บทที่ 908

“ท่านแม่ เพราะเรื่องแต่งงานของจวินถิง ไทเฮาและฝ่าบาทล้วนไม่พอใจข้า ท่านจะต้องช่วยข้านะเจ้าคะ”

ฮองเฮาเผยสีหน้าเศร้าหมอง ไทเฮาไม่ชอบนาง นางไม่สามารถทำอันใดได้ ทว่าหลังครั้งก่อนนางต้องการให้จวินถิงคบหากับหลิงเชี่ยนเอ๋อร์ ฝ่าบาทเองก็ไม่พอใจนาง บัดนี้เรื่องจัดการได้ยากอย่างแท้จริง

“ไม่รีบ เจ้าพูดเรื่องนี้ให้ข้าฟังอย่างละเอียด ค่อยปรึกษากันว่าสมควรทำเยี่ยงไรจึงจะดี” ฮูหยินผู้เฒ่าลู่เปล่งเสียงเครียด

ลู่หมิ่นฮุ่ยทางด้านข้างได้ยิน แต่ไหนแต่ไรมาท่านแม่ฉลาดปราดเปรื่อง หากไม่ได้ท่านแม่คอยชี้แนะ น่ากลัวว่านางก็ไม่สามารถเป็นพระชายาอย่างราบรื่นได้

“ท่านแม่ อันที่จริงแม่นางซ่งเองก็ไม่ธรรมดาจริงๆ สาเหตุที่ข้าสามารถตั้งครรภ์ได้ก็ล้วนพึ่งพานาง นางช่างเป็นดาวนำโชคโดยแท้!”

“ก่อนหน้านี้ได้ข่าวว่าแม่ทัพซ่งตายในสนามรบ คุณชายใหญ่สกุลซ่งขาพิการทั้งสองข้าง คุณชายรองตาบบอด ทุกคนล้วนคิดว่าสกุลซ่งจบสิ้นแล้ว ทว่าหลังแม่นางซ่งปฏิเสธการแต่งงาน ทั้งหมดก็เปลี่ยนไป”

ฮูหยินผู้เฒ่าลู่ตกตะลึง “ยังมีเรื่องเช่นนี้? มิน่าเล่าเจ้าถึงชื่นชมนางนัก”

“ก่อนหน้านี้ข้าก็มีอคติต่อนาง ทว่าต่อมาข้ารู้สึกว่าไม่เหมาะสมจึงเปลี่ยนความคิด” ลู่หมิ่นฮุ่ยยิ้มเก้อกระดาก

ฮูหยินผู้เฒ่าลู่มองนางแวบหนึ่ง พูดกับฮองเฮาอีกครั้ง “หมิ่นฮุ่ยก็ดีกว่าเจ้าเล็กน้อยนี้ รู้ว่าไม่ถูกก็แก้ไข อุปนิสัยของเจ้าดื้อรั้น ไม่ยอมฟังสิ่งเหล่านี้”

ฮองเฮาเองก็รู้ว่าอุปนิสัยของตนมีปัญหา เมื่อก่อนยามท่านแม่อยู่ในเมืองหลวงก็เคยพูดกับนาง “ในเมื่อซ่งรั่วเจินมีความสามารถถึงเพียงนี้ เหตุใดก่อนแต่งงานสถานการณ์ของสกุลซ่งจึงเลวร้ายมากขึ้นเรื่อยๆ เล่า?”

ลู่หมิ่นฮุ่ยครุ่นคิดและพูดว่า “ไม่แน่ว่าอาจเป็นการชี้นำจากสวรรค์! สวรรค์คิดว่านางไม่มควรแต่งกับหลินจื่อเยว่ เพียงนางถอนหมั้น สกุลซ่งก็ดีขึ้นแล้วมิใช่หรือ?”

พูดไป นางยกมือปิดปากอย่างตกตะลึง คล้ายนางได้พบความลับมากมาย!

นี่จะต้องเป็นการชี้นำจากสวรรค์แน่!

ฮองเฮาคิดว่าลู่หมิ่นฮุ่ยพูดได้อัศจรรย์เกินไปแล้ว แต่บัดนี้ผ่านถ้อยคำนี้ของนาง คิดเพียงว่าก็ใช่จะเป็นไปไม่ได้...