ตอนที่ 68

นี่เป็นบุรุษที่ดีผู้หนึ่ง เขามีจิตใจกตัญญู ตาเฒ่าอู๋รู้สึกได้ แต่เขาไม่ต้องการการตอบแทนมากมายขนาดนั้น ดังนั้น ต่างคนต่างอยู่ก็พอ

"กลับบ้านไปเถอะ"

สีหน้าของตาเฒ่าอู๋อ่อนลง มองดูเด็กๆ ทั้งซูฉง ซูหวา และซูซานเม่ย แล้วโบกมือเบาๆ

ซูซานหลางพยักหน้า พาครอบครัวออกจากบ้านของตาเฒ่าอู๋ เข้าไปในบ้านข้างๆ ที่เป็นของพวกเขา

แม้จะเห็นบ้านหลังใหม่นี้ค่อยๆ สร้างขึ้นมาทุกวัน แต่ตอนนี้เมื่อย้ายเข้ามาอยู่อย่างเป็นทางการ ทุกคนในครอบครัวก็ยังอดไม่ได้ที่จะเผยแววยินดี

ลานเรือนปูด้วยทางเดินหินสีเขียว สองข้างทางมีการหว่านเมล็ดผัก กลายเป็นสวนผักเล็กๆ ในบ้าน

บ่อน้ำที่อยู่เชิงกำแพงด้านซ้ายมือตรงทางเข้า มีแผ่นหินปิดอยู่ ด้านข้างก็ปูด้วยหินสีเขียว มีราวตากผ้ารูปสามเหลี่ยมไว้สำหรับตากเสื้อผ้า หรือตากผักแห้ง

ครัวอยู่ทางด้านขวามือของทางเข้า ภายในกว้างขวางและสว่างไสว เตาใหม่มีหม้อสามใบ โต๊ะสี่เหลี่ยมใหม่ ตู้ใหม่ โอ่งน้ำใหม่ ถังข้าวบรรจุเต็มล้น อันเป็นข้าวที่ซื้อมาจากชาวบ้าน และยังมีเนื้อหมูน้ำค้างบางส่วน

ติดกับครัวมีประตูเชื่อมไปยังห้องโถงหลัก ด้านในเป็นเรือนหลัก

ออกจากประตูใหญ่ของห้องโถงหลักก็จะเป็นห้องโถงใหญ่ ผ่านห้องโถงไปมีสองห้องเป็นห้องของซูฉงกับซูหวา จากทางเดินเล็กไปยังลานท้ายเรือน ข้างๆ เป็นสองห้องใหม่ จากนั้นตรงข้ามกับห้องโถงหลักคือลานท้ายเรือน ตรงข้ามกับท้ายเรือนหลักมีพื้นที่ว่างล้อมรอบเป็นเล้าไก่ และยังมีคอกหมูอีกหนึ่งคอก

ทั้งครอบครัวเดินดูบ้านหลังนี้ทั้งข้างในและข้างนอก แล้วกลับมาที่ครัวเพื่อเตรียมอาหารเย็น

"พ่อของลูก คืนนี้เราทำหมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊วกันดีไหม แล้วก็ต้มกระดูกทำซุปผักใบเขียวดื่ม ข้าจะนวดแป้งทำเส้นบะหมี่ แล้วนึ่งซาลาเปาเนื้อสักหน่อย เจ้าว่าดีหรือไม่?"

จ้าวซื่ออดร้องไห้ไม่ได้อีก นางเช็ดน้ำตาแล้วพูดกับซูซานหลาง น้ำตาของนางเป็นน้ำตาแห่งความสุข

ซูซานหลางยิ้มพลางพยักหน้า "ดีมากเลย พรุ่งนี้พวกเราทั้งครอบครัวไปที่ตัวเมืองกัน ซื้อของไว้ฉลองปีใหม่"

ชาวบ้านไม่รู้ว่าเสือขายได้เงินเท่าไหร่แน่ๆ เมื่อมีคนถาม ซูซานหลางก็บอกว่าสามร้อยตำลึง เงินที่เขาใช้จ่ายตอนนี้ ก็ทำให้ชาวบ้านรู้ว่าเงินที่ได้จากเสือตัวนั้น เขาใช้หมดแล้ว

เงินที่เหลืออีกสองร้อยห้าสิบตำลึง เขาจะเก็บไว้รักษาบุตรสองคน ถ้ารักษาไม่หาย เงินนี้ก็จะเป็นหลักประกันให้บุตรชายทั้งสองใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยต่อไปในอนาคต

"ได้ ทำตามที่เจ้าว่าก็แล้วกัน"

จ้าวซื่อยิ้มตอบรับ สามีภรรยาเริ่มล้างหม้อและทำกับข้าว

ส่วนเด็กทั้งสี่คน ก็ให้พวกเขาไปเล่นในลานเรือน

พอหนาว ก็กลับเข้ามาในบ้านมาผิงไฟที่หน้าเตา

เมื่อฟ้าใกล้มืด อาหารก็ทำเสร็จหมดแล้ว

กลิ่นหอมของหมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊วทำให้ทุกคนเจริญอาหาร แม้แต่ซูเสี่ยวลู่เห็นแล้วก็อยากกิน

ซุปกระดูกมีสีขาวข้น ผักก็ต้มจนนุ่ม ข้าวขาวส่งกลิ่นหอม เล่นกันมาตลอดทั้งบ่าย ซูฉงกับซูหวาหิวมานานแล้ว แต่พวกเขาไม่รีบร้อนและไม่ส่งเสียงดัง รอกินข้าวอย่างว่านอนสอนง่าย