ตอนที่ 311

ตาเฒ่าอู๋มองซูเสี่ยวลู่แล้วพูดว่า "นังหนู เจ้าเป็นคนบอกเถอะ"

อิ่นฮูหยินชะงักไปครู่หนึ่ง

ซูเสี่ยวลู่ยิ้มให้อิ่นฮูหยินพลางกล่าวว่า "ฮูหยิน ร่างกายของท่านไม่แข็งแรง เรื่องนี้เร่งไม่ได้ ข้าจะจ่ายยาให้ท่านสักสองสามเทียบ ท่านกินยาพักฟื้นห้าวันก่อน หลังจากนั้นอีกห้าวันข้าจะผ่าท้องเอาทารกออกให้ท่านนะเจ้าคะ"

อิ่นฮูหยินแสดงสีหน้าสงสัย "เจ้าหรือ?"

นางสงสัยว่าตัวเองใช่ได้ยินผิดไปหรือไม่ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ จะให้เด็กคนหนึ่งมาทำได้อย่างไร

นางหันไปมองตาเฒ่าอู๋

ตาเฒ่าอู๋พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ท่านไม่ได้ฟังผิด ศิษย์ข้าจะเป็นคนรักษาท่านเอง"

ซูเสี่ยวลู่ที่ดูเป็นเด็กน้อย ช่างไม่น่าเชื่อถือเอาเสียเลย

อิ่นฮูหยินแสดงสีหน้ากังวล

ซูเสี่ยวลู่ถามอิ่นฮูหยิน พลางหยิบกระเป๋าใส่เข็มออกมา "ฮูหยินเคยได้ยินชื่อหมอเทวดาแห่งสำนักหมิงกู่หรือไม่?"

อิ่นฮูหยินพยักหน้าแล้วพูดว่า "แน่นอนว่าเคยได้ยิน ตอนที่ข้าป่วย ได้ไปตามหาหมอมามากมาย ก็ได้ยินผู้คนพูดกันว่าหมอเทวดาแห่งสำนักหมิงกู่มีวิชาแพทย์เหนือธรรมดา ยมบาลจะเอาชีวิตคนยามสาม สำนักหมิงกู่ก็ยังรักษาให้รอดถึงยามห้า"

พูดไปพูดมา อิ่นฮูหยินก็พลันเข้าใจ นางมองตาเฒ่าอู๋กับซูเสี่ยวลู่ "หรือว่า......พวกท่านคือ— —หมอเทวดา?"

ความหวังลุกโชนขึ้นในใจของอิ่นฮูหยิน นางเคยได้ยินเรื่องหมอเทวดาแห่งสำนักหมิงกู่ แต่นางไม่เคยรู้ว่าหมอเทวดามีรูปร่างหน้าตาอย่างไร เป็นบุรุษหรือสตรี

มองดูหนึ่งเฒ่าหนึ่งเด็กที่อยู่ตรงหน้า ดวงตาของอิ่นฮูหยินก็เปี่ยมด้วยความหวัง

ไม่มีใครที่ไม่อยากมีชีวิตอยู่ โดยเฉพาะคนที่ป่วยหนัก สิ่งที่ปรารถนาที่สุดคือการมีชีวิตอยู่

หมอทั่วไปไม่มีความสามารถพิเศษใดๆ คนป่วยหนักล้วนหวังที่จะได้พบหมอเทวดามาช่วยชีวิต

อิ่นฮูหยินก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น เพียงแต่ นางจะโชคดีถึงเพียงนั้นจริงหรือ?

ตาเฒ่าอู๋แค่นเสียงอย่างหยิ่งผยอง "อืม"

ซูเสี่ยวลู่ยิ้มให้อิ่นฮูหยินพลางพูดว่า "ฮูหยินเดาถูกแล้ว หมอเทวดาแห่งสำนักหมิงกู่ที่ท่านว่านั่นคือท่านอาจารย์ของข้า และข้าก็ใช่ว่าจะด้อยไปกว่ากันหรอกนะ แม้ข้าจะอายุน้อย แต่จริงๆ ข้าสำเร็จวิชาแล้ว โรคนี้ของฮูหยิน สำหรับข้าไม่ใช่เรื่องยากเลย"

อิ่นฮูหยินตกตะลึงกับข่าวสำคัญนี้ นางถึงกับพูดอะไรไม่ออก

ซูเสี่ยวลู่หยิบเข็มเล็กๆ ออกมา ยิ้มหวานพลางพูดว่า "ฮูหยิน ข้าจะฝังเข็มให้ท่านสักหน่อย เพื่อบรรเทาอาการปวดที่เอวก่อนนะเจ้าคะ"

อิ่นฮูหยินแบกท้องใหญ่โตมาหลายปี กระดูกสันหลังคงจะทรมานมากทีเดียว

เมื่อทารกกลายเป็นหิน ย่อมเป็นความทุกข์ทรมานอย่างยิ่ง 'ศิลาทารก' ไม่เหมือนเด็กปกติที่อ่อนนุ่มและเคลื่อนไหวได้ 'ศิลาทารก' ที่ค่อยๆ แข็งจนกลายเป็นหิน จะหนักมากขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกถ่วงตลอดเวลา อยู่ในท้องทุกวัน ทำร้ายร่างกายของมารดาอยู่ตลอดเวลา

อิ่นฮูหยินครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย แต่ในที่สุดก็ไม่ได้ปฏิเสธ