บทที่ 379 พลังแห่งวัยเยาว์

บทที่ 379 พลังแห่งวัยเยาว์ EnjoyBook บทที่ 379 พลังแห่งวัยเยาว์

หลินชิงเหอพอจะรู้ว่าพี่สาวใหญ่ต้องรู้สึกคับข้องใจ แต่ว่าตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ เธอไม่ใช่คนที่สนใจความคิดของผู้อื่น

มันเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับเธอที่ต้องเอาตัวเองไปคิดถึงคนอื่น คนที่เหมาะสมเธอก็รับไว้ คนที่ไม่เหมาะ เธอจะไม่ยอมใช้งานอย่างเด็ดขาด ต่อให้คนคนนั้นเป็นลูกของเธอเองก็ตาม สำหรับคำอธิบายน่ะเหรอ? ไม่มีให้หรอก

หลินชิงเหอวางแผนให้กังจือมาที่นี่ พอเขาเริ่มคุ้นเคยกับงานแล้ว เธอจะให้หู่จือพี่ชายของเขาลองออกไปตั้งร้านค้าแผงลอยดู

หลังจากฝึกงานไปสัก 1-2 ปีแล้ว เธอค่อยดูอีกทีว่าหู่จือมีความตั้งใจอยากจะออกไปทำธุรกิจเองหรือเปล่า

ถ้าตั้งใจอย่างนั้น เธอจะสนับสนุนเขาเอง

ส่วนที่ร้าน เธอก็แค่หาคนอื่นมาดูแลแทน

การที่เธอพาหลานชายและหลานสาวเหล่านี้มาที่นี่ ก็เพราะต้องการให้พวกเขาก้าวทันการเปลี่ยนแปลงในยุคใหม่นี้ ไม่ใช่เป็นเพราะเธอต้องการให้พวกเขามาทำงานให้เธอไปชั่วชีวิต

เพียงชั่วพริบตาเดียวก็เข้าสู่เดือนมิถุนายน ถึงเวลาการสอบคัดเลือกเข้าเรียนมหาวิทยาลัยของโจวหยางและโจวอู่นีแล้ว

เนื่องจากพี่ชายสามและสะใภ้สามอยู่ในอำเภอ ทำให้พี่ชายใหญ่และสะใภ้ใหญ่ไม่ต้องเป็นกังวลเกี่ยวกับโจวหยาง พวกเขาปล่อยให้พี่ชายสามและสะใภ้สามเป็นคนดูแลเรื่องให้ทั้งหมด

ความสัมพันธ์ระหว่างสะใภ้รองกับสะใภ้สามอยู่ในขั้นเลวร้ายก็จริง แต่สำหรับสะใภ้ใหญ่กับสะใภ้สามแล้วยังดีอยู่มาก อีกทั้งการสอบเข้ามหาวิทยาลัยนับว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมากจึงเป็นธรรมดาที่พวกเขาจะต้องช่วยดูแลให้

เนื่องจากการสอบมีหลายวิชา ทำให้ต้องใช้เวลาในการสอบถึง 3 วันจึงจะแล้วเสร็จ ทั้งโจวหยางและโจวอู่นีพยายามอย่างสุดความสามารถในการสอบครั้งนี้

พวกเขารู้สึกตื่นเต้นมากในระหว่างการสอบ ตอนนี้เมื่อมันจบลงแล้ว พวกเขาก็สามารถพักผ่อนได้อย่างเต็มที่เสียที

ไม่ว่าจะเป็นโจวหยางหรือโจวอู่นีต่างก็เตรียมตัวพร้อมที่จะเดินทางไปปักกิ่งเมื่อวันหยุดเริ่มต้นขึ้น

พอโจวหยางมาถึงที่บ้าน สะใภ้ใหญ่ก็บอกเรื่องที่จะให้พวกเขาพากังจือไปเมืองหลวงด้วยกัน

