บทที่ 940

บ่าวแปลกใจอย่างอดไม่ได้ ก่อนหน้านี้ท่านอ๋องของตนได้พบแม่นางกู้หนึ่งครั้งก็ซวยไปหนึ่งครั้ง จากนั้นขายหน้าไปหลายครั้ง ต่อมาเพียงได้พบแม่นางกู้ก็อยากจะหลบไปให้ไกล

ทว่า แม่นางกู้เองก็น่าสนใจ ขอเพียงได้เห็นท่านอ๋องของพวกเขาก็จะไล่ตามมา

วันนี้ท่านอ๋องถึงขั้นเป็นฝ่ายไปหาแม่นางกู้ก่อน นี่พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกแล้วกระมัง

ใบหน้าฉู่อวิ๋นกุยเผยแววประหม่า จัดแต่งอาภรณ์พลางเอ่ยปากว่า “ย่อมไม่ใช่เพราะข้าอยากไปหานาง แต่เพื่อเสด็จพี่ ยังต้องมาสักเที่ยวหนึ่ง”

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้” บ่าวพยักหน้า กลับคิดว่าไม่ชอบมาพากลอยู่บ้าง

วันนี้ก่อนท่านอ๋องออกจากบ้านก็เปลี่ยนไปหลายชุด แม้แต่จี้หยกบนเข็มขัดก็ตั้งใจเลือกเป็นพิเศษ ที่ผ่านมาไม่เคยเห็นท่านอ๋องใส่ใจต่อการแต่งตัวเช่นนี้มาก่อน ต่อให้เป็นงานเลี้ยงในวังก็ไม่ใส่ใจถึงเพียงนี้

ตอนกู้ฮวนเอ๋อร์ได้รู้ว่าอวิ๋นอ๋องจะมาหานาง เบิกตากว้างอย่างสุดระงับ “เจ้าพูดผิดไปหรือไม่? เหตุใดอวิ๋นอ๋องมาหาข้าเล่า?”

“คุณหนู จริงแท้แน่นอนเจ้าค่ะ เมื่อครู่บ่าวตั้งใจไปดูมาแล้ว เป็นอวิ๋นอ๋อง!” สาวใช้รีบพูด

ใบหน้าเล็กของกู้ฮวนเอ๋อร์สะท้อนความดีใจออกมา คนดีใจอย่างมาก

“เหตุใดอวิ๋นอ๋องจึงตั้งใจมาหาข้ากันเล่า? เร็วเข้า รีบแต่งหน้าแต่งตัวให้ข้า เปลี่ยนเป็นชุดที่สวยที่สุดมา!”

กู้ฮวนเอ๋อร์รีบอย่างมาก เริ่มเลือกเครื่องประดับ วันนี้ท่านอ๋องมาหานางเป็นครั้งแรก นางจะต้องแต่งตัวให้งดงามถึงจะใช้ได้

ในเวลาเดียวกัน ฉู่อวิ๋นกุยนั่งภายในรถม้าอย่างไม่รีบร้อน รอกู้ฮวนเอ๋อร์ออกมา

“ท่านอ๋อง ท่านรอก่อน แม่นางกู้น่าจะใกล้มาแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

บ่าวเห็นว่าสั่งให้คนเข้าไปแจ้งแล้ว รออยู่ครู่หนึ่งก็ยังไม่เห็นแม่นางกู้ออกมา กังวลท่านอ๋องตนจะรอจนร้อนใจ

“ไม่เป็นไร” สีหน้าฉู่อวิ๋นกุยเรียบเฉย “แม่นางในห้องหอออกจากบ้านจะต้องแต่งหน้าแต่งตัว ในเมื่อมาแล้ว เช่นนั้นก็รออย่างสบายใจเถอะ”