บทที่ 997 นายต้องการลงมือ

คนคนนี้ที่จำได้ว่าคนนี้ที่ชื่อเฉินเกอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้อาวุโสในตระกูล ดังนั้นจึงไม่ได้ถามไถ่เป้าหมายของการมาที่นี่

"พาคุณผู้ชายท่านทั้งสองตามฉันไปดื่มชาเถอะ"เฉินเกอพยักหน้าใส่เขา ต่อจากนั้นเดินไปทางข้างด้วยตัวเอง

"คุณผู้ชายทั้งสองท่าน ตามผมไปเถอะ"คนคนนั้นพูดอย่างสุขภาพมาก

เคซา คิมคาวะไม่กล้าฝ่าฝืน ทำได้เพียงพยักหน้าเดินตามฝีเท้าของเฉินเกอ เขารู้ว่าถ้าหากตอนนี้ไม่ปฏิเสธ ด้วยความสามารถของเฉินเกอจะต้องหันกลับมาฆ่าเขาทิ้งอย่างแน่นอน ถึงขนาดที่ตัวเองไม่มีโอกาสที่จะตอบโต้ด้วยซ้ำ ก็เสียชีวิตแล้ว

ลูกน้องคนสนิทก็ไม่ได้พูดอะไร ก็ตามไปด้วย

ประมาณสิบนาทีต่อมา เฉินเกอเดินไปถึงในลานบ้านของท่านผู้อาวุโสคนนั้น

"ทำไมวันนี้ถึงมีเวลามาหาฉันที่นี่ได้?"เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ท่านผู้อาวุโสก็เงยหน้าขึ้น เห็นเฉินเกอเดินเข้าประตูโดยเอามือทั้งสองไพล่ไว้ด้านหลัง ก็รีบวางกาต้มน้ำในมือลง และถามด้วยรอยยิ้ม

"มาจัดการเรื่องเล็กน้อยที่คุณ"เฉินเกอก็ยิ้มอย่างราบเรียบ

เมื่อเห็นทั้งสองตามอยู่ข้างหลังของเฉินเกอ ท่านผู้อาวุโสก็เข้าใจเล็กน้อย หันหลังเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น

"เชิญเถอะ คุณชายคิมคาวะ"เฉินเกอหยุดอยู่ที่ทางเข้าห้องนั่งเล่น และพูดอย่างราบเรียบ

"น้องเฉินเกอ พวกเรามาที่นี่ทำไม นี่เป็นตระกูลยามาชิตะนะ ฉันคนของตระกูลคิมคาวะ มาที่นี่ไม่ค่อยจะดีนะ?"เคซา คิมคาวะพูดอย่างละอายใจ เขาเดาได้อยู่แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่เขาไม่กล้าที่จะไม่ทำตามที่เฉินเกอพูด

"ฉันบอกกับนายตั้งนานแล้วว่า ดื่มชาพูดคุยกันนะ"เฉินเกอก้าวเดินเข้าไป"ให้ลูกน้องของนายก็มาดื่มชาด้วยกัน พวกเราพูดคุยกัน เดี๋ยวฉันจะส่งพวกนายกลับบ้าน"

เคซา คิมคาวะสั่นเทา เขาได้ยินความหมายแอบแฝงจากในคำพูดของเฉินเกอ แต่กลับไม่แน่ใจ ทำได้เพียงปลอบใจตัวเองว่า คิดมากไปหรือเปล่า

ในห้องนั่งเล่น เคซา คิมคาวะและเฉินเกอหันหน้าเข้าหากัน มือทั้งสองของเขาก็สั่นเล็กน้อยอยู่ตลอด สังหรณ์ที่ไม่ดียิ่งอยู่ก็ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ

"ดื่มชาเถอะ"เฉินเกอรับชาจากในมือของท่านผู้อาวุโส แล้ววางตรงหน้าของเคซา คิมคาวะ สำหรับลูกน้องคนนั้นไม่ได้สนใจด้วยซ้ำ

"พี่น้องเฉินเกอ นายมีอะไรก็พูดมาตรงๆเถอะ"เคซา คิมคาวะกลืนน้ำลายบ่อยครั้ง เขาทนความรู้สึกแบบนี้ไม่ได้จริงๆ ก็เป็นคนเอ่ยปากถามก่อน

"นายเป็นคนตั้งกล้องหรือเปล่า?"เฉินเกอเลิกคิ้ว ในเมื่อถึงที่นี่แล้ว ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีความจำเป็นต้องเสแสร้งกับเขาอีกต่อไป จัดการให้เรียบร้อยเร็วหน่อย ไม่แน่ยังทันกลับไปทานอาหารเย็น

"กล้องอะไร?"เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เคซา คิมคาวะก็ตกใจอย่างงฉับพลัน สีหน้ากลายเป็นซีดเซียวในทันที แต่ยังแกล้งโง่แล้วถาม

"กล้องในห้องนอน"

"ถ้าฉันจำไม่ผิด นายต้องการมอมเหล้าฉัน ต่อจากนั้นส่งหญิงสาวสองคนมาในห้องนอน ฉวยโอกาสวินาทีที่ฉันไม่ได้สติ ใช้กล้องถ่ายวิดีโออนาจารของฉัน จากนั้นก็ข่มขู่ฉัน นายว่าถูกหรือเปล่า?"

เฉินเกอจิบชาร้อน หรี่ตามองไปทางเขา และถามอย่างราบเรียบ

"ไม่มีเรื่องแบบนี้ด้วยซ้ำ ฉันแค่อยากจะชวนนายมาทานข้าวมื้อหนึ่งเพียงอย่างเดียว ต่อจากนั้นให้หญิงสาวทำให้นายมีความสุข ถ้าหากนายไม่ชอบ ฉันก็สามารถที่เชิญนายไปสถานบันเทิงอื่นได้!"

"สำหรับเรื่องกล้อง ในโรงแรมอาจจะมีเอง!"

สมองของเคซา คิมคาวะทำงานอย่างรวดเร็ว และพยายามขจัดความสงสัยของตัวเองออกไปให้ได้มากที่สุด