บทที่ 203

ทะลุมิติไปเป็นชาวสวนแม่ลูกสาม – บทที่ 203 อากาศหนาวมาก บทที่ 203 อากาศหนาวมาก โดย EnjoyBook บทที่ 203 อากาศหนาวมาก

โจวชิงไป๋รู้สึกเพลิดเพลินไปกับการนวดหลังจากภรรยาเป็นอย่างมาก​ เขาไม่กังวลกับลูกชายทั้งสามคนแล้ว​ เพราะเธอสั่งสอนพวกเขาเป็นอย่างดี

เขาเองก็เหนื่อยอย่างเห็นได้ชัดเช่นกัน พอภรรยานวดตัวให้เขาก็ดำดิ่งสู่นิทรา

หลินชิงเหอไม่ได้รบกวนเขาเช่นกัน ต่อให้เธอเตรียมอาหารไว้อย่างอุดมสมบูรณ์ในระหว่างการเก็บเกี่ยวประจำฤดูใบไม้ร่วงแล้วก็ตาม เขาก็ยังอ่อนแรงอย่างหนัก ทันทีที่จิตใจผ่อนคลาย คนเราก็ย่อมหลับไหลไป

เขาตื่นขึ้นมาตอนตีสี่ของอีกวันหนึ่ง

เมื่อเขาตื่นนอน หลินชิงเหอก็ตื่นก่อนเขาแล้ว และทำอาหารเช้าเสร็จพอดี

ในการเก็บเกี่ยวช่วงฤดูใบไม้ร่วง ผู้คนจะต้องกินอาหารอย่างหมั่นโถวเพื่อที่จะได้ไม่หิวเร็วเกินไปนัก อาหารจึงเป็นหมั่นโถวขาวลูกใหญ่เคียงกับไข่คนผสมแตงกวาและอาหารจานเนื้อหนึ่งจาน

เขากินอาหารกับท่านพ่อโจว จากนั้นทั้งพ่อและลูกชายก็มุ่งหน้าออกจากบ้านหลังกินอาหารเช้าเสร็จ

ส่วนหลินชิงเหอก็กลับเข้าไปนอนต่อครู่หนึ่ง

ช่วงฤดูนี้มีอากาศขมุกขมัวเล็กน้อย ฝ่ายผลิตต่างยุ่งอยู่กับการทำงาน ด้วยกลัวว่าฝนฤดูใบไม้ร่วงจะมาเร็วกว่าปกติ พวกเขาทั้งหมดรีบเก็บเกี่ยวเมล็ดธัญพืชตั้งแต่รุ่งสางจนถึงค่ำมืด

แม้แต่ตรงลานตากข้าว ผู้คนก็คอยจับตาดู งานไม่อาจดำเนินต่อได้โดยขาดแรงงานชั่วขณะหนึ่ง

ภายใต้สภาพแวดล้อมเช่นนี้ โรงเรียนที่หลินชิงเหอสอนอยู่ก็หยุดการเรียนการสอน

ท่านแม่โจวทิ้งซูสวิ่นน้อยไว้ที่บ้านให้เธอดูแลชั่วขณะหนึ่ง ขณะที่นางเองก็ออกไปทำงานในลานตากข้าว

หลินชิงเหอยังทำหน้าที่หลักในการหุงหาอาหารทั้งสามมื้อของครอบครัวอยู่ เธอทุ่มเทอย่างสุดฝีมือในการทำอาหารดี ๆ ทั้งสามมื้อ

ปีนี้ดำเนินการเก็บเกี่ยวประจำฤดูใบไม้ร่วงอย่างรวดเร็ว เนื่องจากอากาศที่ขมุกขมัวและความกลัวว่าฝนจะตก

แถมผู้นำหมู่บ้านยังเพิ่มแต้มค่าแรงขั้นต่ำด้วย ดังนั้นโจวชิงไป๋จึงได้แต้มค่าแรง 12 แต้มเป็นระยะหนึ่ง ส่วนท่านพ่อโจวที่เดิมทีไม่คิดจะทำงานหนักเกินไปนักก็ได้แต้มค่าแรง 10 แต้มอีกครั้ง ด้วยมันจำเป็นที่ต้องเร่งงาน

การเก็บเกี่ยวประจำฤดูใบไม้ร่วงที่คาดการณ์ว่าจะลากยาวถึงเดือนพฤศจิกายนก็ได้สำเร็จลงในสิ้นเดือนตุลาคม

ยิ่งกว่านั้นท้องฟ้ายังงดงามไม่น้อย ต่อให้มันดูครึ้มไปด้วยเมฆมันก็ไม่มีฝนตก

ฝนฤดูใบไม้ร่วงตกหลังมีการแบ่งปันส่วนแบ่งสาธารณะ ทันทีที่พวกเขาคิดจะแจกจ่ายอาหารชุดสุดท้าย ฝนก็เทลงมา

แต่ถึงอย่างนั้นหัวหน้าหมู่บ้านกับคนอื่น ๆ ก็รีบจัดการแบ่งอาหารให้ทุกคนในทันที หลังจากนั้นงานที่ต้องทำในปีนี้ก็สำเร็จเรียบร้อย

เช่นเดียวกับปีก่อน ๆ หลินชิงเหอได้ซื้อธัญพืชเป็นร้อยชั่งเมื่อเห็นว่ายังมีอาหารเหลืออยู่ที่ฝ่ายผลิต ทั้งหมดนี้เธอจะเก็บไว้เพื่อขายต่อ

ตลอดทั้งปีเธอใช้ธัญพืชที่ได้จากการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงนี้ในการสร้างผลกำไรมหาศาล

และเป็นเพราะว่ามันเป็นธัญพืชใหม่ เธอจึงได้รับผลกำไรถึงครึ่งหนึ่ง นับว่าเป็นรายได้มหาศาล อีกอย่างหนึ่งเธอยังมีสูตรโกงอย่างมิติเก็บของอีกต่างหาก มันคงจะเป็นเรื่องเสียดายหากหลินชิงเหอไม่ใช้มันสร้างผลกำไร

ท้องฟ้าหลังฝนประจำฤดูใบไม้ร่วงยังคงมีเมฆมากและอุณหภูมิอากาศก็ลดต่ำลงอย่างมาก

“ฉันเกรงว่าปีนี้จะหนาวมากนะ”

ท่านแม่โจวรู้สึกถึงสภาพอากาศแบบนี้แล้วก็เอ่ยขึ้นมา

“คุณแม่หมายความว่าอย่างไรคะ?” หลินชิงเหอถาม

“ฉันฟังมาจากคุณพ่อน่ะ เขาจำได้ว่าในอดีตก็เป็นแบบนี้ แค่เดือนตุลาคมก็หนาวขนาดนี้แล้ว ในปีนั้นคนเฒ่าคนแก่บางคนในหมู่บ้านถึงกับหนาวตายเลยล่ะ” ท่านแม่โจวอธิบาย

ทันทีที่หลินชิงเหอรู้ว่ามันเป็นประสบการณ์จากผู้เฒ่าผู้แก่ เธอก็ไม่กล้าประมาท

ในไม่กี่วันต่อมาเธอก็ให้โจวชิงไป๋เชือดไก่มาตุ๋นเป็นซุปไก่เพื่อบำรุงคนในครอบครัว จากนั้นเธอก็เริ่มจัดการอาหารการกินของครอบครัว