บทที่ 140

ทะลุมิติไปเป็นชาวสวนแม่ลูกสาม – บทที่ 140 เดือดจัด บทที่ 140 เดือดจัด โดย EnjoyBook บทที่ 140 เดือดจัด

ก่อนที่สะใภ้รองตระกูลหลินจะเอ่ยคำพูดครึ่งหลังออกมา หลินชิงเหอก็เอ่ยขัดหล่อนเสียก่อน “ไม่ถูกเหรอคะ? ที่ว่าหากแต่งงานไปแล้วก็จะไม่ได้เป็นสมาชิกในครอบครัวเดิมอีกแต่เป็นคนของครอบครัวสามีแทน ปกติคุณก็ต้องโอนอ่อนไปตามครอบครัวสามีอยู่แล้ว มีเหตุผลอะไรต้องเอาใจครอบครัวเดิมด้วยล่ะคะ? พี่สะใภ้ใหญ่กับหลี่ซุ่ยฮวาควรจะเรียนรู้เรื่องนี้จากฉันนะคะ อย่าเอาแต่สนใจครอบครัวฝั่งแม่ตัวเองนัก การไม่ให้ความสำคัญกับครอบครัวสามีไม่ใช่การกระทำที่ลูกสะใภ้พึงมีนะคะ”

สะใภ้ใหญ่ตระกูลหลินรู้สึกมวนท้องขึ้นมาทันที เกิดอะไรขึ้นกับน้องสามีคนนี้นะ? เหมือนกับหล่อนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย

หล่อนเคยมีฝีปากกล้า แต่ไม่ได้แข็งแกร่งทรงพลังเหมือนอย่างในตอนนี้

“ในเมื่อพ่อแม่สามีของฉันมาอยู่ด้วย ฉันก็เห็นชัดเจนแล้วว่าหากตัวฉันไม่มีเงินอยู่ในมือสักหยวน ฉันจะทำอะไรไม่ได้เลย ฉันก็เลยกลับมาที่ครอบครัวเดิมเพื่อมาขอเงินสักหน่อย แล้วนี่คือสิ่งที่พวกคุณทำกับฉันเหรอคะ?” หลินชิงเหอเอ่ยเหยียดหยาม “แน่นอนว่าขนาดร่ำรวยอยู่ในหุบเขาลึกก็มีความสัมพันธ์กันแค่เป็นญาติห่าง ๆ ถ้าหากมีฐานะยากจนอยู่ในใจกลางเมืองก็คงจะไม่มีใครสนใจ ตอนนี้ฉันยากจนสิ้นเนื้อประดาตัวแล้ว พวกคุณทุกคนเลยตีจากฉันเหมือนฉันเป็นเชื้อโรคงั้นเหรอ? เมื่อวานนี้พวกคุณเข้าใจผิดคิดว่าฉันยังรวยอยู่ ก็เลยคิดจะมาเกาะฉันกินอีกครั้งอย่างนั้นสิ?”

“น้องสาว เธอไม่ได้กลับมาบ้านด้วยตัวเองมานาน 3 ปีแล้วนะ” พี่ชายใหญ่ตระกูลหลินย่นคิ้ว

“ถุย!” หลินชิงเหอถุยน้ำลายใส่เขา “คุณคิดว่าคุณเป็นใครคะ? ถึงยังกล้าเรียกฉันว่าน้องสาว? คุณยังเรียกฉันว่าน้องสาวได้อีกเหรอคะ? ฉันชื่อหลินชิงเหอ กรุณาเรียกทั้งชื่อและแซ่ของฉันด้วย!”

พี่ชายใหญ่ตระกูลหลินถึงกับหน้าเสียในทันที

“ภูเขาก็ส่วนภูเขา น้ำก็ส่วนน้ำ ฉันพูดชัดเจนขนาดนี้แล้วแต่ตระกูลหลินก็ยังอยากจะเกาะฉันกินเหมือนหมาขี้เรื้อนอยู่อีก!” หลินชิงเหอแค่นเสียงเย็นชา

“แก…แก…”

ท่านแม่หลินโมโหแทบตายเลยทีเดียว ส่วนท่านพ่อหลินยิ่งมีใบหน้าถมึงทึงขึ้นไปอีก

ในขณะที่พี่ชายใหญ่ตระกูลหลิน สะใภ้ใหญ่ตระกูลหลิน พี่ชายรองตระกูลหลิน สะใภ้รองตระกูลหลินที่เพิ่งจะลุกขึ้นจากพื้น และหลานชายหลานสาวคนอื่น ๆ ต่างพากันอึ้ง ไม่คาดคิดว่าหญิงสาวจะเอ่ยคำพูดแรง ๆ แบบนี้ออกมาได้

เธอตั้งใจจะตัดความสัมพันธ์จริง ๆ!

“ฉันไม่จำเป็นต้องสานความสัมพันธ์กับพวกคุณ ถ้าคุณเต็มใจให้เงินกับฉันสักหน่อย ฉันก็จะไม่เอาความในเรื่องนี้และมองพวกคุณเป็นญาติขึ้นมาสักเล็กน้อยนะคะ” หลินชิงเหอเหลือบมองพวกเขาและเอ่ยขึ้น

“ไสหัวออกไปจากที่นี่ ไปให้ไกลเท่าที่แกจะไปได้!” ท่านแม่หลินตะโกนไล่อย่างหมดความอดทนในที่สุด

“คุณคิดว่าฉันอยากอยู่บ้านตระกูลหลินสับปะรังเคนี่นักเหรอคะ? มันจะทำให้ฉันดวงซวยน่ะสิไม่ว่า แต่ฉันจะไม่กลับมาสร้างปัญหาให้พวกคุณอีกแล้ว พี่ชายรอง ไปเอาโค้ททหารออกมาเดี๋ยวนี้ ฉันเคยขอคุณไปแล้ว เสื้อโค้ทชุดนั้นขายได้ราคาเป็นสิบ ๆ หยวนเลยนะ!” หลินชิงเหอเอ่ยสั่งพี่ชายรองตระกูลหลิน

“เธอให้โค้ททหารนั่นกับฉันแล้ว ตอนนี้มันเป็นของฉัน!” พี่ชายรองตระกูลหลินเอ่ยอย่างอดไม่ได้

เขาเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าเธอจะไม่ยอมแพ้ในการทวงโค้ททหารคืนจากเขา

เขารักโค้ททหารตัวนั้นมากจริง ๆ มันอุ่นมากและยังทนทาน ไม่มีโค้ทตัวไหนที่ดีกว่าตัวนี้อีกแล้ว ดังนั้นฝันไปเถอะที่เขาจะคืนให้

“ดูเหมือนว่าคุณอยากจะให้ฉันไปหาฝ่ายผลิตให้มีหมายจับคุณนะคะ พี่ชายรองหลิน ในฐานะผู้บุกรุกที่ยึดถือของของทหารผ่านศึกมาเป็นของตนโดยพลการ!” หลินชิงเหอแค่นแสยะ

“แกพูดอะไรน่ะ? ใครมันจะเป็นผู้บุกรุก? ใครยึดของของแกโดยพลการกัน? อย่าพูดอะไรไร้สาระ!” ท่านพ่อหลินมีสีหน้าเปลี่ยนไปและเอ่ยอย่างรวดเร็ว

“น้องสาว เธอจะพูดจาซี้ซั้วแบบนี้ไม่ได้นะ!” สะใภ้ใหญ่ตระกูลหลินมีท่าทีเปลี่ยนไป