บทที่ 1013

ฉู่มู่เหยมองดูท่าทางพี่สะใภ้ของตน แล้วอดรู้สึกขันมิได้ “พี่สะใภ้ หากเป็นสตรีทั่วไป ที่กำลังจะแต่งเข้าเชื้อพระวงศ์ ย่อมต้องทำความเข้าใจเหตุการณ์เหล่านี้ให้กระจ่างถ้วนถี่เป็นแน่”

“หาใช่เพียงแต่เรื่องเสด็จพี่ไม่ เรื่องขององค์ชายและพระชายาอื่น ๆ ย่อมต้องรู้แจ้งเป็นแน่ แต่ดูเจ้าสิ แม้แต่เจียงลู่เสวี่ยเป็นผู้ใด เจ้าก็มิรู้”

ซ่งรั่วเจิน “...”

นอกจากคนที่สนิทแล้ว นางก็มิได้ใส่ใจเรื่องอื่นมาตั้งแต่ไหนแต่ไร

“หรือว่าจะเป็นพระชายาของเซียวอ๋อง ผู้เป็นองค์ชายใหญ่?” ซ่งรั่วเจินคาดเดาออกมา

แม้นางจะมิรู้จักเจียงลู่เสวี่ย แต่ดูจากอายุแล้ว ก็คงเป็นพระชายาขององค์ชายใหญ่หรือองค์ชายรอง แต่เช่ออ๋อง องค์ชายรอง บัดนี้หาได้มีพระชายาไม่ เช่นนั้น ความเป็นไปได้มากที่สุดก็คือองค์ชายใหญ่

“ถูกต้อง ก็คือพี่สะใภ้ใหญ่” ฉู่มู่เหยาพยักหน้าเล็กน้อย “ก่อนหน้านี้ก็ได้ยินข่าวนี้มาแล้ว แต่ก่อนเคยพบเจียงฉิงหลานมิใช่แค่เพียงคราเดียว นางเป็นผู้ที่ชอบพึ่งบารมีผู้สูงศักดิ์”

“แท้จริงแล้วข้ารู้สึกว่า ต้นตระกูลของนางก็มีอยู่เพียงเท่านั้น ปรารถนาจะแต่งเข้าตระกูลดีมิแปลก เพียงแต่นางกลับหมายตาพี่เขยของตน นี่เป็นเรื่องที่พบได้ยากนัก”

“พี่สะใภ้ เดิมทีข้าเองก็มิได้มีความทรงจำที่ลึกซึ้งต่อนางนัก เพียงแต่ครั้งก่อนที่บังเอิญเจอนาง ก็เห็นนางตามติดเสด็จพี่ใหญ่ ครานั้นข้าก็รู้สึกว่าสนิทสนมเกินควรอยู่ไม่น้อย”

“เอ่ยคำว่าพี่เขยอยู่ไม่ขาดปาก เรียกเสียงหวานซึ้งยิ่งนัก แต่มิเหมือนน้องสาวเลยสักนิด กลับประหนึ่งจงใจอ้างชื่อนี้”

“วันนี้เมื่อได้พบ คาดไม่ถึงว่านางจะเปิดเผยเรื่องทั้งหมดออกมาต่อหน้าตรง ๆ เช่นนี้ เกรงว่าพี่สะใภ้ใหญ่ไม่เห็นด้วยก็คงจะมิได้”

ฉู่มู่เหยาส่ายหน้า แท้จริงแล้วนางชอบพี่สะใภ้ใหญ่ไม่น้อย สุภาพอ่อนโยนและสงบเสงี่ยม อีกทั้งยังมีจิตใจดีงาม ยังจำได้ครั้นเข้าพิธีวิวาห์กับเสด็จพี่ใหญ่ในตอนนั้น ผู้คนต่างชมเชยว่าเป็นคู่สร้างคู่สมกัน