ดังนั้นโจวหยางจึงไปที่บ้านคุณป้ารองเพื่อแจ้งข่าวให้กังจือเตรียมตัว เพราะพวกเขาจะต้องออกเดินทางไปปักกิ่งด้วยกันในวันพรุ่งนี้

ทั้งนี้ การเดินทางต้องใช้เวลาหลายวัน ปิดเทอมภาคฤดูร้อนยาวนานกว่าช่วงอื่นก็จริง แต่ถ้าพวกเขาสอบผ่านก็ต้องกลับมารายงานตัวที่มหาวิทยาลัยล่วงหน้า ดังนั้นจึงเหลือเวลาไม่มากนัก

ทันทีที่สอบเสร็จและปิดเทอมแล้ว พวกเขาจึงได้รีบออกเดินทางไปเมืองหลวงให้เร็วที่สุด

เมื่อถึงเวลาประกาศผลสอบ พวกเขาก็แค่โทรศัพท์กลับมาสอบถามทางบ้าน

ดังนั้นในวันที่สองหลังการสอบเข้ามหาวิทยาลัย โจวหยางและโจวอู่นีซึ่งมีประสบการณ์ ก็พากังจือผู้ที่เพิ่งเคยเดินทางไกลเป็นครั้งแรกไปปักกิ่งด้วยกัน

ไม่ว่าจะเป็นรถโดยสารหรือรถไฟ สำหรับกังจือแล้วก็เปรียบได้กับสาวน้อยที่เพิ่งเคยได้นั่งเกี้ยวเป็นครั้งแรกในชีวิต ช่างเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่มากจริง ๆ

เขายิ่งคาดหวังถึงอนาคตในเมืองหลวงมากขึ้นกว่าเดิม

เขากำลังคิดว่า ถ้าเมืองหลวงยอดเยี่ยมแล้วละก็ ต่อไปในอนาคตเขาจะตั้งรกรากอยู่ที่นั่น และจะทำงานให้คุณอาของเขาไปตลอดชีวิตเลย!

เนื่องด้วยปีนี้พวกเขาต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัย ดังนั้นจึงได้ปิดภาคเรียนเร็วกว่าปกติ

ตอนที่โจวหยาง โจวอู่นีและกังจือเดินทางมาถึงนั้น ยังไม่ถึงกำหนดวันหยุดของหลินชิงเหอเลย วันหยุดของเธอจะเริ่มในอีกราว ๆ ครึ่งเดือนต่อจากนั้น

เมื่อทั้ง 3 คนเดินทางมาถึง หลินชิงเหอดีใจมาก

เธอขอให้โจวชิงไป๋ทำอาหารเพิ่มขึ้นอีก 3 อย่างนอกเหนือจากอาหารตามปกติ รวมทั้งมีเครื่องดื่มบนโต๊ะอาหารด้วย ถือว่าเป็นงานเลี้ยงต้อนรับพวกเขา

ระหว่างการรับประทานอาหารบรรยากาศเป็นไปอย่างคึกคัก ตอนที่โจวหยางและคนอื่นมาถึง สวี่เชิ่งเหม่ยไม่ได้อยู่ด้วย ร้านเสื้อผ้าปิดแล้ว สวี่เชิ่งเหม่ยจึงไปที่บ้านของคุณตาคุณยาย

หล่อนจึงยังไม่รู้ว่ามีคนเดินทางมาที่นี่

แต่ไม่ต้องเป็นห่วงหล่อน ทางท่านพ่อโจวกับท่านแม่โจวมีอาหารสำหรับในส่วนของหล่อนให้แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้ไปตามหล่อนกลับมา

“ไปหาคุณปู่คุณย่าที่บ้านโน่นก่อน แล้วค่อยกลับมาเอาเสื้อผ้าไปโรงอาบน้ำนะ” หลินชิงเหอกล่าวพลางโบกมือไล่เมื่อจบจากมื้ออาหารแล้ว

โจวเฉวี่ยนอยู่ต่อเพื่อทำความสะอาด โจวกุยหลาย หู่จือและโจวเอ้อร์นีเป็นคนพาพวกเขาไป