ตอนที่ 4 ฝีมือทำอาหารของเธอ

"คุณไม่อยากหย่าเหรอ แต่เมื่อวานคุณบอกว่า..." คำตอบของเธอทำให้หลุยส์ประหลาดใจ

เฟรย่าจำได้ว่าเมื่อวานนี้ตัวประกอบคนนั้นโกรธมาก แถมยังเรียกหลุยส์ว่าไร้ประโยชน์และขู่จะหย่า ใบหน้าของเธอแข็งทื่อ "อ้อ... นั่นเป็นเพราะฉันเมาน่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดอย่างนั้น ฉันคิดทบทวนดูแล้ว ฉันจะหย่ากับคุณตอนนี้ไม่ได้หรอก ในเมื่อเราแต่งงานกันแล้ว ฉันจะไม่ทิ้งคุณไปตอนนี้ จากนี้ไปฉันจะรับผิดชอบชีวิตของเราด้วยกัน คุณไม่ต้องห่วงฉันหรอก ฉันดูแลตัวเองได้ และบางทีอาจจะดูแลคุณได้ด้วย"

เมื่อเธอเงยหน้าขึ้น หลุยส์กำลังจ้องมองเธอด้วยสีหน้าแปลก ๆ เธอรู้ว่าปฏิกิริยาของเธอต่างไปจากที่ตัวประกอบคนนั้นเคยทำมาก่อนอย่างสิ้นเชิง และเธอก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อไปชั่วขณะหนึ่ง

"ถ้าคุณไม่อยากหย่า ก็แล้วไป คุณเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ก็แค่มาบอกผมแล้วกัน" หลุยส์พูดโดยไม่ซักไซร้ต่อ เขากุมขมับ ใบหน้าบ่งบอกถึงความเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด แล้วก็ลุกขึ้นไปล้างหน้าในห้องน้ำ

เฟรย่าก้มหน้าลงกินต่ออย่างกระอักกระอ่วน เธอได้ยินเสียงหลุยส์หยุดชะงักไปสองสามวินาทีหลังจากเข้าไปในห้องน้ำ คงจะสังเกตเห็นว่ามันแตกต่างจากเดิมมากแค่ไหนหลังจากที่เธอทำความสะอาด จากนั้นก็ได้ยินเสียงน้ำไหลขณะที่เขากำลังล้างหน้า

พอเธอกินเสร็จ หลุยส์ก็ล้างหน้าเสร็จแล้วเช่นกัน ต่างจากที่เฟรย่าคิดไว้ว่าความกระอักกระอ่วนจะกลับมาอีกครั้ง เขาออกมาในชุดที่แต่งกายเรียบร้อย ใบหน้าหล่อเหลาเกินคนนั้นยังคงสงบเหมือนเดิม เขาขอบคุณเฟรย่าอย่างสุภาพและตรงไปยังห้องนอน เขาหยุดเล็กน้อยเพื่อพูดว่า "คุณควรพักผ่อนบ้างนะ" ก่อนจะปิดประตูลง

เฟรย่าจ้องมองภาชนะอาหารที่ว่างเปล่าตรงหน้า เธอยกมือเกาศีรษะและรู้สึกราวกับอยู่ในความฝัน หลังจากจัดระเบียบความคิดอีกครั้ง เธอก็ไปล้างหน้า แล้วกลับมาเปิดแล็ปท็อปที่ห้อง เธอสมัครเพื่อเปิดร้านส่วนตัวบนเว็บไซต์ตลาดสินค้ามือสองออนไลน์ ก่อนจะปิดคอมพิวเตอร์แล้วเข้านอน

เช้าวันรุ่งขึ้น เฟรย่าตื่นขึ้นมาตามเวลาปกติคือหกโมงครึ่ง หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจ จัดเตรียมวัตถุดิบที่ซื้อมาเมื่อวาน แล้วเริ่มชงกาแฟ จากนั้นเธอก็ลงไปชั้นล่างเพื่อซื้ออาหารเช้า