บทที่ 970 กลืนกิน

ที่ห้องด้านหลังสุดของตระกูลโคชิ

ในเวลานี้ คาวะ โคชิกำลังพัวพันอยู่ข้างในกับบรรดาสาวๆ ของเขา แม้ว่าเขาจะอายุมากแล้ว อีกทั้งสมรรถภาพทางร่างกายก็ไม่ดีเหมือนเมื่อก่อน แต่เมื่อมีหญิงสาวผิวบางอ่อนนุ่มนอนอยู่บนเตียง แค่ได้มองดูก็สบายมากแล้ว

"ปัง!"

เมื่อคาวะ โคชิเสร็จสิ้นการชื่นชมและเตรียมพร้อมจะเริ่มต้น ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกในทันใด

จากนั้น ก็มีเสียงยามที่หน้าประตูก็ดังขึ้น "ผู้นำซุทานิ เจ้าบ้านกำลังมีธุระอยู่ด้านใน คุณจะบุกเข้าไปไม่ได้!"

ก่อนที่เขาจะพูดจบ ซุทานิ โคชิก็บุกเข้าไปในห้องนั่งเล่นทันที

"เจ้าบ้าน ผมมีเรื่องสำคัญมากมารายงานคุณ" เมื่อซุทานิ โคชิเหลือบมองไปรอบๆ เขาก็เห็นคาวะ โคชิที่ร่างกายเปลือยเปล่านั่งอยู่บนเตียง ข้างเตียงมีหญิงสาวสวยคนหนึ่งกำลังสวมเสื้อผ้าอย่างตื่นตระหนก

ซุทานิ โคชิรู้จักเธอ ผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่เขาพากลับมายังตระกูลเพื่อเป็นแสดงความกตัญญูต่อเจ้าบ้าน ทั้งนี้ก็เพื่อรักษาตำแหน่งของเขาในฐานะผู้นำทีมนักฆ่าเอาไว้ หลังจากที่เกิดเรื่องหลายสิ่งหลายอย่างขึ้น

เมื่อเห็นฉากนี้ ซุทานิ โคชิก็รีบก้มหน้าลงอย่างรวดเร็ว แต่เขาก็ยังพูดต่อไป

"มีเรื่องอะไรทำไมไม่รอข้างนอกสักหน่อย ถึงกับต้องบุกเข้ามาแบบนี้หรือไง!" คาวะ โคชิไม่พอใจอยู่บ้าง ตนเองถูกขัดจังหวะอย่างกะทันหัน และนี่เขาถือว่าอีกฝ่ายคือซุทานิ โคชิ ถ้าเปลี่ยนคนอื่น คงต้องถูกไล่ออกจากตระกูลทันที

"เรื่องด่วนอย่างยิ่ง รอไม่ได้แล้ว" ซุทานิ โคชิไม่สนใจหญิงสาวคนนั้นแล้ว หลังจากที่คาวะ โคชิใส่กางเกงแล้ว เขาก็รีบไปที่ห้องทันที

"ว่ามาสิ มีเรื่องอะไร?" หญิงสาวคนนั้นยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าดี ผิวขาวราวกับหิมะบนหน้าอกของเธอสัมผัสกับอากาศ คาวะ โคชิเองก็ไม่ได้เคร่งครัดอะไร เขาดึงมือหญิงสาวเอาไว้และถามเสียงต่ำ

"ทาสึเกะ ฟุตาบะเพิ่งมาที่ตระกูลของเรา บอกว่าเฉินเกอนั่นมีความสัมพันธ์ที่ไม่เลวกับตระกูลยามาชิตะ จนถึงขั้นตระกูลยามาชิตะส่งคนมากกว่าสิบมาที่คฤหาสน์ของพวกเขาเพื่อทำการปกป้อง" ซุทานิ โคชิ หลิวกลืนน้ำลายและพูดอย่างรวดเร็ว

"ตระกูลยามาชิตะไหน?" คาวะ โคชิไม่ได้คิดไปทางนั้นเลย

ทั่วประเทศโวกั๋วมีตระกูลที่ชื่อว่ายามาชิตะอยู่มากมายทั้งเล็กและใหญ่ หากไม่ถึงร้อยก็ต้องมีถึงห้าสิบแน่ เขาไม่รู้เลยว่านี่หมายถึงตระกูลไหน อีกทั้งตระกูลเหล่านี้สำหรับเขาแล้ว แทบจะไม่ได้เป็นภัยกับเขาเลย

อย่างมากก็แค่จัดการทิ้งไปด้วยกันซะ

"แน่นอนว่าต้องเป็นตระกูลยามาชิตะตระกูลนั้นแล้ว หากเป็นตระกูลอื่น ผมคงไม่ต้องมารายงานที่นี่ เจ้าบ้านคุณก็รู้ว่าผมเป็นคนยังไง" หลังจากทำงานกับคาวะ โคชิมาหลายปี ซุทานิ โคชิเองก็รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ดังนั้นเมื่อเขาได้ยินคาวะ โคชิพูดแบบนั้น เขาก็เปิดปากอธิบายอย่างรวดเร็ว

"ออกไปก่อน!"

เมื่อได้ยินซุทานิ โคชิพูดแบบนี้ คาวะ โคชิก็ตื่นตัวในทันที

เขาปล่อยมือ จากนั้นก็ตบหลังหญิงสาวเบาๆ แล้วกระซิบ

หญิงสาวสวมเสื้อคลุมและรีบออกไปพร้อมปิดประตูห้องอย่างแน่นหนา

"สรุปแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!" สีหน้าของคาวะ โคชิเคร่งเครียดขึ้นในทันที เขาลุกขึ้นด้วยใบหน้าของเขามืดมน จากนั้นก็เดินไปรอบๆ ห้องสองครั้ง ก่อนจะจุดบุหรี่อีกมวน หลังจากสูบเข้าไปสองครั้งก็เอ่ยถาม

"ผมเองก็ยังไม่รู้รายละเอียด ทาสึเกะ ฟุตาบะเพิ่งมาถึงและบอกกับผม ผมให้เขาพักผ่อนอยู่ในห้องรับแขก" ซุทานิ โคชิส่ายหัว ข้อมูลที่เขารู้ ก็มีเพียงแค่นี้เท่านั้น "อ้อใช่แล้ว ผมมองแล้ว ข้างนอกไม่มีอะไรผิดปกติ"