บทที่ 998 ทำเรื่องสำคัญก่อน

อย่างไรก็ตาม เคซา คิมคาวะกลับไม่สามารถพูดอะไรได้ในเวลานี้ เขาสามารถรู้สึกหายใจไม่ออกอย่างเห็นได้ชัด แม้ว่าเขาจะพยายามหายใจอย่างเต็มที่แล้ว แต่กลับยังหายใจไม่ออก

เวลาไม่กี่นาที่ เฉินเกอก็นั่งมองดูอยู่ตรงข้ามตลอด แต่ท่านผู้อาวุโสดูเหมือนจะไม่เป็นอะไร และชงชาอยู่ตลอด บางครั้งก็หยิบหนังสือจากด้านข้างอ่าน สำหรับลูกน้องคนนั้น ตกใจมากจนถอยห่างไปอยู่ด้านข้างไม่กล้าขยับ

เคซา คิมคาวะอยู่ในการหายไม่ออก ค่อยๆเสียชีวิต

ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต มือที่กุมคอของเขายังคงสั่นเทาอย่างแรง จนเสียชีวิต เขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองถูกฆ่าได้อย่างไรกันแน่ ถึงขนาดเขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงหายใจไม่ออกอย่างกะทันหัน แม้แต่หายใจเล็กน้อยก็ไม่เข้าปอด

"ความแข็งแกร่งนั้นดีมาก"หลังจากที่เคซา คิมคาวะเสียชีวิต ท่านผู้อาวุโสถึงได้ทิ้งหนังสือไปข้างหนึ่ง และพูดกับเฉินเกอด้วยรอยยิ้ม

"อยู่หน้าผู้อาวุโสอย่างคุณ นี่ก็เหมือนกับฝีมือต่ำต้อย"เฉินเกอเกาหัวอย่างเขินอาย เนื่องจากว่าเขาเคยเห็นท่านผู้อาวุโสที่อยู่ตรงหน้าท่านนี้ที่อยู่ดีๆก็สามารถจุดไฟเผาในฝ่ามือได้ นี่ถึงเป็นยอดฝีมือที่แท้จริง

"กลิ่นอะไร?"ท่านผู้อาวุโสกำลังอยากจะพูด ก็สูดดมจมูกอย่างกะทันหัน และพูดพร้อมกับขมวดคิ้ว

"ทำไมมีกลิ่นฉี่?"เฉินเกอก็ค่อยๆได้กลิ่น ไม่ต้องพูดถึงกลิ่นนี้ สำหรับคนที่แข็งแกร่งอย่างพวกเขา ต่อให้เป็นกลิ่นของเหงื่อ ก็สามารถได้กลิ่นอย่างง่ายดาย

"ขอโทษด้วย ผมกลั้นไว้ไม่ได้......"ลูกน้องคนนั้นพูดอย่างสั่นเทา เมื่อเห็นสภาพการณ์ตายอันน่าสลดใจของเคซา คิมคาวะ เขาไม่สามารถทนต่อการกระตุ้นแบบนี้ได้ด้วยซ้ำ ขนาดระบบต่างๆในร่างกายก็ควบคุมไม่ได้

"ไปเถอะ ฉันไม่มีทางฆ่าแก"เฉินเกอโบกมือ

"จริงเหรอ......"ลูกน้องราวกับมองเห็นรุ่งอรุณจากขอบเหวแห่งความตาย และก็ไม่ค่อยเชื่อคำพูดของเฉินเกอ ทำได้เพียงถามซ้ำ

เฉินเกอพยักหน้า

เขารีบลุกขึ้นในทันที วิ่งไปข้างนอกอย่างกะโผลกกะเผลก ทันทีที่ออกไป เขาตัดสินใจจะต้องออกจากโวกั๋วหาสถานที่ไม่มีใครรู้จักแล้วใช้ชีวิต ไม่อย่างนั้นก็เป็นไปได้ที่จะถูกเฉินเกอไล่ตามได้ทุกเมื่อ

"ก็ปล่อยเขาไปแบบนี้เลยเหรอ?"ท่านผู้อาวุโสค่อนข้างแปลกใจ "เขาออกจากที่นี่ ถ้าหากบอกเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่นี่ออกไป ไม่ดีต่อนายเป็นอย่างมากนะ"

"ฮ่าๆ ผมแค่บอกว่าผมไม่ฆ่าเขา แต่ไม่ได้บอกว่าเขาจะรอดชีวิตออกจากที่นี่ได้นะ"เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉินเกอหัวเราะฮ่าๆ และพูด

"ไปกำจัดทิ้งซะ"ท่านผู้อาวุโสยกฝ่ามือเหี่ยวแห้งขึ้น และโบกมือให้กับคนในตระกูลที่อยู่หน้าประตู และพูดอย่างราบเรียบ

หลังจากได้รับคำสั่งแล้วคนในตระกูลก็ไล่ตามออกไป สักพัก ก็ได้ยินเสียงกรีดร้องจากด้านนอกสิบวินาทีต่อมาคนคนนั้นก็กลับมาอีกครั้ง คุกเข่าข้างหนึ่งให้กับท่านผู้อาวุโส และพูดว่า"ผู้อาวุโส จัดการแล้วครับ"

"อือ จัดการศพของพวกเขาให้เรียบร้อย"ท่านผู้อาวุโสพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ชี้ศพของเคซา คิมคาวะที่อยู่ด้านข้าง และออกคำสั่งอีกครั้ง

หลังจากที่ร่างของเคซา คิมคาวะถูกลากออกไป ท่านผู้อาวุโสก็ให้คนในตระกูลปิดประตูห้องนั่งเล่น

"คนคนนี้ น่าจะเป็นคุณชายของตระกูลคิมคาวะนะ?"ท่านผู้อาวุโสจิบชา มองไปทางเฉินเกอแล้วถาม

"ถูกต้อง ก็คือเขา"เฉินเกอพยักหน้า และพูดความจริง

"ถ้าอย่างนั้นนายทำได้ดีมากจริงๆ ลงมือที่นี่ ก็จะลดปัญหาให้กับนายได้"ท่านผู้อาวุโสพยักหน้าตาม และพูดเสียงต่ำ