บทที่ 352 ตั้งครรภ์?

บทที่ 352 ตั้งครรภ์? EnjoyBook บทที่ 352 ตั้งครรภ์?

ในสายตาของโจวเสี่ยวเหมย พี่สะใภ้รองของหล่อนมีนิสัยแบบหมาป่าตาขาว(คนเนรคุณ)

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้ทำให้โจวเสี่ยวเหมยไม่สบายใจ เพราะพี่สะใภ้สี่ของหล่อนดีต่อหลานสาวคนนี้มาก

เธอพาหล่อนมาจากบ้านเกิดและให้หล่อนทำหน้าที่แค่เฝ้าร้านเสื้อผ้า เงินเดือนก็เท่ากับคุณป้าหม่าที่ทำงานล้างจาน แต่รวมค่ากินค่าอยู่อาศัยทุกอย่างแล้ว

ของอย่างเสื้อผ้า ผ้านวม พัดลม อื่น ๆ เธอเป็นคนซื้อให้ทั้งหมด

ของกินอะไรที่มีอยู่เธอก็ให้หล่อนกินหมด

ต้องบอกว่าชีวิตในชนบทของโจวเสี่ยวเหมยยังไม่ดีเท่าชีวิตของสวี่เชิ่งเหม่ยที่นี่เลย

แถมพี่สะใภ้สี่ยังอยากฝึกงานให้พวกเขาด้วย เอ้อร์นีกับหู่จือลงเรียนวิชาภาคค่ำเพื่อจะได้ศึกษาต่อสูง ๆ และมีความก้าวหน้าในชีวิต หากสวี่เชิ่งเหม่ยอยากไปเรียนด้วยหล่อนก็ได้ไป

ทั้งหมดที่ได้กลับมาคือคำพูดในคืนนี้ของสวี่เชิ่งเหม่ยงั้นเหรอ?

ยิ่งโจวเสี่ยวเหมยคิดต่อ หล่อนก็ยิ่งโมโห หล่อนรู้สึกว่าสวี่เชิ่งเหม่ยหลานสาวคนนี้เป็นคนเนรคุณไม่น้อย ไม่หัดจดจำอะไรดี ๆ บ้างเลย!

ซูต้าหลินที่ไม่รู้ว่าในใจของภรรยากำลังปั่นป่วนเพียงใดได้แต่เอ่ยขึ้น “คุณ…นอน…แต่หัวค่ำเถอะครับ”

“งั้นนอนกันเถอะค่ะ” โจวเสี่ยวเหมยรู้ว่าเขาต้องตื่นแต่เช้าเพื่อเปิดร้านในวันรุ่งขึ้นจึงพยักหน้า

“ผมอยาก….อยาก…” ซูต้าหลินเอ่ยขึ้นมา ทำให้หล่อนประหลาดใจ

โจวเสี่ยวเหมยอึ้งไป จากนั้นก็ทุบเขาเบา ๆ ซูต้าหลินที่กินเนื้อแกะเข้าไปก็ยิ้มออกมาและพลิกตัวขึ้นทับ

โจวเสี่ยวเหมยนอนหลับสบายในที่สุดหลังถูกรบกวนแบบนี้แล้ว

หล่อนไม่ได้บอกพี่สะใภ้สี่ในเรื่องนี้ ก็เพราะไม่อยากใส่เชื้อไฟให้พี่สะใภ้สี่

ช่วงนี้หลินชิงเหออารมณ์ดีมาก แกงเนื้อแกะที่โจวชิงไป๋เป็นคนตุ๋นช่างมีรสชาติดีและหอมน่ารับประทานจริง ๆ

ยิ่งกว่านั้นเขายังปรุงน้ำแกงเก๋ากี้ให้เธอกินก่อนนอนอีกด้วย

“กินแบบนี้บ่อย ๆ เดี๋ยวฉันต้องอ้วนแน่ ๆ เลยค่ะ” หลินชิงเหอพึมพำ

“อวบหน่อยสิครับถึงจะดี คุณผอมเกินไปแล้ว” โจวชิงไป๋บอก

หลินชิงเหอกลอกตา เธอจะผอมเกินไปได้อย่างไรล่ะ? เธอก็หุ่นแบบนี้แหละ ถึงจะใส่เสื้อผ้าได้หลากหลายแบบ

“กินอีกหน่อยนะครับ” โจวชิงไป๋เอ่ยด้วยดวงตาเป็นประกาย

หลินชิงเหอทำเพียงดื่มน้ำแกงแต่ไม่ได้กินเนื้อ แต่ด้วยการคะยั้นคะยอของโจวชิงไป๋ เธอจึงได้แต่เล็มไปเล็กน้อยและให้โจวชิงไป๋กินส่วนที่เหลือ

ทั้งคู่แปรงฟันหลังกินอาหารเสร็จจากนั้นก็พักผ่อน

ไม่รู้ว่าที่นี่เป็นฤดูหนาวหรือเป็นเพราะพวกเขากินเนื้อแกะกันมากเกินไปกันแน่ เพราะโจวชิงไป๋ถึงกับนอนกระสับกระส่ายทั้งคืน และเขาจะไม่หยุดจนกว่าหลินชิงเหอจะยอม

หลินชิงเหอปล่อยให้เขาเป็นคนควบคุม แต่แล้วในวันหนึ่งหญิงสาวก็จู่ ๆ นึกขึ้นมาได้

เดือนนี้รอบเดือนของเธอมาช้าไป 2 วันไม่ใช่เหรอ?

หลินชิงเหอนิ่งไป จนโจวชิงไป๋ต้องถามขึ้นมา “มีอะไรเหรอ?”

“ไม่มีอะไรค่ะ” หลินชิงเหอส่ายหน้า แต่ในใจของเธออดคิดกังวลไม่ได้

รอบเดือนของเธอจะมาตรงเวลาตลอด หลังลองนับดูแล้วจนถึงวันนี้มันกลับยังไม่มางั้นเหรอ? ช้าไป 2 วันแล้วนะ

เมื่อคิดไปว่าช่วงนี้โจวชิงไป๋คึกขนาดไหน เธอก็พบว่าเขาทำทุกวัน…

หัวใจของหลินชิงเหอเต้นช้าลงไปหนึ่งจังหวะ

โจวชิงไป๋จะรู้ได้อย่างไรว่าภรรยากำลังคิดอะไรอยู่? เขาอยากจะนัวเนียกับเธออีกรอบ

หลินชิงเหอปฏิเสธทันควัน “คืนนี้ฉันเหนื่อยแล้ว เรารีบนอนกันเถอะค่ะ”

โจวชิงไป๋เหลือบมองเธอ เมื่อเห็นว่าหลายวันที่ผ่านมานี้เธอเหนื่อยมากจริง ๆ ก็เอ่ยขึ้น “งั้นเรานอนกันนะครับ”

เขาจึงนอนกอดภรรยาอย่างอิ่มเอมใจ

หลินชิงเหอรู้สึกกังวลเล็กน้อย เธอท้องหรือเปล่านะ? แต่ไม่น่าจะใช่ เธอทำหมันไปแล้วนี่ จะเป็นไปได้อย่างไรที่เธอยังท้องได้?

หลินชิงเหอครุ่นคิดอยู่อย่างนั้นจนถึงเที่ยงคืน ส่วนโจวชิงไป๋หลับสบายหายห่วงราวกับหมูไปแล้ว