บทที่ 1055

ฉู่จวินถิงมองเขาสายตาเย็นชาแวบหนึ่ง “เมื่อแรกเชิญเจ้าเข้าค่ายทหารเพราะเห็นว่าเจ้ามีวิชายุทธ์และความสามารถ”

“บัดนี้เจ้าจู้จี้จุกจิก ฟังคำยุยงไม่ฟังเหตุผล ไม่มีแม้แต่ความกตัญญูต่อบิดามารดา ช่างโง่งมเหลือเกิน!”

ก่อนหน้านี้เขาได้ยินคนพูดว่าฮูหยินท่านนี้ของคุณชายรองสกุลหร่วนแต่งงานเข้าสกุลหร่วนแล้วก็คล้ายตกถังข้าวสาร ไม่ต้องกังวลอาหารหรือเสื้อผ้า ยังขอเงินหร่วนหลิงเฟิงบ่อยๆ

สมบัติก้นหีบของหร่วนหลิงเฟิงใกล้หมดเต็มที ต่อให้เป็นเช่นนี้ก็ยังไม่พอ

เพราะเหตุนี้หร่วนหลิงเฟิงจึงทำการค้าและเปิดสำนักฝึกยุทธ์เพื่อหาเงินจำนวนหนึ่ง

ทว่าบัดนี้ได้เห็นท่าทางนี้ของเขา...น่ากลัวว่าถูกหลอกใช้ก็ยังไม่รู้สึกตัว!

ผู้ชายจ่ายเงินเพื่อฮูหยินเป็นเรื่องถูกต้องตามคุณธรรมฟ้าดิน เพียงแต่ยังต้องดูว่าฝ่ายหญิงจริงใจหรือไม่ บัดนี้เห็นได้ชัดว่าเขากลายเป็นถุงเงินคนหนึ่ง แต่เขายังคิดว่าอีกฝ่ายใสซื่อไร้เดียงสา

หร่วนหลิงเฟิงก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด สีหน้าขมปร่าอย่างลึกซึ้ง

อันที่จริงช่วงนี้เขาเองก็ใคร่ครวญมาก่อน ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เชียนเชียนช่วยเขาไว้ ช่วงเวลาที่อยู่ร่วมกันนั้น นางเป็นคนอ่อนโยนดุจนางฟ้าก็มิปาน ดูแลเขาอย่างดีโดยไม่ขาดตกบกพร่อง

เขามองนางมากอีกสองหน นางก็จะหน้าแดง ไม่ว่าของกินรสเลิศอันใดก็มอบให้เขา เพื่อให้เขาดีขึ้น

ทว่า ต่อมาเชียนเชียนคล้ายเปลี่ยนไปเป็นคนละคน มีเรื่องมากมายเปลี่ยนไปจนไม่เหมือนเดิม เดิมทีเขาก็หาสาเหตุออกมาไม่ได้

ทั้งๆ ที่ทั้งสองคนแต่งงานกันแล้ว เชียนเชียนกลับไม่ยอมให้เขาแตะต้อง ต่อมาเขาคิดว่าหากไม่ชอบเขาจริง เขาก็จะมอบเงินให้นางจำนวนหนึ่ง ทั้งสองคนหย่าร้างกันไป

ทว่าเชียนเชียนพูดว่าเขาติดหนี้ชีวิตนาง ยิ่งไปกว่านั้นหลังแต่งงานแล้วก็สมควรดีต่อนาง เขาคิดว่านี่ไม่ไร้เหตุผล

บัดนี้เชียนเชียนเป็นฝ่ายเสนอให้ผ่านการทดสอบ ภายภาคหน้าจะคลอดลูกให้เขา ใช้ชีวิตอย่างงดงาม นี่ถึงทำให้เขาหวั่นไหว

“คุณชายรองหร่วน ชีวิตต่างหากสำคัญที่สุด หากเกิดเรื่องกับท่านจริง คนเจ็บปวดก็คือครอบครัวของท่าน”