บทที่ 138

ทะลุมิติไปเป็นชาวสวนแม่ลูกสาม – บทที่ 138 ปลิง บทที่ 138 ปลิง โดย EnjoyBook บทที่ 138 ปลิง

โจวชิงไป๋ไม่เคยคัดค้านการตัดสินใจของเธอเลยเมื่อเทียบกับพ่อแม่ของเขา เขารู้ว่าภรรยาของเขายังคงทำการขายต่อเนื้อหมูอยู่ และเห็นชัดว่างานขายธัญพืชก็มีด้วย

ลึก ๆ แล้วเขารู้สึกไร้พลัง เธอไม่ฟังเขาเลย แต่อย่างน้อยเรื่องนี้ก็เป็นการเห็นด้วยระหว่างพวกเขาสองคน เมื่อใดที่เธอเผชิญกับเหตุไม่คาดฝันครั้งหนึ่ง เธอก็คงจะไม่ทำมันอีก

จนกระทั่งถึงตอนนี้เธอไม่เคยเผชิญกับปัญหาใด ๆ เลย นับว่าเธอมีความสามารถไม่น้อย ต่อให้เขาจะไม่รู้ก็ตามว่าเธอทำได้อย่างไร

แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าภรรยาของเขาช่างฉลาด เพียงแต่เธอไม่ได้นำความฉลาดมาใช้ให้ถูกทางเท่านั้นเอง

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เธอก็มีเขาอยู่ ดังนั้นมันจะไม่เกิดปัญหาใหญ่อะไรหรอก

คนทั้งคู่เดินทางกลับมาถึงบ้าน

ในขณะที่สะใภ้รองบ้านหลินเดินกลับบ้านด้วยสองเท้าของตัวเองพร้อมกับเพลิงโทสะอัดแน่นกระเพาะ

ทันทีที่หล่อนกลับถึงบ้าน หล่อนก็นำเรื่องนี้มาบอกกับท่านพ่อหลินและท่านแม่หลิน บอกว่าหลินชิงเหอผู้เป็นน้องสามีคนเล็กมีชีวิตที่ดีมาก

“คุณพ่อคุณแม่ต้องไม่เชื่อแน่ ๆ ค่ะ นมผงถุงนั้นราคา 3 หยวน แต่หล่อนกลับซื้อ 2 ถุงในคราวเดียว แถมยังมีลูกกวาดกับพุทราจีนด้วย ฉันไม่รู้เลยว่าหล่อนใช้จ่ายเงินไปทั้งหมดเท่าไหร่!” สะใภ้รองบ้านหลินแค่นเสียงเย็นชาทันทีที่หล่อนอยู่ที่บ้าน

“เป็นไปไม่ได้ ตอนนี้ชิงไป๋ไม่มีเงินเดือนแล้วนี่ หล่อนไปเอาเงินมากมายมาจากที่ไหน” ท่านแม่หลินเอ่ยพลางนิ่งงัน

“คุณแม่คงจะลืมไปแล้วสินะคะว่าน้องเขยยังมีเงินบำนาญหลังลาออกอยู่ ใครจะรู้ว่ามันมีเยอะเท่าไหร่ การที่น้องชิงเหอมาเยี่ยมเราเมื่อครั้งก่อนต้องเป็นเพราะหล่อนกลัวว่าเราจะเอาเปรียบ ก็เลยมาตัดความสัมพันธ์กับทางเรา คุณแม่คะ ลูกสาวคุณแม่ช่างน่ากลัวจริง ๆ!” สะใภ้รองบ้านหลินอนุมาน

“ชิงเหอไม่น่าจะคิดแบบนั้นได้นะ” พี่ชายใหญ่ตระกูลหลินเอ่ย

“ใครจะรู้ล่ะ คราวที่แล้วหล่อนมายืมของกลับไปเหมือนกับว่ามีคนติดหนี้อย่างนั้นแหละ จนถึงตอนนี้หล่อนนก็ยังไม่กลับมาที่นี่เลย ถ้าหล่อนถูกรังแก ใครจะคอยช่วยเหลือล่ะ” พี่ชายรองตระกูลหลินแค่นเสียง

“ใครจะคอยช่วยเหลือก็ช่าง แต่ไม่ใช่พี่รองแน่ครับ พี่รองน่ะซ่อนตัวไวกว่าทุกคนเลย” น้องชายสามตระกูลหลินเอ่ย

