ตอนที่ 264

"ท่านย่า ถ้าอาหญิงไม่ให้ พวกเราก็จะแต่งงานไม่ได้หรือขอรับ?"

ซูเหล่ยขมวดคิ้ว สีหน้าแสดงความร้อนใจ

ซูต้าหลางกับซูเอ้อร์หลางต่างก็แอบมองสีหน้าของพ่อเฒ่าซู

หลี่ซื่อกับโจวซื่อก็แอบมองสีหน้าของพ่อสามีแม่สามี เพราะยังไม่ได้แยกครอบครัว เงินส่วนกลางจึงอยู่ในการดูแลของพ่อเฒ่าซู พวกนางไม่รู้ว่าที่บ้านมีเงินอยู่เท่าไหร่

ตอนนี้เป็นเรื่องการแต่งงานของบุตรชาย หลี่ซื่อกับโจวซื่อต่างก็รู้สึกร้อนใจ

พ่อเฒ่าซูพูดเสียงทุ้มหนัก "พวกเจ้าโวยวายอะไรกัน รอดูข่าวจากอาหญิงของพวกเจ้าก่อนแล้วค่อยว่ากัน"

เงินจำนวนนี้ ที่บ้านก็มี แต่ถ้าเอาออกมาทั้งหมดเพื่อแต่งงานให้หลานชาย เงินเก็บของครอบครัวก็จะหมด

เงินก้อนนี้ยังต้องดูทางซูเสี่ยวจือ นางสนิทกับซูซานหลาง ขอแค่ซูซานหลางให้มาบ้างสักเล็กน้อยก็พอแล้ว

พ่อเฒ่าซูไม่ได้รู้สึกต่อต้านที่หวังซื่อลงโทษซูเสี่ยวจือ เขาคิดว่าหวังซื่อทำถูกแล้ว เพราะซูเสี่ยวจือไม่คิดถึงครอบครัว สมควรได้รับการสั่งสอน

หวังซื่อขากเสมหะถ่มลงพื้น แค่นเสียงเย็นชาพูดว่า "ดูซิว่านางจะกล้าไม่ให้เงินอีกหรือไม่ พวกเจ้ายืนเกะกะอะไรกัน รีบกลับไปนอนได้แล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดของหวังซื่อ ซูต้าหลางกับซูเอ้อร์หลางก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอีก

พวกเขาแค่เชื่อฟังบิดามารดาก็พอ

สมาชิกทั้งสองครอบครัวทยอยออกมา กลับห้องไปนอน

— —

ซูเสี่ยวจือเดินออกมาจากบ้านตระกูลซู เหมือนคนไร้วิญญาณ พอห่างจากบ้านคนแล้ว นางก็นั่งลงข้างทางร้องไห้เบาๆ

ในค่ำคืนที่เงียบสงบ ซูฉงกับซูเสี่ยวลู่แอบตามมาห่างๆ

ทั้งสองคนก็รู้สึกหดหู่ใจ ไม่รู้จะพูดอะไรดี

สำหรับคนในตระกูลซู พวกเขาจะไม่มีวันสนิทสนมกับคนตระกูลนั้นอีกเลย

ซูเสี่ยวลู่ถอนหายใจ ถ้ามีคนทำร้ายนางแบบนี้ นางคงตัดญาติไปนานแล้ว ในเวลาเช่นนี้ความเป็นญาติไม่มีประโยชน์อะไรเลย

แต่ซูเสี่ยวจือเจ็บปวดและเสียใจ เห็นได้ชัดว่าตัดใจไม่ขาด นางจึงทุกข์ใจและเสียใจเช่นนี้

เมื่อได้ยินซูเสี่ยวลู่ถอนหายใจ ซูฉงจึงพูดขึ้นทันทีว่า "เสี่ยวลู่ ท่านพ่อท่านแม่จะไม่มีวันทำแบบนี้กับเจ้าและซานเม่ยแน่ เรื่องแบบนี้ ข้ากับน้องหวาก็จะไม่ยอมให้เกิดขึ้นเด็ดขาด"

ซูเสี่ยวลู่กับซูเสี่ยวหลิง วันหนึ่งก็ต้องออกเรือนไปเช่นเดียวกับซูเสี่ยวจือ

เมื่อนึกถึงภาพซูเสี่ยวจือถูกหวังซื่อทำร้ายต่อหน้าทุกคน หัวใจของซูฉงก็รู้สึกหนักอึ้ง เมื่อได้ยินซูเสี่ยวลู่ถอนหายใจ เขาก็เป็นห่วงว่าซูเสี่ยวลู่จะรู้สึกแย่

เรื่องแบบนี้ เขากับน้องหวาจะไม่ยอมให้เกิดขึ้น และจะไม่ยืนดูเฉยๆ เหมือนซูต้าหลางกับซูเอ้อร์หลาง

"ท่านพ่อท่านแม่ไม่มีทางทำแบบนั้นหรอก ที่ข้าถอนหายใจเพราะอาหญิงต่างหาก ถึงขนาดนี้แล้ว นางก็ยังตัดใจไม่ลง......"