บทที่ 59 กองทหารช่าง

บทที่ 59 กองทหารช่าง

“ท่านอาจารย์?”

แม่ทัพฟ่านสังเกตว่าชิ่งไหวมองไปที่จินเฟิง เขาจึงหันไปมองตาม

ในบรรดาแม่ทัพในต้าคัง ชิ่งไหวเป็นคนที่แม่ทัพฟ่านชื่นชมมากที่สุด และเป็นคนที่เข้าใจเขา

นี่เป็นครั้งแรกที่ชายวัยกลางคนเห็นชิ่งไหวให้คุณค่าในตัวคนอื่นมากขนาดนี้

บุรุษที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาเป็นชายรูปร่างสูงและผอม ดูไม่มีอะไรน่าดึงดูดเป็นพิเศษ

แม่ทัพฟ่านกำลังมองไปที่จินเฟิง จินเฟิงเองก็มองเขากลับมาอย่างสงสัยเช่นเดียวกัน

ช่วงบ่ายตอนที่บัณฑิตหนุ่มพูดคุยกับเหล่าองครักษ์ของชิ่งไหว จินเฟิงสอบถามเกี่ยวกับแม่ทัพฟ่านมาบ้างแล้ว

และคนผู้นี้ก็คือผู้ยิ่งใหญ่ที่แท้จริง

แม้ว่าชิ่งไหวจะเป็นแม่ทัพเช่นเดียวกัน แต่เขาเป็นเพียงแค่แม่ทัพหนิงเหยวี่ยนระดับห้า ในขณะที่แม่ทัพฟ่านเป็นแม่ทัพใหญ่เจิ้นจวินระดับสอง สถานะในกองทัพของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าชิ่งกั๋วกง บิดาของท่านโหวหนุ่มเลย

ประสบการณ์ของแม่ทัพฟ่านคือตำนานซึ่งเป็นที่กล่าวขาน เขาเกิดในตระกูลขุนนาง ก่อนอายุสามสิบเคยทำงานเป็นขุนนางฝ่ายพลเรือนมาก่อน แต่ไม่กี่ปีมานี้ ชาวชี่ตันและชาวตั่งเซี่ยงกดดันต้าคังมากขึ้นเรื่อย ๆ แม่ทัพฟ่านทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงทูลฟ้องว่าแม่ทัพฝั่งชายแดนเกียจคร้าน ละเลยเหตุสงคราม เอาแต่นั่งงอมืองอเท้า

แม่ทัพพวกนั้นไม่เก่งในสนามรบ แต่เก่งในท้องพระโรง

ทั้งสองฝ่ายจึงปะทะกันอย่างรุนแรง สุดท้ายเหล่าแม่ทัพคนอื่นจึงกดดันแม่ทัพฟ่านให้ลองมาทำเอง หากทำได้ก็ทำไป!

แม่ทัพฟ่านโมโหไม่แพ้กันจึงตอบกลับไปว่า ข้าทำได้และข้าจะทำให้ดู!

จากนั้นเขาเลยตัดสินใจเข้าร่วมกองทัพและเริ่มขีดเขียนเส้นทางของตนลงบนสนามรบ

แม่ทัพฟ่านเป็นบุรุษจากเมืองหลวงที่มีความสามารถ สุดท้ายก็กลายเป็นหนึ่งในแม่ทัพไม่กี่คนที่สามารถเผชิญหน้ากับชี่ตันและตั่งเซี่ยงได้

ไม่กี่ปีที่ผ่านมา ประชาชนเรียกร้องให้ต้าคังลุกขึ้นสู้มากขึ้นเรื่อย ๆ ในฐานะตัวแทนฝ่ายกองกำลังติดอาวุธ ความมุ่งมั่นของแม่ทัพฟ่านก็เข้มข้นขึ้น

สุดท้ายความพยายามอันท้าทายก็ทำให้เขาได้รับตราประทับจากผู้บังคับบัญชากองทัพเจินซี

“ข้าน้อยทำความเคารพท่านแม่ทัพ!”

จินเฟิงโค้งตัวลงเล็กน้อยและกล่าวคำนับต่อแม่ทัพในตำนาน

แม่ทัพฟ่านคลุกคลีอยู่กับท้องพระโรงมาหลายปีแล้ว ย่อมไม่ทำผิดพลาดในเรื่องที่โง่เขลา เขาไม่ตัดสินใครจากรูปลักษณ์ภายนอกและไม่ตัดสินจินเฟิง เนื่องจากชิ่งไหวให้ความสำคัญกับคนผู้นี้มาก ชายวัยกลางคนเชื่อว่าอีกฝ่ายคงมีอะไรที่พิเศษซ่อนอยู่

เขายิ้มและพยักหน้าอย่างเป็นมิตร

“แม่ทัพ ท่านอาจารย์จินเป็นผู้มีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม ข้าพบเขาโดยบังเอิญที่อำเภอจินชวน เขาประสบความสำเร็จในเรื่องงานช่าง ข้าเลยอยากจะมอบกองทหารช่างให้ท่านอาจารย์จินดูแล”

ชิ่งไหวอธิบายต่อ “หากจัดการเรื่องนี้เสร็จสิ้น ข้าจะเดินทางไปยังกองทัพเถี่ยหลินทันที”

“ที่แท้ก็เป็นแค่ช่างฝีมือคนหนึ่ง…”

เดิมทีแม่ทัพฟ่านแอบคาดหวังในตัวจินเฟิง คิดไปว่าอีกฝ่ายอาจเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ชิ่งไหวบังเอิญพบเข้า

แต่หลังจากฟังคำพูดท่านโหวน้อยแล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะผิดหวัง

ก็แค่ช่างฝีมือคนหนึ่ง จะทำอะไรได้？

คงไม่พ้นการทำชุดเกราะและอาวุธให้แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น

ตั่งเซี่ยงและต้าคังต่างก็รวบรวมกองกำลังทหารที่ชายแดนเพื่อเตรียมพร้อมสู้รบ สิ่งที่พวกเขาต้องการคือกำลังใจและกลยุทธ์ ช่างฝีมือคนเดียวคงไม่สามารถช่วยเปลี่ยนแปลงอะไรได้มาก

แม่ทัพฟ่านหมดความสนใจในตัวจินเฟิงทันที เขาพูดบางอย่างกับชิ่งไหวก่อนที่จะกลับออกไป

เมื่อชิ่งไหวเห็นว่าท่าทีที่แม่ทัพฟ่านมีต่อจินเฟิงดูไม่ใส่ใจและนิ่งเฉย ท่านโหวหนุ่มจึงช่วยอธิบายเพิ่มเติม

“การต่อสู้ครั้งนี้สำคัญมาก แม่ทัพฟ่านเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพเจินซี เขามีเรื่องให้ต้องจัดการไม่เว้นแต่ละวัน และมีแรงกดดันสูง หวังว่าท่านอาจารย์จะไม่ถือสา”

หากไม่ใช่เพราะสถานการณ์ของกองทัพเถี่ยหลิน และได้ยินว่าเหอหมิงชินออกจากค่ายโดยไม่ได้รับอนุญาตเพื่อมาหาชิ่งไหว ถ้าไม่กลัวว่ากองทัพเถี่ยหลินจะเสียการควบคุม แม่ทัพฟ่านคงไม่ได้เดินทางมาที่นี่ด้วยตัวเอง

“ไม่เป็นไร”

บัณฑิตหนุ่มยิ้มและส่ายหัว “ท่านร้อนใจอยากไปที่กองทัพเถี่ยหลินมิใช่หรือ เช่นนั้น พวกเราไปที่กองทหารช่างกันเถิด”