ตอนที่ 15 กลุ่มเศรษฐีใหม่ที่ยากหาใครเ...

ทะลุมิติมาเปิดร้านอาหารอยู่ต่างโลก: GOURMET OF ANOTHER WORLD ตอนที่ 15 กลุ่มเศรษฐีใหม่ที่ยากหาใครเหมือน ตอนที่ 15 กลุ่มเศรษฐีใหม่ที่ยากหาใครเ…

แววตาคาดหวังของจีเฉิงเสวี่ยมอดดับลงไปทันที ใบหน้าขององค์ชายหนุ่มชะงักกึก

“เขา… เขาปฏิเสธข้า!”

จีเฉิงเสวี่ยแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น ในฐานะองค์ชายสามของจักรวรรดิ มีหลายต่อหลายคนที่อยากคบค้าสมาคมกับเขา กระนั้นคำเชื้อเชิญที่เขาอุตส่าห์มอบให้ชายผู้นี้กลับถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย

ที่แย่ที่สุดคือ เหตุผลที่เขาโดนปฏิเสธ…

“คุณสมบัติไม่พอ”

เมื่อนึกย้อนไปถึงสิ่งที่ปู้ฟางพูดและสีหน้าเรียบเฉยของอีกฝ่าย องค์ชายสามก็รู้สึกราวถูกศรปักที่กลางใจ

แต่จีเฉิงเสวี่ยก็เป็นคนมีไหวพริบยิ่งนัก แม้เขาจะถูกปฏิเสธ แต่ก็ไม่ได้แสดงความโกรธออกมาแม้แต่น้อย ทำเพียงยิ้มบางๆ เท่านั้น

“ใช่แล้ว ข้า… ข้าคุณสมบัติไม่พอ” จีเฉิงเสวี่ยพูดด้วยน้ำเสียงท้อใจ ราวกับมีบางสิ่งที่หนักอึ้งอยู่ในใจเขา

จักรพรรดิฉางเฟิ่งแห่งจักรวรรดิวายุแผ่วมีบุตรทั้งหมดสามคนด้วยกัน องค์ชายองค์แรกมีนามว่าจีเฉิงอัน ได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายรัชทายาทเมื่อสิบปีก่อน องค์ชายองค์ที่สองนามว่าจีเฉิงอวี่นั้นได้รับตำแหน่งอ๋อง ส่วนองค์ชายองค์ที่สามจีเฉิงเสวี่ย ดูเหมือนว่าจักรพรรดิจะไม่พอใจในตัวเขาอย่างไรก็ไม่รู้ได้ จึงได้รับเพียงตำแหน่งแม่ทัพเท่านั้น

แม้ตำแหน่งแม่ทัพจะถือว่ามีหน้ามีตามาก แต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับตำแหน่งที่องค์ชายองค์แรกและองค์ที่สองได้รับ

“องค์ชายสาม…” เมื่อเซียวเสี่ยวหลงเห็นสีหน้าหดหู่ของจีเฉิงเสวี่ยก็พลันอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่ถูกเจ้าตัวขัดขึ้นมาเสียก่อน

“เถ้าแก่ปู้ แม้เจ้าจะไม่สนใจมาเป็นพ่อครัวประจำตัวข้า แต่เคยคิดไว้หรือไม่ว่าวันหนึ่งจะเข้าไปทำงานในครัวหลวง ในฐานะพ่อครัวส่วนตัวขององค์จักรพรรดิ ข้าอาจคุณสมบัติไม่พอ แต่องค์จักรพรรดิน่าจะพอใช่หรือไม่” จีเฉิงเสวี่ยพูดเจือหัวเราะ

ปู้ฟางมองจีเฉิงเสวี่ยแล้วขมวดคิ้ว “ไอ้หมอนี่มันโง่รึ ข้ายังพูดไม่ชัดหรืออย่างไร”

“ข้าไม่สนใจจะไปทำงานเป็นพ่อครัวประจำตัวใครทั้งสิ้น แม้แต่ของจักรพรรดิก็ไม่สนใจ หากเจ้าอยากกินอาหารที่ข้าทำก็มากินที่ร้านเสีย ถ้ามีคนมาก่อนเจ้าก็จงต่อแถว พอกินเสร็จแล้วก็จ่ายเงินมา”

ปู้ฟางเป็นชายที่ฝันอยากเป็นพ่อครัวเทพ แล้วพ่อครัวเทพในอนาคตอย่างเขา จะจำกัดตนเองให้เป็นเพียงพ่อครัวประจำตัวของคนอื่นได้อย่างไร

