บทที่ 341

ถังฮูหยินผู้นี้ช่างพูดใส่สีตีไข่เก่งจริงๆ เกรงว่าคงพูดว่านางใช้เล่ห์มารยาล่อลวงฉู่อ๋อง จนฉู่อ๋องไม่แยกแยะเรื่องส่วนตัวกับเรื่องส่วนรวม จะทำงานหลวงก็ต้องพานางไปด้วยเลยกระมัง?

“ฉู่อ๋องขอให้เจ้าช่วยเหลือ?”

ฮองเฮาสัมผัสได้ถึงความมั่นใจจากคำพูดและแววตาของซ่งรั่วเจินก็รู้สึกไม่พอใจ ท่าทีเปลี่ยนแปลงไป “ศาสตร์ลี้ลับ? เจ้าไปจับผีที่จวนสกุลไป๋หรือไร?”

แม่นางตรงหน้างามพิลาสกิริยาละเมียดละไม เครื่องหน้าประณีตงดงาม เห็นได้ชัดว่าเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ที่ไม่เคยต้องตกระกำลำบาก แต่กลับมาจับผีแบบนี้ ความไม่เข้ากันจะมีมากเกินไปแล้ว

ซ่งรั่วเจินพยักหน้าน้อยๆ “ใช่แล้วเพคะ”

ได้ยินดังนั้น แม่นมและสาวใช้ในตำหนักก็พลันเปลี่ยนสีหน้า สมณะตบะแก่กล้าเชี่ยวชาญศาสตร์ลี้ลับก็แล้วไปเถอะ คุณหนูในบ้านแม่ทัพซ่งเชี่ยวชาญศาสตร์ลี้ลับเนี่ยนะ?

“ศาสตร์ลี้ลับจะเรียนรู้ง่ายดายปานนั้นได้อย่างไร? เจ้าคงไม่ได้โกหกข้าหรอกนะ?”

ฮองเฮาย่นคิ้ว จิตใจกลับผ่อนคลายลงเล็กน้อย ในเมื่อไปจับผีย่อมแสดงว่าฉู่อ๋องพาซ่งรั่วเจินไปด้วยเรื่องงานหลวง หาใช่เพราะแยกแยะกาลเทศะไม่ออก

“ฮองเฮาเพคะ ต่อให้หม่อมฉันมีขวัญกล้าเทียมฟ้าก็ไม่กล้าหลอกลวงฮองเฮาหรอกเพคะ”

“หม่อมฉันจำได้ว่าเคยพบขนิษฐาของฮองเฮาเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ตอนนั้นลองทำนายดูแล้ว ยามนี้นางน่าจะตั้งครรภ์แล้วสินะเพคะ” ซ่งรั่วเจินกล่าว

“เจ้าหมายถึงหมิ่นฮุ่ย?” ฮองเฮาถาม

ซ่งรั่วเจินพยักหน้า ตอนนั้นขณะเจอลู่หมิ่นฮุ่ยในงานเลี้ยง นางเคยทำนายให้อีกฝ่าย

ก่อนหน้านี้เวลายังไม่นานพอย่อมตรวจไม่พบว่าตั้งครรภ์ ยามนี้ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว คิดว่าเรื่องที่ตั้งครรภ์คงถึงเวลาที่ตรวจวินิจฉัยได้แล้ว

“เหลวไหลทั้งเพ!”

สีหน้าฮองเฮาเปลี่ยนเป็นเย็นชาในทันใด “หลายวันก่อนข้าได้เจอหมิ่นฮุ่ย นางไม่ได้ตั้งครรภ์”

หลายวันก่อนตอนที่ลู่หมิ่นฮุ่ยเข้าวังมายังเจาะจงพูดถึงเรื่องนี้ การที่ไม่ตั้งครรภ์เสียทีกลายเป็นปมในใจนาง เฝ้าหวังเพียงให้ได้มีลูกสักคนในเร็ววัน สามีภรรยาจะได้รักใคร่ปรองดองเสียที