บทที่ 537

ชั่วขณะเคอหยวนจื่อกำลังสบมองซ่งจิ่งเซินอยู่นั้น ความไม่พอใจพลุ่งพล่านภายในใจ

“จิ่งเซิน บัดนี้ท่านบรรลุเป้าหมายแล้ว งานแต่งของข้าและสกุลชวีถูกระงับไว้ชั่วคราว ท่านพอใจแล้วกระมัง?”

นับตั้งแต่ครั้งก่อนซ่งจิ่งเซินพาคนมากมายมาคิดบัญชีสกุลเคออย่างกระจ่างชัดเจนแล้ว ชวีคั่วกลับไปก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ครอบครัวสกุลชวีฟัง

เดิมทีนางคิดว่าสกุลชวีกิจการใหญ่โต ต่อให้ด้านการเงินไม่อาจเทียบสกุลซ่งได้ แต่ก็ต้องหาทางช่วยแก้ปัญหา

ใครคิดเล่าว่าสกุลชวีถึงขั้นกลายเป็นเต่าหัวหด พูดว่ารอพวกเขาคลี่คลายปัญหานี้แล้วค่อยคุยเรื่องแต่งงานก็ยังไม่สาย แม้แต่ชวีคั่วที่ก่อนหน้านี้ตามตอแยนางก็มีท่าทีเปลี่ยนไป คล้ายตั้งใจหลบเลี่ยงนาง

ทั้งหมดนี้ทำให้นางรู้สึกทรมานใจอย่างบอกไม่ถูก

ถือสิทธิ์อะไร?

ก็แค่จ่ายเงินมากหน่อยเท่านั้น ซ่งจิ่งเซินมอบให้นางมากมายถึงเพียงนี้จนคุ้นชินแล้ว ชวีคั่วถึงขั้นยอมรับเรื่องเล็กน้อยนี้ไม่ได้

ทว่าหลังทั้งหมดนี้เกิดขึ้น นางกลับยิ่งโกรธแค้นซ่งจิ่งเซินภายในใจ

แต่ไหนแต่ไรมานางไม่เคยได้รับความอับอายเช่นนี้มาก่อน ทั้งๆ ที่ทั้งหมดล้วนเป็นแผนการของซ่งจิ่งเซิน ก็เพื่อทำให้นางยอมแพ้!

ชั่วขณะซ่งจิ่งเซินเห็นเคอหยวนจื่อก็รู้สึกโชคร้ายขึ้นมา หากมีคนแจ้งเขาเร็วหน่อยว่าสตรีคนนี้มา เขาก็คงหนีออกทางประตูหลังแล้ว ตอนนี้กำลังจะออกไปตระเวนดูร้านรวง ก็พบเข้าให้แล้ว!

“พอใจไม่พอใจอะไร ฮูหยินน้อยชวี ตอนนี้เจ้าไม่ไปเตรียมงานแต่งหรือ วิ่งมาหาข้าด้วยเหตุใด?”

เห็นว่าตนเองเป็นฝ่ายมาหาเขาก่อน ซ่งจิ่งเซินยังมีท่าทีเย็นชาถึงเพียงนี้ เคอหยวนจื่อไม่อาจระงับโทสะได้อีก พูดอย่างมีน้ำโห

“ซ่งจิ่งเซิน อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าท่านวางแผนอะไรไว้ ตั้งใจไปโวยวายที่บ้านของพวกเรา ก็เพื่อทำลายงานแต่งระหว่างข้าและชวีคั่วมิใช่หรือ? ท่านช่างต่ำช้าโดยแท้!”

ซ่งจิ่งเซินหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “ข้าต่ำช้า? ไฉนเลยจะต่ำช้ายิ่งกว่าคนติดหนี้แต่ไม่คืนเฉกเช่นพวกเจ้า?”