บทที่ 58 สถานการณ์คับขัน

บทที่ 58 สถานการณ์คับขัน

“ท่านอาจารย์ นั่งลงก่อน”

ชิ่งไหวยืนขมวดคิ้วอยู่หน้าแผนที่

เมื่อเห็นจินเฟิงเดินเข้ามา เขาก็ฝืนยิ้มและกล่าวทักทาย

“คำสั่งโยกย้ายมีปัญหาหรือ?” จินเฟิงเอ่ยถาม

“ไม่ใช่ คำสั่งโยกย้ายจากเปี้ยนจิงยังไม่ถูกส่งมา” ชิ่งไหวขมวดคิ้ว “ข้ากังวลเรื่องกองทัพเถี่ยหลิน”

“เกิดอะไรขึ้นกับกองทัพเถี่ยหลิน?”

“เหอหมิงชินนำกองทัพเถี่ยหลินไปประจำการที่ชิงสุยกู่ หากชาวตั่งเซี่ยนบุกโจมตี กองทัพเถี่ยหลินจะเป็นด่านแรกที่โดน!”

ชิ่งไหวจิ้มลงบนแผนที่อย่างฉุนเฉียว “เดิมทีข้าคิดว่ายังพอมีเวลา แต่วันนี้แม่ทัพฟ่านบอกข้าว่า ชาวตั่งเซี่ยงกำลังรวบรวมกำลังพลและพร้อมโจมตีได้ทุกเมื่อ ข้าไม่มีเวลาเปลี่ยนยุทธวิธีด้วยซ้ำ”

บัณฑิตหนุ่มขมวดคิ้วเมื่อได้ฟัง

“พอจะเป็นไปได้หรือไม่ หากจะให้กองทัพเถี่ยหลินถอยทัพออกมาก่อน?”

เขาไม่ได้มีความสัมพันธ์ใด ๆ กับกองทัพเถี่ยหลิน จินเฟิงมาที่เว่ยโจวก็เพื่อดูว่าพอจะมีหนทางและโอกาสให้ได้รับตำแหน่งทางราชการหรือไม่ก็เท่านั้น ชายหนุ่มไม่ได้อยากเอาชีวิตไปทิ้งกับชาวตั่งเซี่ยง

“เป็นไปไม่ได้ นี่เป็นการเผชิญหน้ากับชาวตั่งเซี่ยงครั้งแรกในศึกนี้ แม้กองทัพเถี่ยหลินจะต้องพ่ายแพ้ ก็ไม่ควรหลบหนีก่อนการสู้รบ ไม่อย่างนั้น กำลังใจในการสู้รบครั้งต่อไปจะถดถอยเอาได้”

“ชาวตั่งเซี่ยงพร้อมจะโจมตีทุกเมื่อ แล้วพวกเราจะเอาเวลาที่ไหนไปเตรียมลวดเหล็กและธนูเล่า?”

จินเฟิงถาม

“กองทหารช่างของกองทัพเถี่ยหลินอยู่ในตัวเมือง ข้าขอคำแนะนำจากแม่ทัพฟ่านแล้ว อีกทั้งยังส่งตัวเจิ้งฟางไปยังชิงสุยกู่เพื่อขอคำสั่งการจากเหอหมิงชิน หลังจากนั้นท่านอาจารย์ก็จะเข้าดูแลกองทหารช่างได้”

ชิ่งไหวกล่าวต่อ “เจิ้งฟางออกไปได้สองชั่วยามแล้ว เขาน่าจะกลับมาเร็ว ๆ นี้ ข้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเหอหมิงชินจะทำตามที่เราร้องขอ”

“นี่เป็นวิธีเดียวที่เราพอจะทำได้ เร่งได้เท่าใดก็เท่านั้น ที่เหลือล้วนเป็นเรื่องของโชคชะตา”

จินเฟิงถอนหายใจอย่างหนัก เขาก็รู้สึกเบาใจขึ้นเล็กน้อย

แค่ไม่ส่งเขาไปชายแดนก็พอ

พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา

ทันทีที่ชิ่งไหวพูดถึงเจิ้งฟาง เจิ้งฟางก็วิ่งเข้ามาพอดี

ด้านหลังของเขามีชายหนุ่มรูปร่างอ้วนเตี้ย มีรอยคล้ำใต้ตา ตามมาด้วย

“เหอหมิงชิน เจ้ามาได้อย่างไร?”

