บทที่ 544

พริบตาต่อมา ใบหน้าหลินจือเยว่ก็ถูกข่วนจนเป็นรอยเลือดนับไม่ถ้วน ฉินซวงซวงคล้ายเสียสติไปแล้วก็มิปาน ราวกับระบายความอึดอัดคับข้องใจทั้งหมดออกมา

หลินจือเยว่โมโห คนมิอาจทนไหวยื่นมือออกไปผลักแรงๆ!

โครม!

ฉินซวงซวงกระแทกกับซี่กรงของห้องขัง ล้มลงกับพื้นแรงๆ กลับกุมท้องไว้ ร้องตะโกน “เจ็บเหลือเกิน ข้าเจ็บท้องเหลือเกิน!”

หลินจือเยว่เห็นดังนั้นก็คิดว่านางแสดงละคร เดิมทีก็ไม่เก็บมาใส่ใจ จนกระทั่งมองเห็นเลือดบนร่างกายท่อนล่างของนางไหลออกมา สีหน้าถึงเปลี่ยนไป

“เร็ว รีบตามหมอมาเร็วเข้า!”

เดิมทีผู้คุมก็ไม่สนใจสองคนนี้อยู่แล้ว อย่างไรเสียทั้งคู่ก็นับเป็นแขกประจำของคุก

ที่ผ่านมามีฐานะสูงศักดิ์ บัดนี้กลับดี เข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนหน้านี้พาคนในครอบครัวมาด้วยกัน บัดนี้กลับตกต่ำถึงขั้นถูกเนรเทศ

มาถึงขั้นนี้แล้วกลับยังไม่ยอมหยุด ทะเลาะกันไม่รู้จักจบสิ้น พวกเขาคร้านจะชายตาแล

คราวนี้เห็นคล้ายเกิดเรื่องจริงๆ นี่ถึงตามหมอมา ยังไม่ทันถูกเนเทศ คนก็จะเกิดเรื่องภายในคุก พวกเขาเองก็จะพลอยซวยไปด้วย

จากนั้นหมอช่วยจับชีพจรให้ฉินซวงซวง ได้ฟังจากปากว่าหลินจือเยว่ผลักนาง สายตาเปี่ยมความไม่พอใจ

“ดีชั่วอย่างไรก็ตั้งครรภ์ลูกของท่าน เหตุใดลงมือหนักถึงเพียงนี้?”

ถ้อยคำนี้พูดออกมา ฉินซวงซวงและหลินจือเยว่ล้วนอึ้งงันอยู่กับที่

ท้องแล้ว?

ครู่ต่อมาฉินซวงซวงกุมท้องไว้ ดีใจขึ้นมาภายในใจ

ก่อนนี้เห็นเหอเซียงหนิงนางแพศยาตั้งครรภ์แล้ว ท้องของนางถึงขั้นยังไม่มีความเคลื่อนไหว ไม่สบอารมณ์อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง บัดนี้ได้รู้ว่าตนเองก็กำลังตั้งครรภ์ จึงดีใจขึ้นมา

“ท่านหมอ เช่นนั้นลูกของข้าเป็นเช่นไร? ยังสามารถรักษาไว้ได้หรือไม่?” ฉินซวงซวงถามอย่างตื่นเต้น