บทที่ 534

“จับตัวนังชั่วนั่นมัดเสีย! ส่งนางไปศาลาว่าการซุ่นเทียน!”

ฉินจื้อหย่วนได้ยินคำก็รู้ได้ในทันทีว่าเรื่องนี้ลุล่วงแล้ว!

ตราบใดที่โยนความผิดทั้งหมดให้ฉินซวงซวงและเหอเซียงหนิงได้ เขาที่ถูกวางยาและมีบิดาช่วยเป็นพยานยืนยัน สกุลกัวก็ย่อมจะต้องเชื่อว่าเขาเป็นผู้บริสุทธิ์

ส่วนเรื่องเด็กที่กำลังจะเกิดมา เมื่อเหอเซียงหนิงคลอดแล้วก็เพียงแค่ไล่นางไป แล้วมอบเด็กให้เยว่หลินเลี้ยงดูแทน เป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว

กู้อวิ๋นเวยกุมท้องที่เจ็บปวดเอาไว้ นึกถึงความลำบากที่นางต้องอดกลั้นเพื่อจะได้ใช้ชีวิตอยู่กับฉินเจิง ทว่าบัดนี้กลับได้รับการปฏิบัติเช่นนี้ ดวงตายิ่งแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ แล้ว สายตากลับยิ่งเต็มด้วยความโกรธแค้น!

ในเมื่อฉินเจิงไม่เห็นค่าสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาที่มีมา นางก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจเช่นกัน!

รอนางกลับไปยังสกุลกู้เสียก่อนเถิด จะให้คนในครอบครัวเอาคืนแทนนางให้สาสม!

ไม่เพียงแค่ฉินเจิงเท่านั้น รวมถึงเจ้าลูกชั่วช้าฉินจื้อหย่วน! ที่นางน่าจะทำทุกวิถีทางทำให้ตายเสียตั้งแต่แรก!

ขณะที่นางกำลังคิดถึงวิธีการที่จะใช้สั่งสอนพวกเขาอยู่นี้เอง ก็พลันเห็นบ่าวรับใช้กลุ่มหนึ่งเดินตรงมาหานางด้วยท่าทีฉายชัดถึงความไม่เป็นมิตร!

“พวกเจ้าคิดจะทำอะไร?” กู้อวิ๋นเวยเอ่ยถามด้วยความหวาดกลัว

“ฮูหยิน ท่านแม่ทัพบอกว่าท่านกระทำผิด จำต้องส่งตัวให้กับทางการ!”

“ว่าอย่างไรนะ?” กู้อวิ๋นเวยเบิกตาโตด้วยความตกใจ “ฉินเจิงบ้าไปแล้วหรืออย่างไร? เขามีสิทธิ์อะไรมาส่งข้าให้ทางการ?”

เมื่อเห็นว่าคนพวกนี้คล้ายจะลากเอาตัวนางไปโดยไม่ฟังคำค้าน กู้อวิ๋นเวยก็ยิ่งตื่นตระหนก รีบหันมองหาคนสนิทของตน พร้อมส่งสัญญาณให้พวกเขาไปตามคนสกุลกู้มาช่วย!

“ฉินเจิง ไอ้คนขี้ขลาดหัวหดอยู่แต่ในกระดอง! สัตว์เดรัจฉานหน้ามิอาย!”

“ตัวเองไร้ปัญญา เกิดเรื่องเข้าก็โยนความผิดให้ภรรยาและลูกสาวรับผิด ท่านมันสมควรตาย!”

“ข้าคงหูตามืดบอดไปจริงๆ จึงได้ถูกตาต้องใจคนไร้ประโยชน์เช่นท่านได้ หลายปีมาก็แล้วยังไม่แม้แต่จะได้เลื่อนขั้น!”