บทที่ 533

กู้อวิ๋นเวยมองฉินเจิงด้วยความไม่อยากจะเชื่อ สุดจะคาดคิดสายสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาหลายปีจะถูกตัดขาดเพียงเพราะเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้!

ฉินจื้อหย่วนเมื่อเห็นบิดาตัดสินใจจะปลดกู้อวิ๋นเวย ในใจก็อดยินดีปรีดาขึ้นมาไม่ได้

ตั้งแต่กู้อวิ๋นเวยเข้ามาในครอบครัวก็ไม่เคยปฏิบัติดีต่อพวกเขาสองพี่น้องเลย หากมีสิ่งของดีใดล้วนตกถึงแต่มือของฉินเซี่ยงเหิงและฉินซวงซวง พวกเขาสองพี่น้องล้วนต้องจัดการดูแลตัวเองกันทุกอย่าง!

หากกู้อวิ๋นเวยถูกปลดออกไป พวกเขาสองพี่น้องร่วมมือกันได้ แม้ฉินเซี่ยงเหิงคิดอยากจะกดขี่พวกเขาอีกก็ไร้หนทางแล้ว!

“ฉินเจิง หากข้าออกจากตระกูลฉินไปแล้วเล่าก็ ท่านอย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน!”

กู้อวิ๋นเวยกำหมัดแน่น ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันกล่าว “ข้ามีสกุลกู้คอยหนุนหลัง! ครานั้นพวกเขามิยินยอมให้ข้าแต่งกับท่านจึงได้ตัดสัมพันธ์ฉันญาติมิตรกับข้า!”

“ขอเพียงท่านปลดข้าแล้ว บิดามารดาและพี่ชายข้าพวกเขาไม่ปล่อยท่านไว้หรอก ท่านคิดว่าชีวิตท่านยังจะราบรื่นสงบสุขได้อยู่หรือ?”

“หยุดข่มขู่พ่อข้าได้แล้ว! มีคนเยี่ยงเจ้าเป็นนายหญิง ตระกูลฉินนับวันก็ยิ่งตกต่ำลงทุกวัน!”

“หลายปีมานี้ สกุลกู้มิเคยแม้แต่จะช่วยเหลือบิดาข้าเลย บัดนี้เจ้าทำพ่อข้าต้องถูกลดขั้นเป็นเพียงขุนนางระดับหก หรือสกุลกู้ยังคิดจะเอาชีวิตพ่อข้าเสียให้ได้?”

“หากมีเจ้าอยู่ พ่อข้าก็คงมิแคล้วต้องกลายเป็นเช่นหลินจือเยว่ไปอีกคนเป็นแน่!” ฉินจื้อหย่วนกล่าวด้วยกราดเกรี้ยว

แรกเริ่มเดิมทียามที่ฉินเจิงได้ยินชื่อสกุลกู้ก็ยังมีลังเลอยู่บ้าง สกุลกู้มีสถานะสูงส่งในท้องพระโรง หากกู้อวิ๋นเวยยังได้แรงสนับสนุนจากสกุลกู้ ไม่แน่ว่าเขาอาจยังมีโอกาสได้เลื่อนขั้นอีกครั้งก็เป็นได้

แต่ทว่าเมื่อได้ยินคำพูดของฉินจื้อหย่วนเข้า เขาก็รู้สึกว่ามีเหตุผลมากเช่นกัน

ตลอดมาเขาก็ไม่ได้ลงรอยกับสกุลกู้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ทั้งที่ด้วยสถานะราชครูกู้แล้ว ขอเพียงยินดีช่วยเขา เขาก็คงราบรื่นรุ่งโรจน์ไปนานแล้ว ไม่ใช่หยุดย่ำอยู่กับที่มาหลายปีเช่นทุกวันนี้

บัดนี้เขากับกู้อวิ๋นเวยแยกทางแล้ว สกุลกู้จะใช้อำนาจบีบคั้นเขาให้ได้จริงเชียวหรือ?

ตาเฒ่าคร่ำครึเช่นนั้น เกรงว่าคงจะไม่ทำเรื่องทำนองนี้เป็นแน่

“ท่านพ่อ ท่านอย่าได้ถูกนางหลอกเชียว สกุลกู้มิได้ติดต่อกับนางมานานหลายปี ราวกับมิเคยมีบุตรสาวผู้นี้ร่วมสกุลอยู่นานแล้ว จะยอมรับนางกลับไปได้อย่างไร?”