ตอนที่ 868 สมควรแล้ว

พระชายาเฮ่าตื่นตระหนกทันที นางใช้ความพยายามทั้งหมดในการเลี้ยงพิษงูเหล่านี้และไม่ทำอะไรบุ่มบ่าม เพื่อมอบพวกมันให้กับเหลิ่งชิงฮวน และโจมตีอย่างรุนแรง จากนั้นอ๋องเฮ่าจะสร้างปัญหา และเขาจะปลอดภัยโดยไม่ต้องใช้ความพยายาม

แต่ถ้าพิษงูเหล่านี้ถูกแช่แข็งอยู่ในชั้นน้ำโดยเหลิ่งชิงฮวน และหากเหลิ่งชิงฮวนสามารถระดมกำลังทหารได้จริงๆ มันจะเป็นเรื่องยากที่จะพลิกกระแสน้ำโดยเหลือเพียงทหารจำนวนเท่านั้นที่เสด็จอารองทิ้งไว้ให้

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หัวหน้าเหอได้รับคำสั่งให้ไปที่ค่ายทหารเพื่อส่งกองกำลัง และกำลังเดินทางไปเมืองหลวง อาจจะเสียโอกาสนี้ไปได้

นางคิดและวางแผนมานานแล้ว แต่เหลิ่งชิงฮวนก็จัดการได้ นางจะต้องปลุกงูพิษเหล่านี้ให้ตื่นโดยเร็วที่สุดมิฉะนั้นหลังจากเวลาผ่านไปนานงูที่ถูกแช่อยู่ในน้ำแข็งนานๆ ก็อาจจะเกิดอันตรายได้

สถานการณ์วิกฤติทำให้พระชายาเฮ่าตัดสินใจทันทีที่จะทุ่มทุกอย่างลงไปในครั้งเดียว

นางหวังว่าจะได้ตายไปพร้อมกับเหลิ่งชิงฮวน และนางก็รู้ว่าตนเองอาจไม่มีโอกาสได้กลับไปอีกแล้ว

นางกังวลอยู่ครู่หนึ่งจนอาเจียนเลือดดำออกมาเต็มปาก

เนื่องจากแสงในพระราชวังใต้ดินสลัว เหลิ่งชิงฮวนจึงไม่สังเกตเห็นว่าในเลือดสีดำที่พระชายาเฮ่าอาเจียนออกมานั้นมีบางอย่างกำลังดิ้นอย่างช้าๆ จากนั้นเปลือกบนร่างกายของมันก็แตกออก ก่อนจะมีแมลงดูดเลือดแปลกๆ ออกมา

แมลงบินกระพือปีกและทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า ทำให้เกิดเสียง “หึ่ง” อย่างรวดเร็ว

ใบหน้าของพระชายาเฮ่าบิดเบี้ยว นางจ้องมองที่ชิงฮวนอย่างดุเดือด และกัดฟันพูดด้วยความโกรธ “ฆ่า!”

หลังจากได้รับคำสั่ง แมลงบินก็โฉบลงมาในทิศทางของชิงฮวนทันที

ชิงฮวนไม่คิดว่าพระชายาเฮ่าจะเลือกฆ่าเธอ พระชายาเฮ่าไม่ลังเลที่จะทุ่มทุกอย่างถึงขั้นเอากู่ที่เลี้ยงหัวใจตนเองออกมา

ทันทีที่กู่ออกมา นางก็แทบหมดแรง

จนถึงตอนนี้ชิงฮวนยังไม่เข้าใจว่าตัวเธอกับพระชายาเฮ่าเป็นศัตรูกันแบบไหน? บรรพบุรุษของนางไปขุดหลุมศพตระกูลนางหรืออย่างไร? ทำไมถึงได้กัดไม่ปล่อยเช่นนี้

เธอรู้ว่าหนอนกู่นี้จะต้องทรงพลัง เธอไม่กล้าที่จะประมาทมัน เธอรีบเตรียมตัวสำหรับการต่อสู้ และปล่อยหนอนกู่ในแหวนนาโนออกมา

เห็นได้ชัดว่าหนอนกู่พวกนี้สู้ไม่ได้ พวกมันค่อยๆ ร่วงลงไปทีละตัว

กู่ที่พระชายาเฮ่าเลี้ยงไว้ในหัวใจแข็งแรงและรวดเร็วจนไม่ทันได้ตอบสนอง เห็นแค่เงาพาดผ่าน แม้แต่ปีกของมันก็แข็งแกร่งราวกับคมดาบที่สามารถฆ่าคู่ต่อสู้ได้ในพริบตา

นี่คือมีดขว้างที่เร็วและไวที่สุด ตราบใดที่มันเข้ามาใกล้ก็จะถูกมันเฉือนเนื้อ ถ้ามันโจมตีส่วนสำคัญ มันอาจตัดคอ เส้นเอ็น หลอดเลือด หรือตาได้ในทันที ยิ่งกว่านั้นเป็นไปได้มากที่มันอาจมีพิษอยู่บนร่างกายของ เมื่อได้รับบาดเจ็บบางทีอาจจะไม่มีเวลาล้างพิษด้วยซ้ำ

และแส้ของเธอก็ไม่เหมาะกับการโจมตีในระยะใกล้ เหลิ่งชิงฮวนลากร่างที่เงอะงะของตนเองหลบไปมา เธอพยายามคิดหาอาวุธและวิธีการที่เหมาะสมในการทำลายกู่ตัวนี้ เธอหวังว่าไม้ตียุงไฟฟ้าในมือจะใช้การได้

เมื่อเห็นว่าความสนใจของชิงฮวนถูกเบี่ยงเบนไป พระชายาเฮ่าก็เดินไปที่บ่อสำรวจและพยายามใช้นิ้วเท้าเกี่ยวฝาบ่อ พยายามเปิดบ่อสำรวจและเรียกพิษงูออกมา

ชิงฮวนเข้าใจเจตนาของนางทันที แต่น่าเสียดายที่เธอไม่สามารถสลัดแมลงออกไปและไม่สามารถเข้าหยุดนางได้ เธอรู้สึกเสียดายที่เมื่อครู่ไม่ถอดกระดูกขานาง

ระหว่างนั้นพวกเขาก็ได้บินเสียงดังกึกก้องไปทั่ว

ชิงฮวนเซ เท้าไม่มั่นคงและเกือบจะล้มลงกับพื้น เธอมีความสุขและกังวลอยู่ในใจ เธอมีความสุขที่กำลังจะรอดแต่ก็กังวลเรื่องพิษงู วิธีการของเธอเป็นไปได้ในทางทฤษฎี ดูจากปฏิกิริยาของพระชายาเฮ่า งูจะต้องได้รับผลกระทบแน่ๆ แต่ใครเล่าจะรู้ว่าจะมีตัวแปรอะไรเกิดขึ้นบ้าง

พระชายาเฮ่าไม่โชคดีเท่าเธอ เธอบังเอิญอยู่ติดกับบ่อสำรวจ และฝาบ่อสำรวจเพิ่งถูกเปิดออก จนเศษกรวดลอยกระเด็นออกมาจากบ่อ

ก่อนที่ทั้งสองจะสติ ก็มีเสียงดังตามมาอีก