“แกพูดเรื่องอะไรหา!” พี่ชายรองตระกูลหลินถลึงตา

“อย่าทำเป็นวางมาดหน่อยเลยค่ะ เราทุกคนอยู่ในครอบครัวเดียวกัน ทำไมจะไม่รู้ไส้กันล่ะคะ” สะใภ้สามตระกูลหลินเอ่ยทะลุกลางปล้อง

“พวกเธอได้ประโยชน์จากหล่อนนี่ ก็เลยเข้าข้างหล่อนอยู่แล้ว” สะใภ้รองตระกูลหลินแค่นเสียง

“ฉันรู้นิสัยพี่สาวสามอยู่นะคะ ก่อนหน้านี้หล่อนรวยก็จริง แต่ตอนนี้ก็คงจะใช้เงินจนหมดแล้วด้วยนิสัยใช้จ่ายของหล่อน ถ้าพี่ต้องการจะขอเงินจากหล่อนแล้วล่ะก็ มันเป็นแผนที่แย่มากค่ะ” สะใภ้สามตระกูลหลินเอ่ยพลางลูบหน้าท้อง

ใช่แล้วล่ะ หลังจากที่คลอดลูกสาวสองคนแรกไป หล่อนก็ตั้งครรภ์อีกครั้ง ซึ่งตอนนี้ก็เข้าเดือนที่เจ็ดแล้ว หากมันดำเนินไปอย่างปกติ อีกสองเดือนหล่อนก็คงจะคลอด

“แผนแย่อะไรกัน? คุณพ่อกับคุณแม่คลอดและเลี้ยงดูหล่อนมานะ ลูกสาวจะทำตัวอย่างหล่อนได้เหรอ? หล่อนไม่คิดที่จะกลับมาเลยในหลายปีแต่กลับอยู่ดีกินดีในบ้านฝั่งสามี เรื่องนี้ใจดำกันเกินไปแล้ว” สะใภ้รองตระกูลหลินแค่นเสียง

“งั้นถ้าพี่อยู่ดีกินดีในบ้านฝั่งสามีแล้ว พี่จะเก็บข้าวของกลับไปอยู่ที่บ้านฝั่งแม่ไหมล่ะคะ?” สะใภ้สามตระกูลหลินแย้ง

“เธอพูดอะไรน่ะ? เธอกับน้องชายสามแยกตัวไปแล้ว ทำไมถึงมายุ่งเรื่องในบ้านตระกูลหลินอีก?” สะใภ้รองสาดคำพูดกลับ

สะใภ้สามตระกูลหลินพยักหน้า “เป็นเหตุเป็นผลดีค่ะ” จากนั้นหล่อนก็กุมท้องเดินกลับเข้าห้องของตัวเองไป ส่วนน้องชายสามตระกูลหลินก็ไม่สนใจที่จะอยู่ต่อเพื่อฟังสิ่งที่พวกเขาพูดถึงพี่สาวสาม เขาจึงเดินกลับห้องไปด้วย

“อย่างน้อยเราก็ควรหาเวลาไปที่บ้านของพี่สาวสามและแจ้งเรื่องนี้ให้หล่อนนะคะ ดูจากปฏิกิริยาของคุณแม่แล้ว ท่านต้องบุกไปที่บ้านของหล่อนแน่” สะใภ้สามตระกูลหลินบอก

หล่อนจะไม่รู้นิสัยของแม่สามีได้อย่างไรล่ะ?

น้องชายสามตระกูลหลินย่นคิ้วและพยักหน้า “ถ้างั้นผมจะไปที่นั่นบ่ายวันนี้”

แน่นอนว่าหลังจากได้ฟังสิ่งที่ลูกสะใภ้ฟ้องแล้ว ท่านแม่หลินก็วางแผนจะทำอย่างนั้นจริง ๆ

“ฉันไม่เคยเห็นลูกสาวบ้านไหนเป็นแบบนี้เลย ต้องให้คนแก่ ๆ อย่างฉันไปเยี่ยมมันถึงที่ขนาดนี้!” ท่านแม่หลินเอ่ยเสียงเย็น

“ไปถึงที่นั่นแล้วก็พูดจากับมันดี ๆ นะ ดูจากนิสัยของมันแล้ว ใครจะอุ้มชูมันได้หากไปท้าทายใครเข้าโดยที่ไม่มีตระกูลหลินหนุนหลัง?” ท่านพ่อหลินเอ่ยขณะอัดควันบุหรี่มวนใหญ่เข้าปอด