แม่กระต่ายตัวน้อย

ยามเฉินจางอวี้ซินตื่นเพราะเสี่ยวเตี๋ยมาปลุก นางอยากจะออกไปหาซื้อข้าวของบางอย่างก่อนจะออกเดินทาง มีเงินที่ตาเฒ่านั่นให้ไม่ใช้เสียดายแย่ ตั้งแต่กำจัดสาวใช้สามคนนั้นไปชีวิตก็สงบ จะว่าไปร่างเดิมนี่โง่จริงๆ หากทำตัวดีๆไม่สนใจอะไรชีวิตก็นับว่าสบาย แต่กลับถูกสาวใช้จูงจมูกเอาเสียได้ บ่าวที่รังแกนางก็มีแต่คนของนางเองทั้งนั้น

ด้านนอกเสี่ยวเตี๋ยเตรียมน้ำเรียบร้อยก็ยกมาให้นางในห้องเพื่อล้างหน้า จางอวี้ซินไม่ชอบที่มีคนมาคอยปรนนิบัติเช่นนี้มันเหมือนนางเป็นง่อย ร่างบางลุกขึ้นเมื่อเสี่ยวเตี๋ยเดินมาจะช่วยถอดชุด นางห้ามเอาไว้

"ไม่ต้องหรอกเรื่องแค่นี้ข้าทำเอง อีกอย่างอีกไม่นานเราต้องไปจากที่นี่ จากนั้นก็ไม่มีพระชายา ไม่มีคุณหนูมีแค่เราสามคนพี่น้อง จริงสิเรื่องที่ข้าอยากออกไปข้างนอกต้องไปขออนุญาตหรือไม่"

"ต้องไปขอเจ้าค่ะ คุณหนูอยากจะไปที่ไหนหรือเจ้าคะ"

"ไปหาซื้อเครื่องมืองัดแงะ เอ้ย...หาซื้อเครื่องมือช่างมาทำงานฝีมือเล็กๆน้อยๆนะ"

"แต่ท่านอ๋องไม่อนุญาตให้ท่านออกจากจวนนะเจ้าคะคุณหนู"

"เสี่ยวเตี๋ย...เอาหูมานี่"

เสี่ยวเตี๋ยกระเถิบไปใกล้ๆเจ้านาย จางอวี้ซินกระซิบบางอย่าง

"พอหาได้หรือไม่"

"ได้เจ้าค่ะ ว่าแต่จะเอามาทำอันใดหรือเจ้าคะ"

"อย่ารู้เลย ถึงเวลาจะบอก จริงสิเสี่ยวเตี๋ยเจ้าออกไปข้างนอกได้งั้นวันนี้เราทำปิ้งย่างกินกันไหม"

"แต่ว่าตั้งแต่สามคนนั้นไปพวกเราก็มีอาหารดีขึ้นมิใช่หรือเจ้าคะ"

"รสชาติแย่ขนาดนั้น จืดชืดเจ้ากินลงจริงๆหรือ"

จางอวี้ซินรู้ดีว่ายุคนี้จะหาอาหารที่รสชาติจัดจ้านคงไม่มี เครื่องปรุงเองก็จำกัด แม้ว่าอาหารที่ได้มาจะมีเนื้อแต่กลับคาวยิ่งนัก จางอวี้ซินจดรายการของที่ต้องการให้กับเสี่ยวเตี๋ยไปหาซื้อ เพราะเสี่ยวเตี๋ยสามารถหาทางออกจากจวนได้

"เสี่ยวเตี๋ย...ซื้อตามนี้นะไม่ต้องเยอะเอาแค่พอเราสามคนกินจะได้ไม่ลำบากเจ้าด้วย"

"คุณหนู...ท่านไปเอาเงินตำลึงมาจากไหนมากมายเจ้าคะ"

"เป็นค่าหย่านะ ฝ่ายชายมีคนอื่นก่อนเรียกว่ามีชู้เพราะฉะนั้นต้องจ่ายค่าหย่าให้กับฝ่ายหญิง"

"มีชู้..."

เสี่ยวเตี๋ยทำสีหน้างุนงง หรือว่าท่านอ๋องกับคุณหนูหลิวจอมเสแสร้งนั่นจะมีสัมพันธ์กัน ช่างน่ารังเกียจนิ่งนัก เสี่ยวเตี๋ยรับเงินตำลึงมาก่อนจะเอ่ยกับนายสาว

"คุณหนูอยากกินอะไรบ่าวจะซื้อมาให้ทุกอย่างเลยเจ้าค่ะ จะใช้เงินที่เขาสมควรต้องจ่ายให้ท่านให้อย่างดีเลย คิกๆๆ"

เสี่ยวเตี๋ยรับเงินมาแล้วก็เตรียมออกไปข้างนอก ชุนเถาเห็นพี่สาวออกไปจึงเอ่ยเตือน

"พี่ระวังตัวด้วย ตอนนี้คุณหนูไม่ใช่พระชายา นางไม่มีตำแหน่งคุ้มครองอีกแล้ว"

"วางใจเถอะ ชุนเถาเจ้าอยู่บ้านดูแลพระชายาดีๆ พี่จะรีบไปรีบกลับ"