ตอนที่ 5 ทำตัวให้ยุ่งเข้าไว้

"งั้นตอนนั้นที่คุณปู่ถามว่าทำอาหารเป็นไหม คุณโกหกท่านเหรอ" หลุยส์นั่งตรงข้ามเฟรย่า พลางจิบกาแฟหลังจากพูดประโยคนี้

เฟรย่าถึงกับตะลึงอะไรนะมีเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอ

เธอรีบบอกปัด "ฝีมือฉันเทียบกับแม่บ้านไม่ได้หรอก ตอนนั้นฉันคิดว่าคุณปู่ชินกับการกินอาหารอร่อย ๆ เลยไม่อยากทำให้ขายหน้า"

เหตุผลนี้พอฟังขึ้น หลุยส์พยักหน้า "จริงๆ แล้วรสชาติก็ไม่เลวนะ"

หลุยส์รีบดื่มกาแฟ แต่กินขนมปังแค่ชิ้นเดียวและอย่างอื่นอีกเล็กน้อย เฟรย่ามองรูปร่างที่ไม่ได้ผอมบางนักของเขา และคิดว่าอาหารแค่นี้คงไม่อิ่ม เธอสังเกตเห็นกิริยามารยาทการกินที่สง่างามของเขา เธอก็ฉุกคิดขึ้นมาทันทีว่าการขอให้ผู้ชายที่คุ้นเคยกับการกินอาหารชั้นเลิศมาตั้งแต่เด็กให้กินอาหารง่าย ๆ นั้นเป็นเรื่องที่เกินไปจริง ๆ

เอาเถอะ แม้ว่าคนใหญ่คนโตจะตกอับ เขาก็ เปลี่ยน เป็นคนธรรมดา ไปเฉย ๆ ไม่ได้หรอก

เธอรู้สึกว่าชีวิตแบบนี้เป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับหลุยส์แล้ว ทุกวันคงเป็นเหมือนการทรมาน โชคร้ายที่เธอไม่สามารถจัดหาอาหารเลิศรสให้เขาได้ หลุยส์จึงต้องทนกินอาหารธรรมดา ๆ ไปก่อน

หลังจากกินเสร็จ หลุยส์เสนอจะช่วยนำจานไปเก็บในครัว แต่เฟรย่ารีบห้ามไว้ "ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจัดการเอง ฉันล้างจานได้ คุณไปทำธุระของคุณเถอะ"

หลุยส์วางจานและส้อมลง "ผมยังจัดการเรื่องธุรกิจไม่เสร็จ คงจะกลับมาค่ำ ๆ ไม่ต้องห่วงผมนะ ถ้าต้องการอะไรก็โทรหาผมได้เลย"

"ได้เลย คุณไปทำธุระของคุณเถอะ"