บทที่ 141

ส่วนซวงซวง... หากไม่ใช่เพราะซ่งรั่วเจินหมายจะเล่นงานหลินจือเยว่เอาให้ได้ บัดนี้นางคงใช้ชีวิตอย่างสุขสำราญไปแล้ว

จะอย่างไรก็ยังเป็นสกุลซ่งอยู่วันยังค่ำที่ทำนางเดือดร้อน!

“ท่านอ๋อง เรื่องเข้าฝันที่ว่านี้ล้วนเหลวไหลสิ้นดีเพคะ หวังว่าท่านอ๋องจะคืนความยุติธรรมให้ลูกสาวของหม่อมฉันได้!"

“ซ่งฮูหยินวางใจเถิด ข้าไม่ยอมให้ผู้บริสุทธิ์ถูกป้ายสีใส่ความเป็นแน่” ฉู่จวินถิงกล่าว

ฉินซวงซวงเห็นหลิ่วหรูเยียนมาแสดงอำนาจตน ทำให้ผู้คนต่างเชื่อว่าซ่งรั่วเจินหาได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ จึงเกิดร้อนรนใจขึ้นมาบ้าง

“แม้ข้าจะไม่รู้ว่าซ่งรั่วเจินรู้เรื่องเงินได้อย่างไร แต่ข้ารู้ว่าเรื่องเข้าฝันเป็นจริงแน่!”

“ต่งฮูหยินได้รู้ว่าลูกชายตนสิ้นชีพไปแล้ว ก็เพราะการเข้าฝันของซ่งรั่วเจินมิใช่หรือ ก่อนหน้านี้ยังเคยกล่าวขอบคุณกันอยู่แท้ๆ”

“บัดนี้กลับกล่าวว่าไม่มีความสามารถเช่นนั้น จะไม่เป็นการหอกโล่ขัดแย้งกันเองหรอกหรือ?”

ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา พวกเขาเคยได้ยินเรื่องราวของสกุลต่งมาแล้วเช่นกัน อีกทั้งต่งฮูหยินยังออกปากยอมรับด้วยตนเอง ว่าหากไม่ใช่เพราะซ่งรั่วเจินคุณชายน้อยสกุลต่งคงตายเปล่าเสียแล้ว!

“แม่นางซ่ง ในเมื่อเจ้ากล่าวว่าตนถูกป้ายสี เหตุใดเจ้าไม่อธิบายมาว่าเรื่องราวเป็นอย่างไรแน่?”

ฉินเจิงหรี่ตามองซ่งรั่วเจิน เขาเองก็ไม่เชื่อเช่นกันว่าสตรีผู้นี้จะบริสุทธิ์ “อธิบายมาให้ชัดเจน เช่นนั้นข้าถึงจะคืนความบริสุทธิ์ให้เจ้าได้”

“ข้าได้ทำให้ต่งฮูหยินได้พบกับคุณชายน้อยสกุลต่งในความฝันจริง” ซ่งรั่วเจินกล่าว

ว่าความนี้จบ ผู้คนต่างก็ตกตะลึงไปตาม ๆ กัน นี่มันอะไรกัน? ไม่ใช่ว่ายอมรับผิดเองแล้วหรือ?

ดวงตาของฉินซวงซวงสะท้อนประกายวาววับ นางรู้อยู่แล้วว่าซ่งรั่วเจินย่อมไม่อาจบอกปัดปฏิเสธความซาบซึ้งที่สกุลต่งมีต่อนาง เพียงแต่คราวนี้นางแค่อยากรู้ก็เท่านั้นว่าซ่งรั่วเจินจะยังโต้แย้งอย่างไรได้อีก!

“ท่านอ๋องทอดพระเนตรสิเพคะ นางถึงกับยอมรับออกมาเอง!”

ฉู่อวิ๋นกุยตกใจเสียจนตัวสั่น เกิดอะไรขึ้นกับแม่นางซ่งกัน? หากถูกตัดสินใจว่ามีความผิดจริง เช่นนั้นย่อมไม่ดีแล้ว

“อย่าเพิ่งด่วนสรุป” ฉู่จวินถิงกล่าว ดวงตาหนักแน่นมองไปยังซ่งรั่วเจิน “เจ้าจงชี้แจงมาให้ละเอียดกว่านี้”

“เหตุที่ข้าทำให้ต่งฮูหยินได้พบกับคุณชายน้อยสกุลต่งในความฝันได้ เป็นเพราะพวกเขามีสายเลือดเดียวกัน”