บทที่ 536

ใคร่ครวญอย่างละเอียด ฉินฮูหยินและฉินซวงซวงมีบุคลิกแตกต่างจากครอบครัวสกุลกู้ มิน่าเล่าจึงมาถึงขึ้นตัดขาดความสัมพันธ์เช่นนี้

“ข้าเองก็สืบมาก่อน บุคลิกของคนสกุลกู้นั้นไม่จำเป็นต้องพูดมาก” ซ่งรั่วเจินพูดขึ้น

ซ่งเยี่ยนโจวพูดอย่างลังเล “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เหตุใดเจ้าไม่บอกเรื่องนี้กับท่านแม่เล่า? ข้าเชื่อว่าท่านแม่จะต้องอยากรู้ชาติกำเนิดของนางเป็นแน่ ใช่หรือไม่ว่ามีเรื่องให้กังวล?”

“น้องหญิงห้า เจ้ากังวลว่าสกุลกู้จะทำไม่ดีต่อท่านแม่หรือ?” ซ่งอี้อันนึกบางอย่างขึ้นได้ เอ่ยถาม

สีหน้าซ่งรั่วเจินซับซ้อน “หลายปีมานี้ท่านแม่ได้รับความลำบากจากสกุลหลิ่วมามาก ท่าทีของสกุลกู้ในตอนนี้ก็ยังไม่ชัดเจน”

“หากพวกเขารู้ความจริงแล้วก็คิดจะปกป้องท่านแม่ เช่นนั้นก็ดีมาก ทว่าระยะก่อนเกิดเรื่องกับฉินเซี่ยงเหิง เป็นสกุลกู้ออกหน้าปกป้องเขา”

“อย่างไรเสียก็เป็นลูกสาวที่เลี้ยงดูมานานหลายปี ข้ากังวลถึงตอนนั้นท่านแม่จะต้องแย่งความรักจากบิดามารดากับกู้อวิ๋นเวย...”

นางเข้าใจความรู้สึกของมารดาดีมาก ที่ผ่านมาก็เพราะกังวลว่าหากพูดความจริงออกมาแล้ว มารดาจะยอมรับไม่ไหว จึงอยากรอให้มารดาได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของสกุลหลิ่วก่อน หลังความสัมพันธ์ขาดสะบั้นแล้วจึงค่อยพูด

หากสกุลกู้มีท่าทีเด็ดขาดต่อกู้อวิ๋นเวย ยิ่งไปกว่านั้นหลังรู้ความจริงว่านางไม่ใช่ลูกแท้ๆ ก็ตัดขาดความสัมพันธ์ไป จากนั้นค่อยให้พวกเขารู้ว่ามารดาเป็นลูกสาวแท้ๆ ของพวกเขาก็ยังไม่สาย

ซ่งเยี่ยนโจวสองคนเข้าใจความลำบากใจของน้องสาวบ้านตนแล้ว มารดาต้องจ่ายไปมากมายถึงจะสามารถปล่อยวางลงได้

หากกลับไปหาพ่อแม่แท้ๆ แล้วยังต้องต่อสู้กับลูกเลี้ยงคนหนึ่ง นั่นก็น่าเศร้าเกินไปแล้ว

“น้องหญิงห้า ยังเป็นเจ้าคิดได้ถูกแล้ว ดูท่าทีของสกุลกู้ก่อนค่อยพูดเถอะ อย่างไรเสียก็ผ่านมานานหลายปีแล้ว ช้าอีกหน่อยก็ไม่เป็นไร”

ซ่งเยี่ยนโจวนึกสลดใจอย่างอดไม่ได้ ยังเป็นแม่นางบ้านตนคิดได้รอบคอบไม่ผิดไปดังคาด

“อันที่จริงปีนั้นท่านพ่อและราชครูกู้ก็มีความสัมพันธ์ไม่เลว ชนิดที่ว่าเมื่อแรกยังคิดให้ฉินฮูหยินแต่งกับท่านพ่ออีกด้วย”