บทที่ 934 ท่านผู้เฒ่า

มีดดาวกระจายเล่มหนึ่งกระทบเข้าที่มือของซุทานิ โคชิอย่างแม่นยำ

พลังอันยิ่งใหญ่ทำให้การโจมตีของเขาถูกหักล้างไปทันที แต่เดิมเขาเล็งไปที่หน้าอกของเฉินเกอ แต่ตอนนี้กลับพลาดตำแหน่งนั้นไป และทำให้เขาสะดุดไปจนเกือบจะล้มลงข้างๆ เฉินเกอ

"ใคร!"

ซุทานิ โคชิก้าวไปข้างหน้าสามหรือสี่ก้าวเพื่อทำให้ร่างกายของเขามั่นคง เขาหันศีรษะกลับมา และมองไปยังทางด้านหนึ่งด้วยความโกรธ ที่ตรงนั้นมีมีดดาวกระจายเล่มหนึ่งตกลงอยู่ที่พื้น เป็นสิ่งนี้เองที่กระทบกริชของเขาและทำให้เขาพลาดโอกาสที่ดีที่สุดในการฆ่าเฉินเกอ

"ลงมือในเขตอิทธิพลของตระกูลยามาชิตะเรา จะมากไปหน่อยไหม?" ทันทีที่เสียงของซุทานิ โคชิจบลง จู่ๆ ก็มีเสียงแหบแห้งดังขึ้นมา

จากนั้นก็มีชายชราที่มีรูปร่างโค้งงอปรากฏตัวขึ้นในสายตาของทุกคน ราวกับว่าเขาปรากฏตัวขึ้นจากอากาศ ก่อนที่เขาจะปรากฏตัว ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยสักนิดว่ามีคนอยู่ที่นั่น

"สมควรเป็นคนของตระกูลยามาชิตะสินะ ดูท่า อย่างน้อยๆ ก็ต้องเป็นระดับผู้อาวุโส" ทาตายุเข้ามาข้างเฉินเกอและอธิบายเสียงเบา เธอไม่ค่อยรู้เรื่องตระกูลยามาชิตะมากนัก แต่ก็สามารถคาดเดาได้จากเครื่องแต่งกายและน้ำเสียงของคนผู้นี้

"อืม" เฉินเกอพยักหน้า

กับชายชราที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นนี้ เฉินเกอยังคงระวังเขาอยู่บ้าง อาศัยพลังเทพจิตเก้าภพในตัวเขา หากมีผู้ฝึกฝนหรือมีผู้ที่มีความแข็งแกร่งสูงส่งอยู่รอบๆ หรือหากมีอันตรายก็จะได้รับการเตือนล่วงหน้า

ในขณะที่เขากำลังจะเหวี่ยงดาบในมือของเขาไปเอง พลังเทพจิตเก้าภพกลับเตือนตนเองขึ้นมา

แต่ก็เห็นได้ชัดว่าชายชราอยู่ในตำแหน่งนั้นมาเป็นเวลานานแล้ว

นี่คือเหตุผลที่เฉินเกอระมัดระวังตัว จากสิ่งเหล่านี้ทำให้เห็นได้ว่า ความแข็งแกร่งของชายชราต้องไม่ต่ำต้อย ไม่อย่างนั้นคงจะไม่สามารถกดดันตัวเองและทำให้ตัวเองรู้สึกอันตรายได้

"นินจา นี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบ!" เฉินเกอยิ้มส่ายหัวและพูดกับตัวเอง

อีกด้านหนึ่ง เมื่อเห็นผู้คนในตระกูลยามาชิตะออกมา ซุทานิ โคชิก็สงบลงทันที

เขารู้สถานการณ์ของตัวเองดี การบุกรุกเข้ามาที่นี่โดยไม่ได้รับอนุญาตถือเป็นการละเมิดกฎเกณฑ์ของตระกูล หากเกิดความขัดแย้งกับอีกฝ่ายหนึ่งล่ะก็ เขาก็จะเดือดร้อนจริงๆ แล้ว

"ผมเป็นผู้นำกลุ่มนักฆ่าตระกูลโคชิ ซุทานิ โคชิ ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสคือ?" ซุทานิ โคชิรีบเก็บกริชของเขาทันที พริบตาก็เพิกเฉยต่อเฉินเกอ และประสานมือเคารพไปยังชายชราตัวคุ้มงอ

"ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับนายมาก่อน" ชายชราไม่ได้แนะนำตัวเอง

"วันนี้ผมและเขามีความแค้นต่อกันอยู่บ้าง ไม่คาดคิดว่าจะบุกรุกเข้ามาถึงที่นี่ ท่านผู้เฒ่าพวกเราไม่ได้ตั้งใจเข้ามาหาเรื่องอย่างแน่นอน อีกทั้งยังไม่ต้องการสร้างปัญหาให้กับคุณ หลังจากกำจัดเขาแล้ว พวกเราก็จะจากไปทันที!"

ซุทานิ โคชิ ยังคงมองเฉินเกอต่อไป

"ในเมื่อมาถึงตระกูลยามาชิตะของเราแล้ว อย่างนั้นก็ถือว่าเป็นแขกของพวกเรา ฉันขอเชิญทั้งสองท่านเข้าไปนั่งๆ ด้านในสักหน่อย พวกเรามาคุยกันเรื่องบุญคุณความแค้นของพวกนายกัน จากนั้นก็ค่อยแก้ปัญหา เป็นอย่างไร?" ชายชราโบกมือและขัดจังหวะ

"นี่..." ซุทานิ โคชิตกตะลึงไป เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คิดว่าจะได้ยินคำเหล่านี้

แต่เขาก็แค่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตอบรับทันที "ไม่มีปัญหา ผมอยากจะมาเยี่ยมเยือนตระกูลของพวกคุณมานานแล้ว ตอนนี้ก็ถือโอกาสนี้มาเยี่ยมเยือนเลยแล้วกัน!"

ซุทานิ โคชิไม่กลัวตระกูลยามาชิตะ แม้ว่าจะมีนินจาอยู่ในตระกูลนี้และเป็นอาชีพที่ลึกลับที่สุดในประเทศโวกั๋ว แต่ตระกูลโคชิของพวกเขาก็ไม่ได้ด้อยกว่า ในตระกูลก็ยังมีนักฆ่าอยู่นับไม่ถ้วน