เมื่อชิ่งไหวเห็นคนผู้นี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา

ชายผู้นี้คือคนที่อาศัยอำนาจของครอบครัวยึดกองทัพเถี่ยหลินที่ท่านโหวหนุ่มเป็นผู้ดูแล

เหอหมิงชินไม่สนใจท่าทีไม่ต้อนรับของชิ่งไหว เขาจ้องมองไปท่านโหวหนุ่มและปาดน้ำตาด้วยความตื่นเต้น

กองทัพเถี่ยหลินคือกองทัพนิรนาม แต่หลังจากที่ชิ่งไหวเข้ามานำทัพ เขาก็ใช้กลยุทธสร้างกำลังแรงใจให้ทหารและฝึกฝนกองทัพเถี่ยหลินให้กลายเป็นกองกำลังที่เข้มแข็งในเวลาเพียงไม่กี่ปี จากที่เคยพ่ายแพ้ให้กับชาวตั่งเซี่ยงหรือกองทัพอื่น ๆ มาโดยตลอด กองทัพเถี่ยหลินก็สามารถรบชนะได้หลายครั้งติดต่อกัน

ด้วยเหตุนี้ ชิ่งไหวจึงได้รับตำแหน่งท่านโหวไปครอบครองตั้งแต่อายุยังน้อย

ความสามารถอันโดดเด่นของเขาไม่เพียงแต่ทำให้เหล่าบุรุษเสเพลในเปี้ยนจิงอิจฉาเท่านั้น แต่ยังทำให้ขุนนางบางคนอับอายอีกด้วย

พวกเขาแพ้การสู้รบอย่างต่อเนื่อง มีแค่ชิ่งไหวเท่านั้นที่เอาชนะได้ เช่นนี้ ก็แสดงให้เห็นว่าพวกเขาไร้ความสามารถไม่ใช่หรือ?

ดังนั้น ชิ่งไหวจึงตกเป็นเป้าหมายที่ถูกขุนนางป้ายสีในท้องพระโรง

ดีที่ท่านโหวหนุ่มไม่ได้ทำสิ่งใดผิด และมีคนของชิ่งกั๋วกงคอยปกป้อง ขุนนางเหล่านั้นจึงไม่สามารถทำอะไรเขาได้

แต่เมื่อปีที่แล้ว ในบรรดาทหารของชิ่งกั๋วกง มีวีรชนท่านหนึ่งพ่ายในสนามรบ นับเป็นเรื่องที่น่าสังเวชอย่างยิ่งที่เขาปล่อยให้คู่ต่อสู้เอาเปรียบได้

เพื่อรักษาตำแหน่งแม่ทัพคนนี้ไว้ ชิ่งกั๋วกงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมจำนน และตกลงที่จะย้ายบุตรชายของตนออกจากชายแดน

เหอหมิงชินมีภูมิหลังครอบครัวที่แข็งแกร่ง เขาจึงได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพเถี่ยหลินไป

ในมุมของเหอหมิงชิน ตำแหน่งของชิ่งไหวนั้นได้มาจากการนำกองทัพเถี่ยหลินด้วยตัวเอง แน่นอนว่า ฝีมือของเขาไม่มีวันเทียบอีกฝ่ายได้

ดังนั้นหลังจากเข้าไปคุมกองทัพเถี่ยหลิน เหอหมิงชินจึงนำกองทัพเถี่ยหลินไปประจำการที่ชิงสุยกู่ ซึ่งนับว่าเป็นสถานที่ที่อันตรายที่สุด