บทที่ 261 ความสัมพันธ์อันดี

ทะลุมิติไปเป็นชาวสวนแม่ลูกสาม – บทที่ 261 ความสัมพันธ์อันดี บทที่ 261 ความสัมพันธ์อันดี โดย EnjoyBook บทที่ 261 ความสัมพันธ์อันดี

วันต่อมา สามีและลูกชายของหวังลี่ก็มาถึง

หวังลี่ขอลาหยุดเป็นกรณีพิเศษ 1 วัน ทั้งพ่อและลูกชายจะอยู่ที่นี่เพียง 1 คืนเท่านั้น วันนั้นหวังลี่จึงไม่ได้กลับมาที่หอพัก แต่ออกไปอยู่บ้านพักรับรองเพื่อต้อนรับพวกเขาแทน พวกเขามีเวลาได้อยู่ด้วยกันแค่ 1 วันเท่านั้น

และเมื่อหวังลี่ส่งสามีกับลูกชายกลับไปแล้ว หล่อนก็ดูซึมเซาไร้เรี่ยวแรงไป

“ทำไมต้องทำท่าทางซังกะตายด้วย? อีกไม่นานเธอก็เรียนจบแล้ว ทีนี้ครอบครัวของเธอก็จะได้อยู่ตัวติดกันทุกวันเลยล่ะ” หลินชิงเหอยิ้ม

หลังถูกเพื่อนหยอกล้อ หวังลี่ก็เผยยิ้มออกมา

หลินชิงเหอเอาหัวไหล่กระทุ้งอีกฝ่ายและเอ่ยหยอกต่อ “ดูรอยคล้ำใต้ตาเธอสิ เกรงว่าเมื่อคืนเธอคงไม่ได้นอนเลยสินะ”

หวังลี่ใบหน้าแดงซ่านในทันที หล่อนกระแอมไอเสียงแห้งพลางเอ่ยตอบ “สหายหลินชิงเหอ ความคิดเธอไม่บริสุทธิ์เลยนะ”

“ฉันไม่บริสุทธิ์หรอก เธอน่ะบริสุทธิ์ที่สุดแล้ว” หลินชิงเหอหัวเราะ

หวังลี่ได้ฟังก็อดไม่ได้จนต้องระเบิดหัวเราะออกมา รอยยิ้มของหล่อนเต็มไปด้วยความสุข

หลินชิงเหอบังเกิดอารมณ์ร่วมอย่างแรงกล้า

เนื่องจากพวกเขาเป็นสามีและลูกของเพื่อนสนิท เธอก็ได้ไปทำความรู้จักกับพวกเขาครั้งหนึ่ง

สามีของหวังลี่เป็นผู้ชายที่ดูราวกับหมีดำ มีหน้าตาธรรมดาและรูปร่างใหญ่ สูงเกือบ 180 เซนติเมตร เตี้ยกว่าโจวชิงไป๋ไม่มากนัก

ความจริงแล้วในสายตาของหลินชิงเหอก็คือ เขาดูไม่เหมาะสมกับหวังลี่เลย

หวังลี่เป็นคนสวยน่ารัก แถมหล่อนยังฉลาดมีความสามารถ ซึ่งไม่ต้องพูดถึงระดับการศึกษาของหล่อนเลย แต่ถึงอย่างนั้นหล่อนก็ไม่เสียใจที่อยู่กับเขา

เมื่อเห็นสามีและลูกชายมาหา แววปิติยินดีก็เหมือนจะฉายบนใบหน้าของหล่อน

นั่นเป็นแค่จุดเดียวเท่านั้น และเมื่อชายคนนั้นเห็นหวังลี่ ในดวงตาของเขาก็ดูราวกับมีหวังลี่เป็นโลกทั้งใบ แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวเท่านั้น ในชีวิตนี้หวังลี่ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกหักหลังแล้ว

“เธอไม่รู้หรอกว่าตอนที่เราอยู่ในชนบท วันเวลาช่างต่างจากที่เราคิดอย่างสิ้นเชิงนัก ในช่วงนั้นช่างเป็นวันเวลาที่ยากลำบากเหลือเกิน” หวังลี่เล่าถึงอดีตของตน

