บทที่ 268 หญิงคนชั่ว

ทะลุมิติไปเป็นชาวสวนแม่ลูกสาม – บทที่ 268 หญิงคนชั่ว บทที่ 268 หญิงคนชั่ว โดย EnjoyBook บทที่ 268 หญิงคนชั่ว

คะแนนดีไม่ใช่ว่าจู่ ๆ จะผุดขึ้นมาได้เอง เธอร่ำเรียนวิชาอย่างละเอียดรอบคอบตลอด

ในช่วงนี้ท่านแม่โจวก็กลับมาพอดี เมื่อนางกลับมาดื่มน้ำและเห็นว่าหลินชิงเหอกำลังอ่านหนังสืออยู่ที่ลานบ้าน นางก็ไม่รบกวนเธอ

ตอนที่นางไปถึงลานตากธัญพืช นางก็คุยกับสหายเก่าแก่ว่า “แม่เจ้าสามเป็นคนทุ่มเทจริง ๆ ตอนนี้หล่อนเรียนหนังสืออยู่กับบ้าน ไม่ว่าจะอยู่ที่มหาวิทยาลัยหรือที่บ้าน หล่อนก็ไม่เคยเถลไถลเลย”

สหายเก่าของนางได้ฟังแล้วก็พากันเอ่ยชื่นชม

“กลับมาคราวนี้หล่อนผอมลงมาก ผอมจนเห็นขากรรไกรชัดเลย” ท่านแม่โจวพูดต่อ

“ที่บ้านเธอมีไก่ตั้งมากมาย เธอก็เอาไปบำรุงให้แม่เจ้าใหญ่บ้างสิ” หญิงชรานางหนึ่งเอ่ย

“ช่วงนี้ได้เวลาบำรุงร่างกายแล้วล่ะ พูดถึงเรื่องนี้แล้ว แม่ชิงไป๋ เธอช่างโชคดีจริง ๆ ในละแวกรอบ ๆ ตอนนี้มีใครไม่อิจฉาแม่ชิงไป๋บ้างล่ะ? เมื่อก่อนเป็นลูกชายที่ถูกยกย่อง มาตอนนี้เป็นลูกสะใภ้ไปแล้ว” หญิงชราอีกนางเอ่ยสมทบ

แม้ใน 2 ปีที่ผ่านมานี้จะมีนักศึกษาคนอื่น ๆ สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ แต่ก็ยังมีจำนวนน้อยนัก และยิ่งกว่านั้นก็คือไม่มีใครเลยได้รับคัดเลือกเข้ามหาวิทยาลัยในเมืองหลวง

ต้องบอกว่าคนตระกูลโจวรุ่นที่เจ็ดคนนี้ช่างโชคดีนัก

คนตระกูลโจวรุ่นที่เจ็ดก็คือท่านพ่อโจว ในบรรดาคนรุ่นนี้ทั้งหมู่บ้านโจวเจี่ย ท่านพ่อโจวจัดอยู่ในอันดับเจ็ด

ท่านแม่โจวหัวเราะขณะสนทนากับสหาย พวกนางสามารถคุยกันเรื่องหลินชิงเหอขยันเรียนได้เป็นวัน ๆ เลยทีเดียว

ในใจหลินชิงเหอไม่มีอะไรอย่างอื่นนอกจากจดจำประโยค ทำความคุ้นเคยกับไวยากรณ์ และจดสิ่งที่ได้จำไว้ลงกระดาษ

แม้ตอนอยู่บนรถไฟ เธอก็ทำแบบนี้

เมื่อถึงเวลาสิบโมงครึ่ง ก็เกือบได้เวลาทำอาหาร ในตอนนี้เองหลินชิงเหอจึงได้เริ่มเข้าครัว

เธอทำผัดไส้หมูกับผักดอง อาหารธรรมดา ๆ จานนี้กินอย่างไรก็ไม่เบื่อ

เนื้อสามชั้นถูกหั่นจนมีขนาดเท่านิ้วมือ ปรุงแล้วกินแบบสลัดเย็น ช่างอร่อยล้ำยิ่งนัก

ส่วนอาหารอีกอย่างก็คือหมูตุ๋น

เธอซื้อเนื้อหมูเป็นจำนวนมาก ซึ่งมันคงความสดได้ไม่นานท่ามกลางสภาพอากาศแบบนี้ เธอจึงทำอาหารในปริมาณมาก ส่วนที่เหลือก็โรยเกลือถนอมเอาไว้

ท่านแม่โจวกลับมากินอาหารที่บ้าน ส่วนคนอื่น ๆ หลินชิงเหอใช้วิธีส่งไปให้เมื่อถึงเวลา

โจวชิงไป๋ ท่านพ่อโจว และเด็กชายทั้งสองต่างหมดแรง

หลินชิงเหอที่นำอาหารไปส่ง เดินตรงไปหาท่านพ่อโจวในทันที “รีบกินเร็วค่ะคุณพ่อ จากนั้นก็กินถั่วเขียวต้มนะคะ ฉันแช่เย็นมาแล้วค่ะ”

“อืม” ท่านพ่อโจวอายุมากขนาดนี้แล้ว แต่โชคดีที่เขายังมีสุขภาพแข็งแรงอยู่

และเขาก็พักผ่อนบ่อย ๆ ด้วย นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเขายังทำงานไหว

หลินชิงเหอรบเร้าให้พวกเขานอนพักใต้ต้นไม้หลังกินเสร็จ “รอจนกว่าจะได้ยินแตรสัญญาณก่อนกลับไปทำงานต่อนะคะ สภาพอากาศแบบนี้ฝนไม่น่าตกหรอก”

ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆ ทั้งสว่างและเจิดจ้าด้วยแสงอาทิตย์

หลินชิงเหอไม่ได้อยู่นาน เธอกลับไปก่อนหลังเก็บรวบรวมจานชามที่ใช้แล้ว

เธอแช่ถั่วเขียวจำนวนหนึ่งเตรียมทำเป็นอาหารมื้อเย็น ใครจะทนสภาพอากาศแบบนี้ไหวกันล่ะ?

เมื่อกลับมาถึงบ้าน โจวชิงไป๋ก็ถือกระต่ายอ้วนตัวหนึ่งมาด้วย

มันถูกจับได้ในทุ่งข้าวสาลี และมีตัวอ้วนท้วนอย่างเห็นได้ชัด

แน่นอนว่ากระต่ายตัวนี้จะถูกนำไปตุ๋น

ในช่วงการเก็บเกี่ยวฤดูร้อนนี้ ท่านแม่โจวก็สั่งให้โจวชิงไป๋เชือดไก่ตัวหนึ่งมาบำรุงให้หลินชิงเหอ

หลินชิงเหอไม่หวงไว้คนเดียว ทั้งครอบครัวต่างได้กินมันด้วยกัน

ทันทีที่การเก็บเกี่ยวฤดูร้อนสำเร็จ ทุกคนต่างถอนหายใจอย่างโล่งอก

หลินชิงเหอไม่ได้นำธัญพืชไปขายต่อแล้ว

เธอไม่สนใจเงินน้อยนิดที่ได้จากการขายธัญพืช ไม่ต้องพูดถึงว่ามันเป็นงานหนักเลย มันยังเสี่ยงอยู่อีกด้วย ต่อให้สถานการณ์จะเปลี่ยนไปมากแล้วก็ตาม