ตอนที่ 119 เอาหม่อมฉันเป็นตัวรับกระสุน

“ข้าไม่รับปาก” มู่หรงฉีอธิบายเบา ๆ “และจะไม่รับปากด้วยเช่นกัน”

งั้นสิ่งที่คิดนั้นถูกต้องแล้ว

“เช่นนั้นวันนั้นท่านจงใจแสดงความรักกับหม่อมฉันต่อหน้านาง และยังขอให้แม่นมเตียวมอบผ้าเช็ดหน้าสีแดงให้ ไม่ใช่เพื่อช่วยหม่อมฉัน แต่เพราะอยากให้นางตายใจใช่หรือไม่”

มู่หรงฉีมองเธออย่างจริงจัง “หากเจ้าต้องการอธิบายแบบนี้ก็ไม่เป็นไร”

“ที่ท่านไม่ปล่อยหม่อมฉันไป เป็นเพราะไม่อยากแต่งงานกับนางงั้นหรือ”

ปลายนิ้วของมู่หรงฉีสั่นระรัว ก่อนจะกำเข้าหากันอย่างเชื่องช้าราวกับลังเล

จากนั้นรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา “ใช่”

เหลิ่งชิงฮวนสูดหายใจเข้า “แล้วเมื่อไรหม่อมฉันจะได้ไปจากที่นี่เสียที”

รอยยิ้มบนริมฝีปากของมู่หรงฉีลึกล้ำมากขึ้น “ง่ายมาก ทำดีกับข้าให้มากกว่านี้สิ ขอแค่พวกเราสองคนรักกัน นางก็จะยอมตายใจ”

“นางน่ะหัวดื้อจะตาย นางไม่มีทางเปลี่ยนใจแน่! ในฐานะที่ท่านเป็นตัวต้นเรื่อง ท่านควรจะปฏิเสธนางอย่างเด็ดขาด ถ้าท่านมัวแต่เกรงใจ นางก็จะเป็นแบบนี้เรื่อยไป”

“รู้ได้ไงว่าข้าไม่ปฏิเสธ”

“ยังไม่หนักแน่นพอน่ะสิ”

มู่หรงฉีถอนหายใจเบา ๆ “ตอนนั้นพ่อของนางมีบุญคุณกับข้ามาก”

ใช่ นี่เป็นอีกหนึ่งเหตุผลของความยุ่งเหยิง

“ถ้าอย่างนั้นท่านควรตอบแทนน้ำใจให้นาง หาบ้านที่ดีให้นางเสียแต่เนิ่นๆ ในราชสำนักมีเด็กหนุ่มมากความสามารถ ท่านก็หามาสักคนไม่ได้หรือ”

“ท่านแม่รักและเอ็นดูนางมาก ข้าไม่สามารถก้าวก่ายเรื่องสำคัญอย่างการแต่งงานของนางได้”

“ว่ากันตามเหตุผลขนาดตัวท่านเองยังควบคุมเรื่องการแต่งงานของตัวเองไม่ได้ จะคาดหวังอะไรกับควบคุมเรื่องของคนอื่น”

มู่หรงฉีสำลักและส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

เหลิ่งชิงฮวนถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ราวกับว่าได้ปลดเปลื้องภาระอันหนักอึ้ง “ท่านไม่ต้องวางแผนต่อต้านหม่อมฉันด้วยวิธีนี้ แบบนี้เหมือนท่านใช้หม่อมฉันเป็นตัวรับกระสุนและเป็นหนี้บุญคุณ ดังนั้นต่อไปท่านต้องปกป้องหม่อมฉัน ห้ามรังแกหม่อมฉันอีก ไม่อย่างนั้นหม่อมฉันจะเลิกช่วยท่านเมื่อไรได้ทุกเมื่อ!”

ดวงตาของมู่หรงฉีแฝงไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเอ่ยขึ้นเบาๆ “ได้”

ทันใดนั้นเหลิ่งชิงฮวนก็ค้นพบว่าเขาดูดีมากจริงๆ เมื่อยิ้ม ดวงตาของเขาเหมือนดวงอาทิตย์อบอุ่นและดวงดาวส่องแสง ทำให้เธอรู้สึกราวกับได้สัมผัสสายลมฤดูใบไม้ผลิ ดอกท้อบานสะพรั่งไปทุกที่

เขายังคงเป็นคนบ้าเผด็จการและไม่มีเหตุผลอยู่ไหม

ชั่วขณะหนึ่งเธอได้ตกหลุมพรางความงามจนกระทั่งลืมคำพูดในลำคอ

แน่นอนว่าผู้หญิงก็หื่นกามได้เช่นกัน

ในอีกไม่กี่วันข้างหน้าเพื่อรอการตรวจการสอบขุนนางของพี่ชาย เหลิ่งชิงฮวนไม่ได้อยู่เฉยๆ

มีร้านค้าสองร้าน ร้านหนึ่งถูกดัดแปลงเป็นร้านขายผ้าไหมและผ้าซาติน ส่วนอีกร้านเชี่ยวชาญด้านปากกา หมึก กระดาษและหินหมึก กระดาษเขียนพู่กันและกระดาษวาดภาพ

ร้านขายผ้าไหมและผ้าซาตินนั้นพูดง่าย ๆ มีร้านค้ามากมายภายใต้ชื่อของฉีจิ่งอวิ๋น เขาขายผ้าไหมทุกชนิดที่เขาขายจากทางใต้ แม้แต่สินค้ายังเป็นการชำระเงินหลังการขายซึ่งเทียบเท่ากับร้านแฟรนไชส์สมัยใหม่และเกือบจะเป็นธุรกิจที่สามารถทำกำไรได้โดยไม่เสียเงินใดๆ

อีกร้านหนึ่งซึ่งขายของใช้ในการเรียนนั้นอยู่ใกล้สถานศึกษา ไม่ต้องกังวลเรื่องยอดขายในอนาคต ทว่าการซื้อนั้นยุ่งยากกว่า ดังนั้นจึงต้องใช้ความพยายามพอสมควรในการเตรียม

สิ่งที่ฉีจิ่งอวิ๋น คิดคือร้านค้าทั้งสองนี้เป็นธุรกิจระยะยาวและควรดำเนินการอย่างช้าๆ เมื่อมีลูกค้าประจำมากขึ้นกำไรก็จะมากขึ้นเช่นกัน เช่นเดียวกับธุรกิจบางอย่างที่เข้ามาอย่างรวดเร็ว เช่น ร้านอาหารและโรงน้ำชา เมื่อพวกเขาเปิดประตูก็จะมีกำไร แต่มีข้อพิพาทมากมายและลำบากในการดำเนินการ ดังนั้นจึงไม่เหมาะสำหรับเหลิ่งชิงฮวน