พวกเขาทั้งหมดต่างไปที่ชนบทด้วยอารมณ์ตื่นเต้นอยากลองประสบการณ์แปลกใหม่ แต่ในที่สุดพวกเขาก็ต้องตื่นกับความเป็นจริงว่ามันช่างลำบากยากเข็ญ บัณฑิตสาวหลาย ๆ คนถึงกับต้องแอบนอนร้องไห้ในตอนกลางคืน

แม้หล่อนจะไม่ได้ร้องไห้ แต่ก็ใช้ชีวิตอย่างยากลำบากยิ่ง

ต่อมาในวัย 20 ปีหล่อนก็ได้แต่งงาน โดยแต่งงานกับสามีคนปัจจุบันนี้

เขารักหล่อนมากจริง ๆ และไม่ต้องการให้หล่อนทำงานใด ๆ ทั้งสิ้นที่บ้าน ซึ่งในตอนแรกหวังลี่ก็ไม่ค่อยพอใจเขาสักเท่าใดนัก แต่ถึงอย่างนั้นหล่อนก็ต้องยอมรับมัน

หัวใจมนุษย์ทำมาจากเลือดเนื้อไม่ต่างกัน ชายคนนี้ปฏิบัติต่อหล่อนดีมากทั้งยังเป็นสามีของหล่อนด้วย แบบนี้หล่อนจะไม่เกิดความรู้สึกดี ๆ ขึ้นได้อย่างไร?

เมื่อใดที่เขาได้อาหารดี ๆ อยู่ในมือ เขาก็ไม่ได้เก็บไว้กินเองจนหมด แต่จะแบ่งไว้ให้และบอกให้หล่อนกินมากกว่านี้ ในตอนฤดูหนาวที่อากาศเย็นเขาก็จะบอกให้เอาเท้ามาพาดไว้บนหน้าท้องของเขาเพื่อที่เท้าของหล่อนจะได้อุ่น

แม้แต่ตอนที่ตั้งครรภ์ เขาก็อดทนอดกลั้นกับอารมณ์แปรปรวนของหล่อน

และมีอยู่ครั้งหนึ่งเช่นกันที่แม่สามีกับคนอื่น ๆ ไม่อนุญาตให้หล่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย เนื่องจากกลัวว่าหากหล่อนสอบเข้าได้แล้วก็จะจากบ้านไป

เป็นสามีของหล่อนเองที่ให้การสนับสนุนหล่อน

หวังลี่รู้สึกว่าหล่อนไม่อาจหาผู้ชายคนไหนที่ปฏิบัติดีกับหล่อนถึงขนาดนี้ได้ในชาตินี้อีกแล้ว

อีกอย่างหนึ่ง หล่อนก็ไม่ใช่คนหัวใจโลเล ความสัมพันธ์ของสามีภรรยาคู่นี้จึงอยู่ในระดับยอดเยี่ยม

เมื่อคืนนี้…แค่ก ๆ…หล่อนยุ่งจริง ๆ นะ

หวังลี่คิดแล้วก็เผยรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า

หลินชิงเหอยิ้มออกเมื่อเห็นหล่อนเป็นแบบนี้ “ยิ้มพอหรือยัง? ถ้าเธอยิ้มพอแล้วก็เปิดหนังสือเรียนได้ เธอต้องทบทวนบทเรียนที่เมื่อวานนี้ขาดหายไปนะ”

หวังลี่ฟังคำอธิบายของหลินชิงเหออย่างรวดเร็ว

หลังสอนเพื่อนเสร็จแล้ว หลินชิงเหอก็เอ่ยขึ้นมา “ฉันอยากรู้จริง ๆ ว่าปีนี้จะมีประชุมแลกเปลี่ยนที่ไห่หนานอีกไหมนะ”

“เธอไปถามอาจารย์สิ” หวังลี่ตอบอย่างไม่แน่ใจ