ที่บ้านไม่สอนมารยาทเหรอ

กู้หมิงเห็นว่างนางกำลังจะไปก็ไม่รั้ง เสี่ยวเตี๋ยเปิดประตูแต่กลับเปิดไม่ออก

"แกร้ง!! แกร้ง !!แกร้ง!! เสี่ยวเตี๋ยเห็นว่าประตูถูกลงกอนจากด้านนอกก็หันกลับมาหาคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง เขานั่งจิบชาสบายใจราวกับไม่ทุกข์ไม่ร้อน คนตัวเล็กโมโหเดินกลับมาหาสองมือเท้าเอวอย่างไม่พอใจ

"ใต้เท้ากู้..ปล่อยข้าออกไป ท่านทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร"

"ข้ายังไม่ว่าง คอแห้งอยู่เจ้ารีบก็หาทางออกเอง ถ้าไม่รีบก็นั่งรอ"

เสี่ยวเตี๋ยลืมสถานะตนเองทันทีเพราะความโมโหชี้หน้าต่อว่าเขา

"กู้หมิงไอ้คนใจแคบยิ่งกว่ารูเข็ม พวกเรานายบ่าวไปทำอะไรให้ท่านกันแน่ถึงกัดไม่ปล่อย"

"เจ้ากำลังด่าข้าเป็นสุนัขเช่นนั้นหรือ"

"นิสัยหาเรื่องไร้เหตุผลเช่นนี้ท่านว่ามีคนเขาทำกันหรือ"

แปะ แปะ แปะ เสียงกู้หมิงปรบมือก่อนจะเดินมาหาเสี่ยวเตี๋ยช้าๆทีละก้าว เท้าบางถอยหลังทีละก้าวเช่นกัน กู้หมิงอาศัยจังหวะที่ตนเองสูงกว่าก้าวสองทีถึงตัวนางมือหนาคว้าเอวบางรั้งมาปะทะกับอกแกร่ง สายตาของเขาที่มองนางมีแววโกรธเกรี้ยว เสี่ยวเตี๋ยดิ้นรนแต่เขาไม่ขยับสักนิด

"เจ้าด่าข้าเป็นสุนัข เสี่ยวเตี๋ยเคยโดนสุนัขกัดหรือไม่"

"ปล่อยข้านะใต้เท้ากู้ ท่านโปรดสำรวมหน่อยท่านเป็นขุนนางนะ กู้หมิงปล่อยข้า อ่ะ อื้อ"

กู้หมิงปลดตะกร้าที่หลังนางออก เขากระชับวงแขนแกร่งรัดนางไว้ทั้งตัวก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปหา เสี่ยวเตี๋ยพยายามที่จะไม่ให้เขาได้เปรียบ แต่นางหรือจะสู้เขาได้ กู้หมิงช้อนสะโพกนางด้วยมือข้างเดียวเอานางวางบนโต๊ะหน้าร้านก่อนจะสอดมือเข้าไปในสาบเสื้อ เสี่ยวเตี๋ยถูกเขาหลอกล่อจนกระทั่งนางเผลออ้าปากจะต่อว่าเขา กลับเป็นการเปิดโอกาสให้เขาสอดลิ้นรุกล้ำเข้ามายังโพรงปากเล็กของนางได้

กุ้หมิงจูบร่างเล็กดูดดื่ม เสี่ยวเตี๋ยเจ็บใจที่สู้เขาไม่ได้นางร้องไห้ออกมาจนคนตัวโตรู้สึกถึงความเค็มมาจากน้ำตาของนาง เขาละริมฝีปากออกมามองหน้าคนที่เขาเพิ่งรังแกไป เสี่ยวเตี๋ยร้องไห้ไม่หยุดจนกู้หมิงต้องเปลี่ยนจากแกล้งนางมาเป็นปลอบใจ

"ฮึกๆๆ ฮือๆๆใต้เท้ากู้ข้าเกลียดท่าน ฮึกๆๆ"

"เสี่ยวเตี๋ยอย่าร้องสิ ข้าแกล้งเจ้าเล่นไม่ร้องนะ"

"ข้าจะกลับจวน เปิดประตูนะ"

"ได้ๆข้าไปส่ง ผลไม้นี่ให้เจ้าไม่คิดเงินนะเด็กดีเจ้าเงียบก่อน"

"ข้าไม่อยากกินของท่านแล้วคนใจร้าย ฮึกๆๆ"

"อย่าร้อง เอาล่ะๆข้าขอโทษ เสี่ยวเตี๋ยหยุดร้องนะข้าจะไปส่ง เจ้าอยากได้เท่าไหร่ข้าให้หมดเลย"

คนตัวเล็กหยุดร้องเหลือเพียงเสียงสะอื้น กู้หมิงหยิบผลไม้อบแห้งเพิ่มให้นางอีกหลายสิบชั่งก่อนจะจูงมือนางออกทางหลังร้านแล้วพาขึ้นรถม้า คนขับรถม้ามองหน้าเจ้านายกับสาวใช้อดีตพระชายาจวิ้นอ๋อง แต่กลับได้สายตาเข้มมองกลับมา เขามองไปทางตระกร้าหลายใบ คนขับรถม้ายกตะกร้าขึ้นวางด้านใน กู้หมิงอุ้มเสี่ยวเตี๋ยแล้วก้าวขึ้นไปนั่งในรถม้า