บทที่ 0069

การวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคนได้หยุดลง

พวกผู้หญิงที่ส่งเสียงโห่ร้องเพื่อคืนสินค้าก็มองมายังนางหวางด้วยเช่นกัน

โดยที่ความคิดของนางหวางก็โลดแล่นด้วยเช่นกัน และมองไปยังซูหวั่นที่อยู่ทางนั้นด้วยความท้าทาย จริงด้วย ขอแค่นางทุบไข่ไก่เพียงแค่ฟองเดียวที่ดีขึ้นมา คำโกหกของซูหวั่นก็จะถูกเปิดโปงออกมาแล้ว

นางไม่จำเป็นที่จะต้องถูกซูหวั่นจูงจมูกอยู่แบบนี้!

เพี้ยะ!

นางหวางหยิบไข่ขึ้นมาจากตะกร้าไม้ไผ่แล้วโยนมันลงบนพื้น ของเหลวสีเหลืองในไข่ไก่กระเด็นออกมา โดยติดตามมาด้วยกลิ่นเหม็นที่สุดแสนจะพรรณนา มันส่งกลิ่นเหม็นไปทั่วจนคนที่เดินผ่านไปผ่ามาต่างก็กลอกตามองบน

มันช่างเหม็นเสียเหลือเกิน!

นางยังมีหน้ามาพูดอีกว่าไข่ไก่ของนางดี ไม่รู้ว่านางไปเอาความกล้ามาจากไหนที่พูดแบบนี้อีกมา ตามคาดนังหนูที่อยู่ข้างๆนั้นช่างจิตใจดีเสียเหลือเกิน

มีคนจำนวนไม่น้อยได้กระโจนมาหานางหวาง ดึงเสื้อผ้าของนางเพื่อคืนสินค้า

“นังสารเลว ใครให้เจ้ามาขายไข่เน่าแบบนี้ รีบคืนเงินข้ามาเดี๋ยวนี้นะ ส่วนไข่ไก่พวกนี้คืนเจ้าไป!”

ขณะที่นางหวางไม่ได้ทันตั้งตัว นางก็ถูกดึงผมจนหลุดเป็นกระจุกแล้ว

นางเป็นคนประเภทเก่งแต่อยู่ในบ้าน จ้องแต่จะรังแกคนที่อ่อนแอกว่า พอเจอคนที่แข็งแกร่งกว่าก็ถึงกลับหงอไปเลยทีเดียว ส่วนสิ่งที่เรียกว่าปากดีนั้น เมื่อพบกับศัตรูที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าก็ไม่กล้าแม้แต่จะพูดออกมาเสียด้วยซ้ำ

ฟลั่บ!

ตะกร้าไม้ไผ่ร่วงหล่นลงพื้น และไข่เหล่านั้นก็แตกออก ซึ่งมันทำให้ทั้งท้องถนนเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นคลุ้ง

มันเต็มไปด้วยกลิ่นของไข่เน่า

สมองของนางหวางสับสนไปหมด แม่เฒ่าเซี่ยงคงไม่ให้ไข่เน่ากับนางหรอกนะ และไข่แดงพวกนี้ก็ดูปกติดีนี่นา แต่ทำไมมันถึงได้เหม็นขนาดนี้ได้?

จะต้องมีอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ!

ตลาดวุ่นวายไปหมด จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็ได้มาทำการควบคุมสถานการณ์เอาไว้ โดยนำตัวนางหวางที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยไข่เน่าไปสอบปากคำที่สถานี

ซูอู่หลางตกใจเอาเสียมากๆ เขาเอาแต่ดึงเสื้อของนางหวางเอาไว้ ทั้งร้องไห้และอาละวาดไปด้วย ประกอบกับกลิ่นที่เหม็นคลุ้งนี้ เขายังอาเจียนเอาขนมหมื่นลี้ออกมาจนหมดอีกต่างหาก

เจ้าหน้าที่มองสองแม่ลูกอย่างรังเกียจ และให้ผู้คนแยกย้ายกันออกไป