จีเฉิงเสวี่ยเงียบ ตัวเขาเองเข้าใจได้ว่าเหตุใดปู้ฟางจึงปฏิเสธตำแหน่งพ่อครัวประจำตัวเขา แต่การที่ชายหนุ่มตรงหน้าปฏิเสธตำแหน่งพ่อครัวของจักรพรรดิด้วยนั้น เป็นเรื่องที่เขาไม่อยากจะเชื่อแม้แต่น้อย

การได้ทำงานในครัวหลวงและทำอาหารให้จักรพรรดิเสวยมิได้เป็นความใฝ่ฝันของพ่อครัวทุกคนในราชอาณาจักรหรือ

ถ้าเช่นนั้นแล้วความฝันของปู้ฟางคือสิ่งใด

“ข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุงราคาสิบผลึก โปรดจ่ายเงินด้วย ขอบคุณ” ปู้ฟางพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย ชายหนุ่มรู้สึกเหนื่อยจากการพูดคุยกับองค์ชาย

“ของเจ้าสองร้อยเหรียญทอง” ในขณะเดียวกันเขาก็หันไปพูดกับเซียวเสี่ยวหลง

จีเฉิงเสวี่ยมองปู้ฟางด้วยสายตาเหมือนคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะส่งเงินสิบผลึกให้อีกฝ่าย เซียวเสี่ยวหลงเองก็จ่ายเงินเช่นกัน จากนั้นทั้งสองก็เดินออกจากร้านไป

ร้านอาหารเล็กๆ ร้านนี้มีขนาดเพียงสามผิงฟางจ้างเท่านั้น แถมยังไม่มีป้ายร้านด้วย มีเพียงสุนัขสีดำตัวใหญ่นอนอืดอยู่ที่ทางเข้า มีพ่อครัวสูงโปร่งร่างผอมที่ยึดถือหลักปฏิบัติเคร่งครัดและหุ่นเชิดลึกลับที่ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วย นอกจากนี้ยังมีฝีมือการทำอาหารแสนสมบูรณ์แบบ ทั้งยังใช้วัตถุดิบชั้นเลิศที่ไม่รู้ที่มา… ร้านเล็กๆ ของฟางฟางนี้เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความลึกลับเหลือคณนา

หลังจากที่จีเฉิงเสวี่ยออกจากร้านเป็นที่เรียบร้อย เขาก็เหลียวกลับไปมอง มุมปากขยับขึ้นเป็นรอยยิ้ม “น่าสนใจดี”

พอเก็บถ้วยชามมาล้างเสร็จแล้ว ร้านอาหารก็กลับมาไร้ผู้คนอีกครั้ง ปู้ฟางกลับไปนั่งอาบแดดข้างเจ้าดำ ทำตัวแสนขี้เกียจตามเดิม

แต่ร้านของเขาก็กลายเป็นที่โจษจันไปทั่วเมืองเรียบร้อย หลังจากเหตุการณ์สุดระทึกกับซุนฉีเซี่ยง ข่าวที่ว่าอาหารร้านนี้แพงหูฉี่ก็ได้แพร่สะพัดไปทั่วนครหลวงเช่นกัน โดยฝีมือของเพื่อนบ้านมหาภัย

“พวกเจ้ารู้เรื่องร้านอาหารแปลกๆ ในตรอกกันหรือไม่!”

“หมายถึงไอ้ร้านอาหารใจไม้ไส้ระกำที่ขายข้าวผัดไข่ชามละสิบผลึกน่ะหรือ”

“ไอ้เจ้าของร้านมันโง่เง่าหรืออย่างไร ใครมันจะไปซื้อราคาขนาดนั้น ถ้ามันขายข้าวผัดไข่ได้สักชาม ข้าจะกินข้าวเกรียบที่ข้าขายให้หมดมันเสียเลย!”

…

แต่ในโลกนี้ย่อมมีเศรษฐีมั่งคั่งที่ตามหาสิ่งที่แตกต่างจากปุถุชนคนธรรมดาเสมอ แน่นอนว่าวิธีการมองโลกของคนสองกลุ่มนี้ก็แตกต่างกันเช่นกัน

ความเงียบสงบไม่ได้อยู่นาน เมื่อร่างสองสามร่างก้าวเท้าเข้าร้านของปู้ฟางมา ชายหนุ่มกำลังนอนขดอยู่บนเก้าอี้ สายตาเหลือบไปเห็นกลุ่มชายน้ำหนักเกินที่เพิ่งเยื้องย่างเข้ามาถึง

ชายอ้วนเหล่านี้ล้วนใส่เสื้อผ้าแพรไหมหน้าตาหรูหรา นิ้วหยาบกร้านพรั่งพร้อมด้วยแหวนทองมากมาย สร้อยคอที่พวกเขาสวมประดับด้วยจี้หยก ส่วนเข็มขัดก็ฝังมรกตส่องประกาย