บทที่ 999 หลังจากที่จากไป

เมื่อได้ยินคำพูดของท่านผู้อาวุโส เฉินเกอก็เงียบไป

อยู่ในใจของเขา แน่นอนว่าต้องการช่วยพ่อแม่และน้องสาวออกมาโดยเร็วที่สุด แม้ว่าจะรู้จากปากของยอดฝีมือในตระกูลคนนั้นว่า พ่อแม่และพี่สาวดูเหมือนจะไม่ได้ความลำบากใจมากมายขนาดนั้น แต่เฉินเกอก็ยังคงไม่วางใจ

อีกด้านหนึ่ง ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทิ้งตระกูลฟุตาบะไว้ที่นี่ ถ้าตระกูลโคชิหรือว่าตระกูลคิมคาวะรับรู้ข่าวที่ตัวเองจากไป จะต้องลงมือทำให้ลำบากใจอย่างแน่นอน แค่บริษัทหย่วนตงกรุ๊ปเพียงอย่างเดียว ไม่เพียงพอที่จะปกป้องพวกเขาได้ด้วยซ้ำ

แต่ว่าตอนนี้สิ่งที่ท่านผู้อาวุโสพูด ทำให้เฉินเกอรู้สึกผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย

ตระกูลยามาชิตะในฐานะตระกูลที่ลึกลับที่สุดในโวกั๋ว ความแข็งแกร่งคงจะไม่ธรรมดาอย่างที่ตัวเองเห็นอย่างแน่นอน ถ้าหากมีการปกป้องของพวกเขา ถ้าอย่างนั้นตระกูลฟุตาบะไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน

"นายเข้าใจแล้วใช่มั้ย?"เมื่อเห็นเฉินเกอก้มหน้าไม่พูดอยู่ตลอด ท่านผู้อาวุโสก็ถามอีกครั้ง

"จะช่วยผมจริงเหรอ?"เฉินเกอเงยหน้าขึ้น

"แน่นอน หลานชายของไอ้แก่เฉินเตี๋ยนชางคนนั้น ไม่ว่าจะด้วยความรู้สึกหรือว่าเหตุผลฉันก็ต้องช่วยนาย ยิ่งไปกว่าฉันก็อยากจะรู้ว่าทำไมไอ้หมอนั่นถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แม้แต่ลูกชายและลูกสะใภ้ของตัวเองก็กล้ากักขัง ถึงขนาดยังมาข่มขู่นายด้วย"

ท่านผู้อาวุโสพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

"ในเมื่อคุณท่านลงมือช่วยเหลือ งั้นผมก็ไม่มีปัญหาที่ตามมาทีหลังให้กังวลแล้ว เพียงแต่ว่าหลังจากที่ผมจากไป ยังหวังว่าคุณจะสามารถช่วยตระกูลฟุตาบะได้อย่างเต็มที่ รอหลังจากที่ผมช่วยพ่อแม่และพี่สาวของออกมา ค่อยกลับมาจัดการปัญหาของพวกเขา"เฉินเกอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งอีกครั้ง ตบลงบนเข่าหนึ่งที และพูดอย่างเคร่งขรึม

"ฉันไม่ช่วยนาย"ท่านผู้อาวุโสส่ายหน้าอีกครั้ง

"หา?"เฉินเกอรู้สึกสับสนเล็กน้อย

"ฮ่าๆๆ นายอย่าเข้าใจผิด ฉันบอกว่าไม่ช่วยนาย คือฉันไม่มีทางช่วยนายด้วยตัวเอง ฉันเตรียมตัวที่จะไปดูกับนาย ไม่แน่ยังสามารถช่วยเหลือนายได้ สำหรับตระกูลฟุตาบะ ก่อนหน้าที่จะจากไปฉันจะสั่งให้คนอื่นในตระกูลดูแล ไม่มีทางมีปัญหา"

ท่านผู้อาวุโสจิบชาคำหนึ่ง และพูดอย่างเคร่งขรึมว่า"ดูแล้ว ก็มีสี่ห้าสิบปีไม่ได้เจอเฉินเตี๋ยนชาง ไม่แน่เขาเห็นฉัน จะจำเรื่องราวก่อนหน้านี้ได้ ดังนั้นจึงผ่อนผันต่อพ่อแม่ของนายบ้าง"

"แต่ว่าคุณท่าน พวกเราจะไปซากโบราณสถานของประเทศหนานเยว่ก่อน ต่อจากนั้นค่อยไปที่มหาสมุทรเพื่อค้นหาตำแหน่งเฉพาะของเกาะโยวหลง ไม่แน่อาจจะเกิดการขัดแย้งกับผู้ฝึกตนของตระกูลเฉิน ผมเป็นห่วง......"เฉินเกอขมวดคิ้วเล็กน้อย และพูด

"นายเป็นห่วงว่าฉันจะเป็นตัวถ่วงของนายเหรอ?"ท่านผู้อาวุโสถามด้วยรอยยิ้ม

"แน่นอนว่าไม่ใช่ ความแข็งแกร่งของคุณแข็งแกร่งกว่าผมมาก"เฉินเกอส่ายหน้า

"งั้นก็ไม่มีอะไรต้องกังวล ก็ทำตามอย่างที่ฉันบอก นายกลับไปเก็บข้าวของเตรียมตัว วันนี้ฉันก็จะไปจัดเตรียมการ พวกเราพยายามจะออกเดินทาง เช้าตรู่ของวันพรุ่งนี้"ท่านผู้อาวุโสโบกมือ

"ได้ครับ งั้นก็ฟังที่คุณท่านพูด"ไม่มีหนทางอื่น เฉินเกอก็ทำได้เพียงหยักหน้ารับปาก เพียงแต่ว่าในใจของเขายังคงเป็นห่วงอยู่บ้าง เนื่องจากว่านี่เป็นเรื่องที่อันตรายเป็นอย่างมาก แม้ว่าความแข็งแกร่งของท่านผู้อาวุโสจะแข็งแกร่ง ก็ไม่มีทางที่จะไม่ได้รับบาดเจ็บ

ออกจากตระกูลยามาชิตะ เฉินเกอก็ไม่ได้ไปที่อื่น และขับรถตรงกลับไปที่คฤหาสน์

กำจัดเคซา คิมคาวะทิ้งที่นี่ ผลที่จะตามมาทีหลังทั้งหมดก็ถูกท่านผู้อาวุโสเคลียร์ให้เรียบร้อย เฉินเกอไม่จำเป็นต้องไปสนใจอะไรด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้นการเสียชีวิตของเคซา คิมคาวะจะกระตุ้นตระกูลคิมคาวะในระดับมาก สามารถรับรองได้ว่า ในอนาคตภายในช่วงเวลาที่ยาวนาน ตระกูลคิมคาวะน่าจะไม่มีกะจิตกะใจที่จะลงมือกับตระกูลฟุตาบะ

เมื่อกลับไป ท้องฟ้าก็ค่อยๆมืดลง เพื่อที่กำจัดเคซา คิมคาวะทิ้ง เสียเวลาไปสองวันเต็มๆ

——

ในห้องนั่งเล่น