอดในระยะไกล เฉินเกอก็ก้าวเดินไปทางโกดังร้างอย่างรวดเร็ว

เมื่อใกล้เข้าไปข้างหน้า เฉินเกอก็จงใจลดฝีเท้าลง แน่นอนมันก็ถูกทหารลาดตระเวนเห็นเข้าในทันที

ด้วยเหตุที่คุกใต้ดินเป็นสถานที่สำคัญ ดังนั้นเมื่อพวกเขาไม่ได้รับแจ้งล่วงหน้า แล้วก็มีคนเข้าใกล้โดยไม่ได้รับอนุญาต พวกเขาทั้งหมดจึงเข้าไปล้อมเฉินเกอเอาไว้ และเล็งปืนในมือออกไปพร้อมกัน

“พวกนายทำอะไร?” เฉินเกอขมวดคิ้ว ถามอย่างเรียบเฉย

“คุณเป็นใคร ทำไมถึงเข้ามาที่นี่โดยไม่ได้รับอนุญาต” หัวหน้าทีมมองไปที่เฉินเกอ

“ฉันเป็นคนของท่านรอง รับคำสั่งของท่านรองมาดูสถานการณ์ของที่นี่ ช่วงนี้ประเทศหนานเยว่ของเราเกิดเรื่องที่ไม่เล็กเลย ท่านรองเป็นห่วงว่าที่นี่จะไม่ปลอดภัย ดังนั้นจึงให้ฉันมาสอดส่องเป็นพิเศษ”

“นี่คือใบผ่านของท่านรอง”

เฉินเกอหยิบใบผ่านของลู่เฉิงคุนออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ชูไปตรงหน้าของพวกเขา

“ที่แท้เป็นคนของท่านรอง เชิญเข้ามา!” เมื่อเห็นใบผ่านแล้ว ทหารทั้งหมดก็เปิดทางให้ พวกเขาเป็นเพียงคนที่ลาดตระเวนอยู่ตรงนี้ ไม่กล้าที่จะล่วงเกินคนของลู่เฉิงคุน

ก็อย่างนี้ เฉินเกอก็พาพวกเขาเข้าไปในโกดังอย่างโจ่งแจ้ง

“รีบไปเปิดประตู!”

เมื่อเดินไปถึงหน้าประตูโกดัง หัวหน้าทีมโบกมือ ให้ลูกน้องนำหน้า ไปเปิดประตูของโกดัง

ที่ตรงนี้เหมือนกับที่ลู่เฉิงคุนพูดเลย ภายนอกดูเหมือนเป็นโกดังร้างโรงหนึ่ง เกรงว่าต่อให้ขับรถผ่านตรงนี้ ก็คงไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใดๆของที่นี่ แต่เฉินเกอที่มีความรู้สึกไว กลับพบว่าบนพื้นดินของทางเดินหน้าโกดัง มีรอยล้อรถยนต์ที่ชัดเจนมาก

มองแวบแรกก็รู้ว่ามีร่องรอยของรถเข้าออกเป็นประจำ เมื่อพิจารณาจากความกว้างและระยะทางของยาง น่าจะเป็นรถบรรทุกสี่ล้อหรือหกล้อ

“เชิญครับ!” หลังจากที่เปิดประตูแล้ว หัวหน้าทีมก็เปิดไฟด้านใน จากนั้นก็ไปยืนอยู่ด้านข้าง กล่าวกับเฉินเกออย่างสุภาพ

“รออยู่ข้างนอก อย่าให้ใครเข้าใกล้เป็นอันขาด ฉันเข้าไปดูสถานการณ์หน่อยก็จะออกมาแล้ว” เฉินเกอยื่นบุหรี่ให้เขามวนหนึ่ง เดินเข้าไปในโกดัง หันหลังไปปิดประตูโกดัง

ตัวเขาเองนั้นรู้ว่าคุกใต้ดินนั้นเข้าไปจากทางโกดัง แต่ไม่รู้ว่าทางเข้ามันอยู่ตรงไหน หรือจะมีค่ายกลอะไรมั้ย หากถูกพวกเขาจับตามองอยู่ มันคงจะสังเกตเห็นความผิดปกติในตัวเขา

หลังจากปิดประตูแล้ว เฉินเกอก็โล่งอก นำใบผ่านเก็บเข้าไปในกระเป๋าเสื้ออีกครั้ง

ของสิ่งนี้ ไม่แน่อาจจะยังมีประโยชน์ด้านอื่น

เมื่อจุดบุหรี่แล้ว เฉินเกอก็ตรวจดูสถานการณ์ในโกดัง ตรงนี้ไม่ต่างอะไรกับโกดังร้างทั่วไปเลย มีเศษซากกองอยู่ทุกซอกทุกมุม เฉินเกอเข้าไปตรวจดู อยากรู้ว่ามันจะมีพวกค่ายกลหรือเปล่า

แต่เมื่อเดินไปข้างหน้า ก็พบว่าที่ที่ตัวเองเหยียบอยู่ ค่อนข้างที่จะต่างจากที่เมื่อกี้

เฉินเกอหยุดฝีเท้าลง ยื่นมือเคาะไปที่พื้นหนึ่งที

เสียงที่ดังออกมาเหมือนกับข้างในจะว่างเปล่า