ตอนที่ 14 ข้าเป็นองค์ชาย มาเป็นพ่อครั...

ทะลุมิติมาเปิดร้านอาหารอยู่ต่างโลก: GOURMET OF ANOTHER WORLD ตอนที่ 14 ข้าเป็นองค์ชาย มาเป็นพ่อครัวประจำตัวข้าสิ! ตอนที่ 14 ข้าเป็นองค์ชาย มาเป็นพ่อครั…

ทันทีที่นายน้อยสามเอาข้าวผัดไข่ช้อนแรกเข้าปาก รสชาติเข้มข้นก็พลันเข้าโอบล้อมต่อมรับรสของเขา ชายหนุ่มรู้สึกราวกับว่าข้าวไข่มุกนั้นกำลังกระเด้งกระดอนในปาก กลิ่นของข้าวที่ผสมกับไข่เปรียบเสมือนเมฆหมอกที่โอบล้อมร่างของเขาไว้ ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกราวกับกำลังลอยล่องอยู่ในทะเลของกลิ่นหอมหวนชวนฝัน

นายน้อยสามตื่นตะลึงเป็นอย่างมาก เนื่องจากไม่เคยกินข้าวผัดไข่ที่อร่อยถึงเพียงนี้มาก่อน เขาเชื่อแล้วว่าเซียวเสี่ยวหลงพูดจริง ที่ว่าพ่อครัวประจำตระกูลเขายังทำข้าวผัดไข่ได้ไม่อร่อยถึงเพียงนี้

หลังจากที่กลืนคำแรกลงท้องไปเรียบร้อย ช้อนที่สองก็ตามมาทันที สิ่งเดียวที่เขาคิดคือต้องกินอาหารรสเลิศตรงหน้านี้ให้หมดเกลี้ยง การให้เกียรติพ่อครัวที่อุตสาหะทำอาหารที่ดีที่สุด คือการดื่มด่ำกับรสชาติอาหารจานนั้นให้เต็มที่

เซียวเสี่ยวหลงมองภาพตรงหน้าด้วยความอิจฉา ความหิวพุ่งขึ้นมาเป็นริ้วๆ กลิ่นหอมของข้าวผัดไข่ช่างเหนือจินตนาการจริงๆ กลิ่นนั้นรวมอัดกันเป็นก้อน ก่อนจะระเบิดออกมาในคราวเดียว

ปู้ฟางมองนายน้อยสามกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อยด้วยดวงตาตายด้าน มุมปากข้างหนึ่งกระดกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นใครก็ไม่สำคัญเมื่ออยู่ต่อหน้าอาหารอร่อย แม้แต่จักรพรรดิเองยังต้องยอมสยบให้อาหารเลิศรส ปู้ฟางไม่รู้ว่านายน้อยสามเป็นใคร และไม่ได้มีความสนใจที่จะรู้ด้วยซ้ำ ในตอนนี้เขาคิดเพียงว่านายน้อยสามเป็นลูกค้าของเขาเท่านั้น

ไม่นานนักปู้ฟางก็กลับเข้าครัวไปอีกครั้ง เขาหยิบแป้งออกมานวด ก่อนดึงให้เป็นเส้นยาวแล้วแช่ลงในน้ำร้อน ชายหนุ่มนำเส้นที่ต้มสุกแล้วไปใส่ในชามที่มีเครื่องปรุงรสเตรียมไว้คอยท่า จากนั้นก็ใช้ตะเกียบคลุกเคล้าเครื่องปรุงให้เข้าเนื้อเส้นบะหมี่ เพียงเท่านี้บะหมี่แห้งคลุกก็เป็นอันเสร็จสมบูรณ์

หลังจากที่ทำบะหมี่แห้งคลุกเสร็จเรียบร้อย ปู้ฟางก็ยังไม่นำออกไปทันที แต่หยิบผักมากมายหลายชนิดออกมาจากช่องเย็น

ผักนี้มีสีเขียวน้ำทะเล ใบมันเงาเขียวขจี สดเสียจนบนใบมีหยดน้ำที่ยังไม่เหือดแห้งไปเกาะอยู่ หยดน้ำเหล่านี้สะท้อนล้อกับแสงจนเกิดเป็นไออุ่นออกมา

“นี่คือต้นหลิงม่วงที่เก็บมาจากบริเวณตอนกลางของเทือกเขาเทียนตั๋ง พืชชนิดนี้ได้รับแสงอาทิตย์เป็นประจำทุกวันวันละหนึ่งชั่วยามครึ่ง ทั้งยังได้รับความชุ่มชื้นจากฝนบนยอดเขาทุกวันวันละครึ่งชั่วยามด้วย ดินก็ได้รับน้ำจากแอ่งทะเลสาบเทือกเขาเทียนตั๋ง และเพื่อรักษาความสดใหม่กับสารอาหารให้ครบถ้วนเสมอ จะต้องเก็บเกี่ยวตอนเช้าตรู่ ยามที่น้ำค้างยังไม่ก่อตัวขึ้นเท่านั้น”

ระบบอธิบายคุณสมบัติของผักให้ปู้ฟางฟังทันที เขาตกใจกับความยิ่งใหญ่อลังการของผักตรงหน้ามาก ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดผัดผักจึงมีราคาเป็นร้อยเหรียญทองได้

