บทที่ 0075

ตามคาด พวกนางมาที่นี่เพราะเรื่องนี้จริงๆ

ซูหวั่นใช้ร่างเล็กๆของตัวเองขวางประตูเอาไว้ เพื่อไม่ให้แม่เฒ่าเซี่ยงได้เข้ามา“ท่านย่า ท่านย่าพูดอะไรน่ะ ไข่เน่าอะไรกัน”

“นังเด็กบ้า แกยังจะเสแสร้งอีก ไข่เน่าพวกนั้น แกจะต้องเป็นคนทำแน่ๆ!” นางหวางชี้ไปที่นางพร้อมกับก่นด่าออกมา นางถูกนำตัวไปที่สถานีเทศมณฑล และได้รับความทุกข์ทรมานมากมาย

แล้วยังถูกโบยอย่างหนักอีกต่างหาก จนก้นของนางแตกลายไปหมดแล้ว

“ทั้งๆที่ไข่ไก่ที่ท่านแม่ให้ไปตอนเช้ามันยังดีอยู่เลย แต่ทำไมหลังจากที่พบเจ้า มันก็เหม็นไปได้ล่ะ!”

นางหวางไม่สามารถเข้าใจได้จริงๆ

ก่อนที่นางจะได้พบกับซูหวั่น ทั้งๆที่นางขายได้ดี และแม่บ้านพวกนั้นก็ไม่ได้วว่าอะไร แต่เมื่อซูหวั่นมาถึงที่นี่ ไข่ไก่ก็กลับเหม็นขึ้นมาได้!

จนกระทั่งตอนนี้ นางก็ไม่เข้าใจว่าปัญหามันเกิดจากอะไร แค่รู้สึกว่าซูหวั่นจะต้องทำอะไรลงไปก็เท่านั้น

“น้าสาม ข้าไม่เข้าใจจริงๆว่าท่านน้ากำลังพูดถึงอะไรอยู่ ตอนที่ท่านย่าเอาไข่ไก่มอบให้ท่านน้า ข้าก็ไม่ได้อยู่ด้วยนี่นา ข้าออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว แล้วจะลากข้าเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยได้อย่างไร?”

ซูหวั่นหยิบมีดทำครัวที่แวววับขึ้นมา และชี้เข้าไปใกล้กว่าเดิม“ท่านน้ากำลังจะโยนความผิดมาให้ข้าหรือเปล่า อย่าอะไรๆก็โยนมาให้ข้าแบบนี้สิ ข้าไม่ใช่คนปัญญาอ่อนสักหน่อย ไม่สามารถแบ่งรับความผิดแทนท่านน้าได้ทุกวันหรอกนะ!”

“ท่านย่า ต่อให้ท่านย่าจะไม่เชื่อข้า แต่ท่านย่าก็ต้องคิดให้ดีนะคะ ข้าจะไปเอาไข่เน่าขนาดนั้นมาจากไหน ตอนนั้นข้าเห็นว่าน้าสามถูกคนจับได้แล้ว และก็ยังพูดแก้หน้าให้น้าสามอีก แต่น้าสามไม่ได้ฟังเลยสักนิด”

“ต่อมาเรื่องก็ได้บานปลาย มือปราบก็มาแล้วด้วย ท่านย่า ท่านย่าเป็นคนมีไหวพริบ คงไม่ถูกคำพูดเพียงไม่กี่คำของท่านน้าหลอกเอาได้หรอกนะคะ”

นังเด็กสารเลว!

ถ้านางหวางไม่ได้มีอาการเจ็บก้น และซูหวั่นไม่ได้มีมีดอยู่ในมือ นางก็คงจะกระโจนเข้าไปฉีกปากของซูหวั่นเสียแล้ว

“อย่าพูดเพ้อเจ้อนะ!”

ซูหวั่นมองแม่เฒ่าเซี่ยง และหลั่งน้ำตา“ท่านย่า ข้าเปลี่ยนไข่เน่าไม่ได้หรอกนะ แต่คนอื่นน่ะไม่แน่ ก่อนหน้าที่ข้าจะไปถึงตลอด ข้าได้พบกับพี่ชายของน้าสามด้วยค่ะ”

เมื่อได้ยินแบบนั้น แม่เฒ่าเซี่ยงก็จ้องมองไปที่นางหวาง

พี่ชายของนางหวางขี้เกียจและไม่ทำการทำงาน ภรรยาของเขาก็เช่นเดียวกัน ทั้งสองคนไม่ยอมทำงาน และคิดแต่จะหากินแบบฟรีๆ

โดยที่นางหวางได้แอบเอาสิ่งของครอบครัวสามีหยิบยื่นไปให้บ้านของแม่ตัวเอง เมื่อครู่นี้นางไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย แต่เมื่อได้ยินซูหวั่นได้เตือน นางก็คิดว่านางหวางจะต้องเอาไข่ดีไปให้บ้านแม่ของตัวเองอย่างแน่นอน