บทที่ 139

ทะลุมิติไปเป็นชาวสวนแม่ลูกสาม – บทที่ 139 พึ่งพากำลังของสามี บทที่ 139 พึ่งพากำลังของสามี โดย EnjoyBook บทที่ 139 พึ่งพากำลังของสามี

กล่าวย้อนกลับไปที่บ้านของหลินชิงเหอ

โจวชิงไป๋ได้ยินเรื่องที่น้องชายสามตระกูลหลินมาเยี่ยมแล้ว

“พรุ่งนี้ฉันจะกลับบ้านนะคะ” หลินชิงเหอบอก

“งั้นผมไปกับคุณด้วย” โจวชิงไป๋เอ่ยขึ้น

หลินชิงเหอนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะคลี่ยิ้ม “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณไม่ต้องตามไปหรอก ถ้าคุณตามไปด้วย ฉันจะกลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบ”

โจวชิงไป๋จ้องมองเธอและถามว่าหมายความว่าอย่างไรผ่านสายตาของเขา

“อย่างไรก็ช่าง คุณปล่อยเรื่องนี้เถอะค่ะ เรื่องนี้เป็นเรื่องภายในครอบครัวฝั่งแม่ของฉันที่มีแต่ฉันเท่านั้นถึงจะแก้ไขได้” หลินชิงเหอเอ่ย

“งั้นคุณอย่าทำให้เรื่องมันตึงเครียดเกินไปนะ” โจวชิงไป๋บอก

หลินชิงเหอกลั้วหัวเราะพลางมองดูเขา “ในใจฉันมีเพียงสามีและลูกชายทั้งสามเท่านั้น ฉันจะไม่ปรานีกับคนที่กล้ามายุ่งกับชีวิตของฉันหรอกค่ะ”

แน่นอนว่าเธอไม่แสดงความปรานีใด ๆ วันต่อมาหลังทานอาหารเช้าเสร็จหญิงสาวก็ได้เดินทางมาที่บ้านตระกูลหลิน

ท่านแม่หลินเพิ่งจะเตรียมข้าวของเสร็จและกำลังจะออกไปสั่งสอนบุตรสาวอกตัญญูคนนั้นอยู่พอดี

“โอ้ นั่นน้องสาวสามเหรอนั่น? พี่ไม่คิดเลยว่าเธอจะเดินผ่านประตูบ้านมาได้…”

เพี๊ยะ!

หลินชิงเหอจอดจักรยานไว้ข้าง ๆ แล้วตบเปรี้ยงใส่สะใภ้รองปากกรรไกรแห่งบ้านหลิน แรงตบนี้ทำให้หล่อนถึงกับงงงวย

ไม่เพียงแต่สะใภ้รองบ้านหลินจะประหลาดใจ คนอื่น ๆ ในบ้านตระกูลหลินก็ตกใจเหมือนกัน

ท่านแม่หลิน พี่ชายใหญ่ พี่สะใภ้ใหญ่ พี่ชายรอง น้องชายสาม และน้องสะใภ้สามต่างไม่คาดคิดเลยว่าหลินชิงเหอผู้ไม่ได้กลับบ้านมานานแสนนาน จะต้อนรับพี่สะใภ้รองของเธอด้วยการตบหน้าหล่อนฉาดหนึ่ง

“แกตบฉันเหรอ?” สะใภ้รองบ้านหลินกุมแก้มและเอ่ยตอบได้ในที่สุด หล่อนจ้องมองหลินชิงเหอด้วยดวงตาเบิกกว้าง “นังสารเลว แกกล้าตบฉันเหรอ? วันนี้ฉันจะต้องทุบตีแกให้ตายให้ได้!”

พอพูดจบ หล่อนก็พุ่งตัวเข้าใส่หลินชิงเหอ

หลินชิงเหอน่ะหรือจะกลัวหล่อน? เธอเบี่ยงตัวหลบมือที่กำลังจะฟาดใบหน้าได้ จากนั้นก็คว้าผมของสะใภ้รองตระกูลหลินไว้ ก่อนจะเหวี่ยงตัวหล่อนข้ามหัวไหล่

เกิดเสียงดัง โครม พร้อมกับร่างสะใภ้รองตระกูลหลินร่วงลงบนพื้นและส่งเสียงร้องโหยหวน

หลินชิงเหอเคยใช้วิธีนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง ตอนที่เธอรู้สึกว่าสะใภ้รองบ้านโจวชักน่ารำคาญก่อนจะเหวี่ยงทุ่มหล่อนลงบนพื้นโดยไม่ลังเลใด ๆ

ทันใดนั้นเอง เหล่าคนตระกูลหลินก็นิ่งแข็งเป็นรูปปั้นจากการกระทำของเธอ

“เรื่องซุบซิบของหลินชิงเหอเป็นเรื่องที่เธอ หลี่ซุ่ยฮวา กล้าพูดได้งั้นเหรอ? ฉันคงยังไม่ได้สั่งสอนเธอสินะ เธอถึงไม่รู้จักนิสัยของฉัน?” หลินชิงเหอเอ่ยขณะก้มมองสะใภ้รองตระกูลหลินที่นอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้น

“อาสอง คุณตายหรือยังน่ะ? เห็นเมียคุณถูกทำร้ายขนาดนี้แต่ยังยืนนิ่งดูดายแบบนั้นอยู่น่ะเหรอ!” สะใภ้รองตระกูลหลินยังคงนอนอยู่บนพื้นส่งเสียงครวญครางพร้อมกับตวาดด่าพี่ชายรองตระกูลหลินไปด้วย

“เรื่องนี้เป็นเรื่องระหว่างผู้หญิงด้วยกัน หากพี่รองกล้าแตะต้องฉัน ชิงไป๋ของฉันจะมาหักขาสุนัขเน่า ๆ ของพี่ในทันทีโดยไม่ลังเลเลย ถ้าพี่ไม่เชื่อก็ลองดู” หลินชิงเหอกวาดสายตาเย็นชามองพี่ชายรองตระกูลหลิน

ในตอนนี้เอง พี่ชายรองตระกูลหลินถึงได้มีปฏิกิริยากลับ ใบหน้าของเขามืดครึ้มอย่างยิ่ง เขาอยากจะสั่งสอนน้องสาวตัวเองเหลือเกิน แต่พอหลินชิงเหอพูดมาแบบนี้ เขาก็ไม่กล้าทำจริง ๆ

ใครคือโจวชิงไป๋กันล่ะ? ชายคนนั้นลาออกในฐานะทหารนะ หากต้องสู้กันเขาคงต้านอีกฝ่ายได้ไม่กี่ยก