เทือกเขาเทียนตั๋งเป็นเทือกเขาที่มีชื่อเสียงโด่งดังของทวีปมังกรซ่อนเร้น บนยอดเขาเป็นแอ่งทะเลสาบ น้ำในทะเลสาบเป็นศูนย์รวมพลังปราณเข้มข้นจากทั่วโลก หากใครได้ดื่มน้ำดังกล่าวเข้าไปแล้วละก็ เส้นปราณในร่างกายจะได้รับการบำรุงอย่างล้ำลึก จนทำให้ระดับพลังปราณเพิ่มขึ้นได้

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ปู้ฟางทำอาหารจานนี้ ฝีมือของเขาในการทำผัดผักจัดได้ว่าอยู่ในขั้นเซียน เนื่องจากฝึกปรือมานับครั้งไม่ถ้วน

ปู้ฟางนำผักออกจากกระทะมาจัดใส่จาน ผักนั้นมีหน้าตาเหมือนก่อนที่เขาจะเริ่มประกอบอาหารไม่ผิดเพี้ยน ดูราวกับว่าไม่ได้นำไปผัดเลยแม้แต่น้อย

ความจริงที่เกิดขึ้นก็คือ ปู้ฟางใช้กรรมวิธีการควบคุมความร้อนที่พิถีพิถันเพื่อรักษาความชุ่มชื้นภายในผักให้คงเดิมไว้ได้

เขานำทั้งบะหมี่แห้งคลุกและผัดผักออกจากครัวมาวางลงตรงหน้าเซียวเสี่ยวหลง

“บะหมี่แห้งคลุกกับผัดผักที่สั่งได้แล้ว กินให้อร่อย” ปู้ฟางพูดหน้าตาย

ดวงตาของเซียวเสี่ยวหลงเป็นประกายขึ้นทันที เขารีบหยิบบะหมี่แห้งคลุกขึ้นมากิน ชายหนุ่มทนความหิวมานานแสนนานตั้งแต่เห็นนายน้อยสามกินให้ดูตรงหน้าแล้ว

กว่าเซียวเสี่ยวหลงจะได้เริ่มกิน นายน้อยสามก็กินเสร็จเรียบร้อยแล้ว ปริมาณของข้าวผัดไข่จัดว่าน้อยไป มันจึงหมดลงอย่างรวดเร็ว แต่แม้ปริมาณจะน้อย คุณภาพกลับไม่ได้น้อยตามลงไปเลย!

“อร่อยมาก!” นายน้อยสามพยายามต่อต้านความต้องการที่จะเลียชามให้สะอาดหลังกินเสร็จ แล้วหันไปยกนิ้วโป้งให้ปู้ฟาง

“เถ้าแก่ ข้าวผัดไข่ของเจ้าอร่อยเลิศจริงๆ ข้ามั่นใจว่าวัตถุดิบต้องไม่ธรรมดาแน่ ข้ารู้สึกได้ถึงพลังปราณที่ข้าวผัดไข่ชามนี้ส่งออกมา ขณะกินอยู่ข้ายังรับรู้ได้ด้วยว่าระดับพลังปราณเที่ยงแท้ในกายข้าเพิ่มสูงขึ้น แม้จะไม่มากแต่ก็เกิดขึ้นได้ยากนักกับระดับขั้นปราณของข้า”

นายน้อยสามออกปากชม แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับห้าขั้นราชันยุทธการอย่างเขายังมีพลังปราณเพิ่มขึ้นเล็กน้อยหลังจากกินเสร็จ แปลว่าข้าวผัดไข่ชามนี้จะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

“หากข้าเดาไม่ผิด ไข่นี้ต้องเป็นไข่จากอสูรเวทระดับห้า ลูกอินทรีทะเลลึกเป็นแน่!”

ปู้ฟางมองนายน้อยสามด้วยความประหลาดใจ ชายหนุ่มไม่ได้คาดคิดว่าชายตรงหน้าจะเดาที่มาของไข่ที่เขาใช้ถูก

“ข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุงนั้นใช้ไข่ฟองแรกของอสูรเวทระดับห้าลูกอินทรีทะเลลึก ไข่นี้มีพลังปราณเข้มข้นมากด้วยพลังปราณสมุทรจากทะเลลึกที่หล่อเลี้ยงอสูรใต้ทะเล ข้าวที่ใช้คือข้าวหลวงอู๋ฉางจากดินแดนรกร้างปักษ์ใต้ ข้าวนี้มีเมล็ดอ้วนหนา อัดแน่นไปด้วยสารอาหารมากมาย และยังเป็นเครื่องบรรณาการแก่จักรพรรดิอีกด้วย”

“ข้าว่าแล้วเชียว” นายน้อยสามคิด รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้า เขาเดาถูกจริงๆ เสียด้วยว่าไข่นั้นเป็นไข่ของอสูรเวทระดับห้าลูกอินทรีทะเลลึก นายน้อยสามเคยกินไข่ชนิดนี้มาก่อน แต่ไม่ใช่แบบที่เอามาประกอบเป็นข้าวผัดไข่ อาหารที่เขากินคราวนั้นคือไข่เจียว แต่รสชาติที่อร่อยเข้มข้นก็น่าเหลือเชื่อยิ่งนัก

นายน้อยสามไม่ได้สนใจข้าวแต่อย่างใด เนื่องจากคุ้นเคยกับข้าวชนิดนี้เป็นอย่างดี เขาหันไปเห็นผัดผักที่เซียวเสี่ยวหลงสั่งมา และจำได้ทันทีว่าราคาจานละร้อยเหรียญทอง

ราคานั้นจัดว่าแพงเลยทีเดียว เขาจึงเริ่มสงสัยว่าผัดผักจานนี้มีสิ่งใดพิเศษกันแน่