ตอนที่ 507 ความลับของแหวนนาโน

มู่หรงฉีกินอาหารที่เหลือ และหลังจากอาบน้ำเสร็จ เขาก็กลับไปที่ห้องที่เหลิ่งชิงฮวนพักอยู่ชั่วคราว

มู่หรงฉีกวาดเศษอาหารที่เหลือ และหลังจากอาบน้ำเสร็จ เขาก็กลับไปที่ห้องที่เหลิ่งชิงฮวนพักอยู่ชั่วคราว

แม้แต่ตอนที่ผลักประตูเข้า เขาก็หายใจเข้าลึกๆ มือของเขาสั่นด้วยความตื่นเต้น

ประตูค่อยๆ เปิดออกเบาๆ

ทันใดนั้นวัตถุบินไม่ทราบชื่อบางอย่างก็พุ่งมาตรงหน้าเขาพร้อม มู่หรงฉีผงะเพราะคิดว่ามันเป็นอาวุธที่ซ่อนอยู่จึงเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง ยังไม่ทันจะได้มองเต็มตาก็ได้ยินเสียงกรอบแกรบบริเวณเท้า ที่แท้ก็เป็นงูพิษที่มีสีสันสวยงาม มันผงกหัวขึ้นก่อนจะส่งสัญญาณขู่มาให้เขา

ชิงฮวนตกอยู่ในอันตราย!

มู่หรงฉีรีบเงยหน้าขึ้นเพื่อค้นหาร่างของชิงฮวนและเห็นว่าเธอกำลังนั่งอยู่ข้างๆ โดยมีขวดและกระป๋องหลายขวดวางอยู่บนโต๊ะตรงหน้าเธอ เธอกำลังใช้แหนบเล็กคีบอะไรบางอย่าง

หากเธอไม่อยู่ มู่หรงฉีคงคิดว่าเขาไปผิดที่

เหลิ่งชิงฮวนไม่ได้เงยหน้ามอง เธอแค่ตะโกนว่า “กลับมา” งูพิษตัวนั้นก็เลื้อยกลับไปอย่างเชื่อฟัง และเข้าไปพัวพันรอบๆ ขาของเธอ

มู่หรงฉีกลืนน้ำลายอย่างหนักและไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าชั่วขณะหนึ่ง

“เจ้ากำลังทำอะไร?”

“แมลงกู่ของน่าจาอี๋นั่วยังไม่ถูกกำจัดไปจนหมด มีอีกจำนวนหนึ่งที่ยังรอดชีวิตอยู่ หม่อมฉันเก็บพวกมันมาเพื่อศึกษาเล่ห์กลของนาง อย่างไรพรุ่งนี้ก็จะโจมตีเมืองต่ออยู่แล้วหม่อมฉันคิดว่าเราอาจจะต้องสู้กับน่าจาอี๋นั่วก็เป็นได้ รู้เขารู้เรารบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง”

“เจ้าเลี้ยงแมลงกู่เป็นหรือ?”

เหลิ่งชิงฮวนหยุดการกระทำ “หม่อมฉันคิดว่าอย่างมากที่สุดฉันสามารถเลี้ยงแมลงได้ใช่ไหม ความรู้ในการเลี้ยงแมลงกู่นั้นลึกล้ำกินไป หากเข้ามาท่านก็ระวังเหยียบของเด็กๆ ของหม่อมฉันด้วยนะเพคะ บางตัวก็ไม่ค่อยเชื่อฟังชอบวิ่งไปทั่ว”

มู่หรงฉีไม่กล้าที่จะเข้าไป เขายืนเฝ้าอยู่ที่ประตู พอจะเข้าใจคำว่า “โชคดี” ที่โฉวซือเส่าพูดแล้ว

เขานึกไม่ออกเลยว่าจะรู้สึกอย่างไรหากจู่ๆ แมงมุมแม่ม่ายดำที่มีพิษตกลงมาจากหลังคาหรือทับหนอนจนแบนเมื่อเขาและชิงฮวนร่วมรักกันบนเตียง? เขาจะตกใจกลัวจนเจ้าสิ่งนั้นหดตัวหรือเปล่า?

ไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นการตอบสนองชนิดที่เห็นแล้วขนลุก

เหลิ่งชิงฮวนเห็นว่าเขายืนอยู่นานไม่เข้ามา จึงเงยหน้าขึ้นมองเขา “ทำไม? กลัวหรือเพคะ?”

“จะเป็นไปได้อย่างไร” มู่หรงฉีรวบรวมความกล้าและเดินเชิดหน้าเข้าไป “หากเจ้าศึกษาเสร็จก็จะจัดการทันทีเลยใช่ไหม?”

“ยังไม่แน่เพคะ ต้องนำติดตัวไปด้วยเผื่อว่ามันจะมีประโยชน์ในอนาคต” เหลิ่งชิงฮวนตอบอย่างสบายๆ

ติดตัวไปด้วย?

มู่หรงฉีรู้สึกวิตกเล็กน้อย พลังของแมลงนี้มีพลังมากกว่ากระบองที่ฮ่องเต้มอบให้

หากเหลิ่งชิงฮวนถูกแมลงปกคลุม เขาอาจจะกลายเป็นพ่อหม้ายไม่กล้าทำอะไรก็เป็นได้

“คุณจะเก็บขวดและกระป๋องเหล่านี้ไว้กับตัวหรือ?”

เหลิ่งชิงฮวนหยุดการเคลื่อนไหวในมือของเธอชั่วคราว และโบกมือให้เขา “มานี่สิเพคะ หม่อมฉันจะบอกความลับให้ฟัง”

มู่หรงฉีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและเดินไปอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็ระงับความรู้สึกไม่สบายและนั่งลงตรงข้ามเธอ

เหลิ่งชิงฮวนยิ้มเล็กน้อยและจับมือของเขา “ท่านอ๋องไม่เคยสงสัยหรือว่ายาในร่างกายของหม่อมฉันซ่อนอยู่ที่ไหน? หม่อมฉันจะบอกให้เพคะ”