บทที่ 1054

ทีแรกคิดว่ามีเพียงพี่สี่ของตนเป็นเช่นนี้ คิดไม่ถึงเลยว่าสกุลหร่วนก็มีอยู่คนหนึ่ง สองคนนี้ไม่เพียงเป็นคนมุ่งมั่นในความรักขั้นสูงสุด ยังรักอย่างไร้เงื่อนไข ไม่ว่าอีกฝ่ายพูดอันใดก็เชื่อ!

ชีวิตของหร่วนหลิงเฟิงใกล้จบสิ้นแล้ว ยังคิดว่าอีกฝ่ายยอมทุกข์ใจเพราะหวังดีต่อเขา!

ส่วนในนิยายต้นฉบับ เคอหยวนจื่อแต่งงานกับชวีคั่วแล้ว พี่สี่ของตนยังมอบเงินทองให้นางใช้อย่างโง่งม คิดว่านางถูกบีบบังคับ ชนิดที่ว่าสุดท้ายยังต้องตายไปเพราะนางอีกด้วย

ซ่งอี้อันผลิยิ้มเก้อกระดากแต่ไม่เสียมารยาท “...”

เขาเองก็เข้าใจดีอย่างยิ่ง เพียงแต่ตอนนี้อยู่ต่อหน้าอีกฝ่าย ย่อมไม่สามารถแสดงออกมาได้

“เจ้าโง่หรือ?”

ฉู่จวินถิงเถรตรงกว่าทั้งสองคนมากอย่างเห็นได้ชัด

นี่การทดสอบอันใดกัน เพียงได้ยินก็รู้ว่ากำลังหลอกคน เหตุใดจึงมีคนเชื่อ?

“แต่งงานสองปียังไม่ร่วมหอ นางกล้าพูด เจ้าเองก็กล้าเชื่อ!”

“ตกลงเจ้าแต่งงานกับหญิงสาวสามัญชน หรือแต่งกับเทพธิดา แม่มด ภายใต้คำสาปแช่งของตระกูล ไม่สามารถแต่งงานได้ แต่งแล้วสามีจะต้องตายกระนั้น?”

เพียงพูดถ้อยคำนี้ออกมา มุมปากซ่งรั่วเจินพลันกระตุกริก ในอดีตไม่เคยเห็นว่าจวินถิงจะสามารถพูดเช่นนี้ได้

นี่ไม่ใช่กำลังพูดสิ่งที่นางกำลังคิดอยู่ภายในสมองออกมากระนั้นหรือ!

ธรรมเนียมของสถานที่อันใด แต่งงานแล้วคิดอยากร่วมหอ ยังต้องผ่านด่านนี้ไปให้ได้?

บ้างก็ตาย บ้างก็กลายเป็นคนป่วย นี่น่ากลัวว่าอยากร่วมหอก็ยาก ต่อให้คนป่วยพยายามจนสำเร็จ ลูกที่คลอดออกมาจะสามารถแข็งแรงได้หรือ?

นี่ยังไม่ใช่ฆ่าล้างตระกูลกระนั้น!

สีหน้าหร่วนหลิงเฟิงแข็งค้าง คำพูดที่ตอนแรกอยากจะเอื้อนเอ่ยกลับถูกกลืนลงไป ยามอยู่ต่อหน้าฉู่อ๋อง เขาไม่กล้าพูดเหลวไหลไร้สาระ