บทที่ 957 สะสาง

เพียงชั่วพริบตา แร้งกับเฉินอาหมันก็เข้ามาขนาบซ้ายขวา เปิดฉากโจมตีเฉินเกออย่างบ้าคลั่ง

แม้ว่าความแข็งแกร่งของแร้งจะยังห่างไกลจากเฉินอาหมัน แต่กลับมีทักษะการต่อสู้อยู่ในระดับสุดยอด ส่วนกระบวนท่าของเฉินอาหมันนั้นอ่อนแอไปหน่อย แต่ทุกหมัดและทุกลูกถีบถูกผนวกเข้ากับเจินชี่ที่มีความรุนแรง

สองคนนี้ เฉินเกอไม่กล้าเบาใจ หากขาดความระมัดระวังแม้แต่นิดเดียวก็อาจจะบาดเจ็บได้

สามนาทีผ่านไป

ห้านาทีผ่านไป

จนกระทั่งสิบนาที

เมื่อเฉินเกอเผชิญหน้ากับพวกเขาก็ยังคงไม่เสียเปรียบ แต่ยังแอบได้เปรียบอยู่ด้วย ทั้งหมัดและเท้า บังคับให้แร้งต้องล่าถอย

ตัวแร้งเองก็ไม่ได้มีการปลุกเจินชี่อยู่แล้ว อาศัยความสามารถล้วนๆ ในการต่อสู้ จะกี่เพลงยุทธ กี่สิบเพลงยุทธก็ได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไปนาน ความแข็งแกร่งทางกายภาพของเขาจะลดลงอย่างมาก เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีเพียงมือเดียวจากเฉินเกอก็ต้องออกแรงรับมือระดับหนึ่งแล้ว

"ปัง!"

เขาจับข้อบกพร่องในกระบวนท่าของแร้งได้

เฉินเกอกำหมัดชกออกไปอย่างแรง

กำปั้นทุบลงบนหน้าอกของแร้งอย่างหนักแน่น สีหน้าของเขาซีดเผือดทันที ก่อนจะถอยออกไปหลายก้าว เอามือกุมหน้าอกหอบหายใจ

หมัดนี้ ถ้าเป็นคนธรรมดาต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือเสียชีวิตแน่ เนื่องจากแร้งมีร่างกายที่แข็งแกร่งเหนือคนธรรมดาจึงต้านทานได้

แต่กระดูกซี่โครงก็หักไปหลายซี่ กระดูกที่หักเสียบเข้าไปในอวัยวะภายใน

การหายใจส่งความเจ็บปวดอย่างรุนแรงตามมา เหงื่อเย็นเฉียบไหลลงมาจากหน้าผากของแร้ง เขารู้ดีกว่าใครว่ามันหมายถึงอะไร ร่างกายนั้นได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว

ถ้ายังเคลื่อนไหวต่อไป ก็อาจจะตายลงตรงนี้

เห็นเฉินเกอกำลังต่อสู้กับอีกคนหนึ่ง แร้งกัดฟันล่าถอยออกไป จนมาถึงสถานที่ที่ปลอดภัย ค่อยๆ โน้มพิงตัวกับกองอิฐแดงและนั่งลง เขายกแขนขึ้นอย่างระมัดระวัง แล้วลองกดลงบนหน้าอก

"สี่ซี่" ครู่ต่อมา แร้งทรุดลงกับพื้นอย่างแรง

เขาจะรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงสภาพปัจจุบันของกระดูกซี่โครง ขณะที่เขากดลงบนซี่โครง อาการปวดอย่างรุนแรงทำให้ใบหน้าของเขาซีดเผือด เหงื่อเม็ดเป้งไหลลงมาจากหน้าผาก

แร้งเข้าใจดีว่าวิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้ก็คืออยู่นิ่งกับที่ไม่ขยับเขยื้อน เมื่ออวัยวะภายในยิ่งได้รับความเสียหายร้ายแรงมากขึ้นเพราะการเคลื่อนไหว เขาจะไม่มีโอกาสรอดแล้ว

"เฉินเกอ ..."

เขากัดฟันมองไปข้างหน้า เสียใจในความอวดดีของตัวเอง ถ้าเขาฟังคำเตือนของเคซา คิมคาวะ ยอมรับว่าเฉินเกอมีศักยภาพแข็งแกร่ง ตอนลงมือระมัดระวังมากขึ้นอีกนิด กระสุนนัดเมื่อครู่พลาดเป้าก็ถอนตัวทันที มองหาโอกาสลอบสังหารใหม่ เขาก็จะไม่ลงเอยแบบนี้

ขณะที่เขาพักอยู่ ระหว่างเฉินอาหมันและเฉินเกอก็รู้ผลแพ้ชนะแล้ว

การโจมตีของเฉินเกอค่อยๆ เร่งความเร็วขึ้น เช่นเดียวกับเฉินอาหมันที่ค่อยๆ สูญเสียความสามารถในการต้านทาน แม้ว่าจะสามารถจับทุกการเคลื่อนไหว และคว้าโอกาสโต้กลับไว้ได้ แต่ใครก็ตามที่มีสายตาเฉียบแหลมจะมองออกว่าพ่ายแพ้ แค่จะช้าหรือเร็วเท่านั้น

การประมือสิบกว่าเพลงยุทธ

เฉินอาหมันมีแนวโน้มพ่ายแพ้ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่ถูกมือมีดของเฉินเกอสับลงบนหัวไหล่อย่างแรง สูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวแขนซ้าย ยังไม่ทันจะได้ตอบโต้กลับ ลำคอก็ถูกเฉินเกอคว้าไว้อย่างแรง

ตราบใดที่ออกแรงเพียงเล็กน้อย ลำคอจะถูกบีบหัก เขาจะตาย

"พูดมาสิ ถ้าผมสนใจข้อมูลของคุณ เห็นแก่ที่เราแซ่เฉินเหมือนกัน ผมอาจพิจารณาไว้ชีวิตคุณก็ได้" เฉินเกอบีบคอเขา ออกแรงเล็กน้อย แล้วถามด้วยรอยยิ้ม