บทที่ 590 คลอดลูกอยู่ไฟ

เดิมทีหลินชิงเหอเดาว่าต้องคลอดวันชาติจีนเป็นแน่ เธอยังรู้สึกกังวลใจเล็กน้อย เพราะว่าใน 2-3 วันนั้นคนจะพลุกพล่านมากเป็นพิเศษ

แต่ท้องของเธอกลับนิ่งสนิท ช่วงเวลาวันชาติจึงไม่ต้องทำคลอด แต่เช้าวันที่สิบเดือนตุลาคมเธอกลับเริ่มรู้สึกปวดขึ้นมาแล้ว

น่าจะเพราะว่าเธอเคยคลอดลูกมาแล้ว 3 คน พอรู้สึกเจ็บท้องน้ำคร่ำก็ไหลทันที จนถึงสี่ทุ่มกว่าก็คลอดออกมาเรียบร้อยแล้ว

หลินชิงเหอได้รู้ซึ้งในตอนนี้เองว่าการเป็นผู้หญิงนั้นไม่ง่ายเลย จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าชีวิตของเธอสมบูรณ์แบบแล้ว

“ลำบากภรรยาแล้วนะครับ” โจวชิงไป๋ที่ได้ลูกสาวสมดั่งปรารถนามองใบหน้าที่เหน็ดเหนื่อยของภรรยาแล้ว เขาก็ไม่รู้ว่าควรพูดว่าอะไร

หลินชิงเหอพยักหน้า ตอนนี้เธอไม่มีแรงเหลือแล้วเช่นกัน หลังจากกินโจ๊กน้ำตาลทรายแดงเสร็จสักพักเธอก็หลับไป

ธุระเรื่องอื่น ๆ ก็ย่อมส่งให้โจวชิงไป๋และโจวซื่อนีแล้ว โจวชิงไป๋รู้สึกไม่คุ้นชินเล็กน้อย แต่ดีที่เขาเรียนเสริมมาแล้ว และฝึกมือด้วยหมอนมาไม่น้อย แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น ตอนที่เขามองลูกสาวที่ตัวเล็กราวกับของล้ำค่า เขากลับไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร

โจวซื่อนีกลับประสบการณ์โชกโชนยิ่งกว่า อีกทั้งเด็กที่เพิ่งคลอดนั้นก็สงบนิ่งมากเช่นกัน ขณะนี้หล่อนกำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่เลย เรื่องนี้ยิ่งไม่ต้องกังวลเข้าไปใหญ่

และช่วงนี้อากาศก็กำลังพอดี ไม่ร้อนไม่หนาว ถือว่ากำลังสบายอย่างยิ่ง

หลินชิงเหอพักอยู่ที่โรงพยาบาล 3 วัน ยายเฒ่าเจียง เซวียเหม่ยลี่ และเจียงเกิงต่างพากันมาเยี่ยมครบหมดแล้ว ทั้งยังมาทุกวันด้วย

ภายใน 3 วันนี้หลินชิงเหอฟื้นฟูร่างกายกลับคืนมาไม่น้อย หลังจากนั้นก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ต่ออีกแล้ว

โบราณกล่าวไว้ไม่ผิดจริง ๆ อยู่สวรรค์ก็ไม่สู้อยู่บ้านของตัวเอง ยังคงเป็นบ้านของตัวเองเท่านั้นที่ทำให้เธอรู้สึกสบายใจ

ทารกน้อยถูกโจวชิงไป๋ห่อเอาไว้อย่างดี แล้วเขาก็เข็นรถเข็นพาเธอออกมาขึ้นรถ เขาเรียกลูกสาวในอ้อมแขนหลินชิงเหอก่อนจะขับรถกลับบ้าน

เป็นเช่นนี้แล้วหลินชิงเหอก็ต้องเริ่มให้นมลูกและอยู่ไฟเสียที โจวชิงไป๋ก็พยายามที่จะฝึกให้นมลูกด้วยตัวเองเช่นกัน

ปฏิเสธไม่ได้ว่าขอแค่มีความตั้งใจที่จะเรียนรู้ ก็ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้

เขาตั้งชื่อให้ลูกสาวเขาค่อนข้างไร้รสนิยมเล็กน้อย ตัวอักษรเพียงตัวเดียวว่า มี่(น้ำผึ้ง)…โจวมี่

เดิมทีเขาอยากจะเรียกเธอว่าโจวมี่มี่ แต่หลินชิงเหอไม่ยอม มี่ตัวเดียวก็พอแล้ว ไม่ต้องเรียกโจวมี่มี่

แต่ชื่อเล่นให้เรียกว่ามี่มี่ เด็กน้อยมี่มี่เลี้ยงง่ายจริง ๆ หลังจากกินอิ่มก็นอนตื่นมาก็กิน ดึกดื่นค่อนคืนที่ต้องตื่นขึ้นมากินนมอะไรนั่น หลินชิงเหอทนตื่นไม่ไหว ทั้งหมดเลยตกมาอยู่ในมือของโจวชิงไป๋

เขาสับเปลี่ยนผ้าอ้อมสะอาด ๆ เสร็จแล้ว จากนั้นก็ไปเรียกภรรยาให้ตื่นมาให้นมลูกสาว

เสร็จเรียบร้อยแล้วหลินชิงเหอก็นอนหลับต่อ เหลือแค่ให้ลูกสาวของเขาเรอแล้วถึงจะนอนต่อ ซึ่งหน้าที่ทั้งหมดเป็นของโจวชิงไป๋

ระหว่างอยู่ในช่วงตั้งท้องอยู่นั้น หลินชิงเหอได้รับการบำรุงเยอะมาก แต่ถ้าบอกว่าอ้วนหรือไม่นั้นไม่มีเลย เพราะว่าของที่บำรุงเหล่านี้เรียกว่าส่งตรงไปให้มี่มี่กินหมดแล้ว

นี่เพิ่งจะไม่กี่วัน สาวน้อยที่เพิ่งคลอดคนนี้ก็ไม่เหมือนเดิมกับเมื่อตอนเกิดใหม่ ๆ แล้ว

ผิวขาวน้ำนมที่เห็นได้ชัดว่าถูกส่งต่อมาจากหลินชิงเหอ ไม่เพียงผิวพรรณที่เด็กน้อยได้รับจากหลินชิงเหอ คิ้วและตาก็ได้จากเธอเช่นกัน แม้แต่หลินชิงเหอที่มองเห็นแล้วยังรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านอยู่ภายในใจ

โจวชิงไป๋ถือกล้องเดินเข้ามา วันนี้ถึงเวลาที่เขาจะต้องถ่ายรูปแล้ว ชายคนนี้เกินเยียวยาแล้วจริง ๆ ในหนึ่งวันจะต้องถ่ายให้ได้ไม่น้อยกว่า 5 รูป

“คุณจะถ่ายลูกสาวของคุณก็ถ่ายไป ไม่ต้องถ่ายฉัน!” หลินชิงเหอพูดเตือนเขา

ตอนนี้สภาพของเธอไม่ต้องพูดก็รู้ว่ามันดูกระเซอะกระเซิงมาก แต่เมื่อเธอบอกว่าไม่ให้ถ่ายโจวชิงไป๋กลับไม่ตอบ เพราะที่จริงแล้วเขาแอบถ่ายเธอไปบางส่วนแล้ว

“วันนี้อยากกินอะไรดีครับ?” ถ่ายเสร็จ โจวชิงไป๋จึงถามภรรยาตนอย่างพึ่งพอใจ

ความคิดเห็น