บทที่ 941

สวี่หยวนชิงดวงตาสว่างวาบ เขาเข้าใจแล้ว “เจ้าหมายความว่าที่ฮวนเอ๋อร์พูดเช่นนี้ แท้จริงแล้วกำลังทดสอบข้าอยู่งั้นหรือ?”

“ใช่แล้ว” หวังเสวี่ยพยักหน้า “ผู้หญิงอย่างพวกเราล้วนเป็นเช่นนี้ อยากทดสอบว่าเจ้าจริงใจหรือไม่ ถ้านางไม่ชอบเจ้าเลยสักนิด แล้วเหตุใดจะต้องไปร่วมงานวันเกิดเจ้ากันเล่า?”

สวี่หยวนชิงได้ยินดังนั้น ดวงตาก็พลันมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง “หวังเสวี่ย ขอบคุณเจ้ามากจริงๆ ถ้าไม่ได้เจ้าเอ่ยเตือน ข้าก็คงไม่รู้จริงๆ ว่าควรทำอย่างไรดี”

สายตาของหวังเสวี่ยพลันไปตกลงบนรถม้าที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล นางจำได้ว่านั่นคือรถม้าของจวนอวิ๋นอ๋อง!

รถม้าของจวนอวิ๋นอ๋องมาจอดอยู่หน้าประตูจวนสกุลกู้ได้อย่างไร? หรือว่าอวิ๋นอ๋องมาหาฮวนเอ๋อร์?

ชั่วขณะที่ความคิดนั้นผุดขึ้นมา หัวใจหวังเสวี่ยพลันหนักอึ้ง ฮวนเอ๋อร์คงไม่ได้โชคดีขนาดนั้นจริงๆ หรอกนะ?

อวิ๋นอ๋องหลบนางยังแทบไม่ทันแท้ๆ แล้วจะตั้งใจมาหานางได้อย่างไรกันเล่า หรือช่วงหลายวันที่ผ่านมามีเรื่องที่นางไม่รู้เกิดขึ้น?

กู้ฮวนเอ๋อร์วิ่งตรงมาถึงประตูใหญ่แล้วค่อยผ่อนฝีเท้าลง ค่อยๆ เดินออกมาจากประตูใหญ่อย่างแช่มช้าเฉกเช่นคุณหนูตระกูลใหญ่ สายตากวาดไปทางรถม้าที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

ทว่านางเพิ่งเดินออกมาได้ไม่ทันไรก็พบกับหวังเสวี่ยและสวี่หยวนชิงที่ตรงมาหา

“ฮวนเอ๋อร์ เจ้าจะไปที่ใดรึ?” หวังเสวี่ยถามอย่างอยากรู้

ดวงตาสวี่หยวนชิงเป็นประกาย “ก่อนหน้านี้เจ้าบอกว่าอยากไปฟังนิทานไม่ใช่หรือ? ข้าตั้งใจซื้อตั๋วมาหลายใบ วันนี้พวกเราไปด้วยกันดีหรือไม่?”

กู้ฮวนเอ๋อร์ชะงักไปเล็กน้อย คิดไม่ถึงว่าออกมาแล้วจะเจอกับคนทั้งสอง นางโบกมือไปมา “ไม่ดีกว่า พวกเจ้าไปเถอะ วันนี้ข้ามีธุระ”

“เจ้ามีธุระอันใดหรือ?” สวี่หยวนชิงอดถามไม่ได้

กู้ฮวนเอ๋อร์ไม่รู้เหมือนกันว่าเหตุใดจู่ๆ อวิ๋นอ๋องก็มาหานาง แต่แค่ท่านอ๋องยินดีพบนาง นางก็ดีใจมากแล้ว