ตอนที่ 3 การพบกันครั้งแรก

เจ้าของดวงตาคู่นั้นมองมาที่เฟรย่าอย่างไร้อารมณ์ สายตากวาดมองไปทั่วห้องโดยไม่ตั้งใจ แววตาประหลาดใจปรากฏขึ้นแวบหนึ่ง ก่อนที่ความสนใจของเขาจะกลับมาที่เฟรย่าอีกครั้ง

ขณะเดียวกัน เฟรย่าก็สำรวจชายตรงหน้า เขาหล่อเหลามาก สมกับคำพรรณนาที่ผู้เขียนใช้บรรยายเขาอย่างเลิศหรู แต่รูปลักษณ์ที่โดดเด่นของเขาถูกบดบังด้วยออร่ารอบตัว เป็นครั้งแรกที่เฟรย่าเข้าใจว่าคนเราสามารถดูเหมือนขุนนางยุคโบราณได้อย่างไร คนที่สามารถเปลี่ยนเป็นนักดาบผู้สง่างามเมื่อถือดาบ นายพลผู้เกรียงไกรในสนามรบ หรือบัณฑิตผู้ทรงเกียรติพร้อมหนังสือในมือได้อย่างง่ายดาย ทำให้ผู้อื่นรู้สึกละอายในความไม่สมบูรณ์ของตัวเอง

เฟรย่ากำส้อมในมือโดยไม่รู้ตัว เธอรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที เพราะยังไงเธอก็เป็นแค่ตัวปลอม

เป็นไปได้ยังไงที่คนแบบเขาจะไม่สังเกตเห็นความผิดปกติอะไรบางอย่างในตัวภรรยา

ดวงตาของเขาดูเหมือนจะมองทะลุปรุโปร่งทุกสิ่ง

"คุณจ้างคนมาทำความสะอาดเหรอ ยังมีเงินพอไหม" เสียงของเขาเหมือนเสียงแก้วกระทบกัน แฝงความทุ้มต่ำและน่าดึงดูด

เฟรย่าส่ายหัวโดยสัญชาตญาณและพึมพำ "ไม่ได้จ้าง ฉันทำความสะอาดเอง"

"คุณทำความสะอาดเองเหรอ" เขาประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด

"ใช่ ฉันทำเอง" เฟรย่าตอบ พลางสูดหายใจเข้าและเงยหน้าขึ้น เขากำลังจ้องมองเธอด้วยแววตาประหลาดใจอย่างชัดเจน