ตอนที่ 831 ฝันร้ายอันน่าสะพรึง

เสิ่นหลินเฟิงเดินก้มหน้าเข้าไปในคุกสวรรค์พร้อมกับทักทายเหลิ่งชิงฮวนเช่นเดียวกันวันก่อน

ชิงฮวนยกนกพิราบย่างในมือชูขึ้นพร้อมกับพูด “ใกล้สุกแล้ว อยากลองชิมดูหรือไม่”

เสิ่นหลินเฟิงฝืนยิ้ม “ข้าเพิ่งกินอิ่มมา คงกินไม่ไหวแล้ว”

ชิงฮวนเงยหน้ามองออกไปข้างนอก “ทำไมวันนี้ถึงมาเร็วนักล่ะ ไม่ใช่สิ วันนี้เจ้าไม่ได้ไปทำงานด้วยซ้ำ เมื่อเช้าข้าเห็นเจ้าเดินอยู่ในคุกนี่ตั้งสองรอบ”

เสิ่นหลินเฟิงเดินเข้าไปในคุกฝั่งตรงข้าม ก่อนจะแอบสูดลมหายใจเข้าเบาๆ ในความมืด “ข้าไม่ค่อยสบายน่ะจึงกลับมาก่อน”

ไม่ใช่แน่ ตอนนี้สถานการณ์ไม่ดี เสิ่นหลินเฟิงซึ่งเป็นคนบ้างานจะต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำมากกว่าขอลางานแบบนี้

ยิ่งไปกว่านั้นชิงฮวนสัมผัสได้ว่าวันนี้คนในคุกมีท่าทีแปลกไปจากเดิม

เธอเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกตินั้นตั้งแต่เมื่อวานที่ตื่นขึ้น

เธอเห็นผู้คุมในคุกรวมตัวกันกระซิบกระซาบอะไรบางอย่าง และแอบมองมาที่เธอเป็นครั้งคราว เมื่อเธอมองกลับไป พวกเขากลับหลบสายตาและเงียบลงราวกับพยายามปกปิดอะไรจากเธอ

ชิงฮวนตะโกนใส่เสิ่นหลินเฟิง “พวกเจ้ามีอะไรปกปิดข้าใช่หรือไม่”

เสิ่นหลินเฟิงก้มศีรษะลง ห้องขังตรงข้ามมืดมากเสียจนชิงฮวนมองไม่เห็นการแสดงออกบนสีหน้าของเขา

“จะเป็นไปได้อย่างไร พี่สะใภ้คิดมาไปแล้ว”

พระชายาเฮ่าที่อยู่ห้องถัดไปพูดขึ้นในทันที “ที่เบาไม่บอกก็เพราะหวังดีกับเจ้า”

ชิงฮวนไม่สนใจ

พระชายาเฮ่าลุกขึ้นและเริ่มสางผมยาวสลวย หยิบมงกุฎขึ้นสวมอีกครั้งก่อนจะจัดแต่งเสื้อผ้าหน้าผม

“ดูเหมือนว่าข้าจะอยู่เป็นเพื่อนพวกเจ้าที่นี่ต่อไปไม่ได้แล้ว ดูแลตัวเองให้ดีนะ”

ปฏิกิริยาของพระชายาเฮ่าทำให้ชิงฮวนแน่ใจแล้วว่าต้องมีบางอย่างผิดปกติ และเกี่ยวข้องกับพระชายาเฮ่าผู้นี้แน่นอน

เธอหลับตาลงพร้อมกับกัดริมฝีปากล่างแน่น

พระชายาเฮ่าอารมณ์ดีจึงฮัมเพลงและมองชิงฮวนผ่านรอยแยกของกำแพง

“เจ้าอยากรู้หรือไม่ว่าหมากตัวแรกของข้าวางไว้ที่ใด”

ชิงฮวนลืมตาขึ้นพร้อมกับหันไปมองพระชายาเฮ่า

พระชายาเฮ่ยิ้มมุมปากก่อนจะพูดว่า “หมากตัวแรกของข้าวางไว้ข้างก่อนมู่หรงฉี” เหลิ่งชิงฮวนใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ก่อนจะถามด้วยความตกใจ “เจ้าทำอะไรกับมู่หรงฉี”

“ทำอะไรน่ะหรือ เดี๋ยวเจ้าก็จะได้รู้เอง”

ชิงฮวนเริ่มตื่นตระหนกมากขึ้นเรื่อยๆ นางลุกขึ้นเดินไปอีกฝั่งพร้อมกับถามด้วยน้ำเสียงสั่นเทา “เจ้าวางยาพิษเขางั้นหรือ”

พระชายาเฮ่ามองด้วยสายตาพึงพอใจกับปฏิกิริยาของเหลิ่งชิงฮวนเป็นอย่างมาก “ทำอย่างไรไม่สำคัญ ไม่อย่างไรผลลัพธ์ก็ออกมาเช่นเดิม”

ชิงฮวนตื่นตระหนก เธอไม่เคยต้องเป็นกังวลเรื่องของมู่หรงฉีเลย เพราะเขาทั้งแข็งแกร่งและกล้าหาญ แม้แต่ทหารเก่งกาจในมั่วเป่ยยังไม่สามารถทำอะไรเขาได้ เธอไม่คิดว่าจะต้องสูญเสียเขาไปเช่นนี้

หากพระชายาเฮ่ากล้าทำถึงขั้นนี้ นั่นแปลว่าพวกเขาต้องการใช้ทหารมั่วเป่ยในการควบคุมฉางอัน

เธอรีบวิ่งไปที่ประตูคุกเพร้อมกับเขย่าอย่างแรง “เสิ่นหลินเฟิง!”