บทที่ 1030 วิธีการจับชู้ของคุณชายสามเย่ไร้คนเทียบเทียมจริงๆ (6)

เวินลั่วฉิงมองหน้าเขา ดวงตาเปล่งประกายระยิบระยับ“ฉันแค่อยากบอกคุณว่า คุณคิดผิดแล้ว เวินลั่วฉิงอย่างฉัน พอตั้งมั่นอะไรแล้วจะมุ่งมั่นเพื่อสิ่งเดียวเท่านั้นและรักเดียวใจเดียวแน่ๆ ดังนั้นในเมื่อฉันตกลงกับคุณแล้ว ก็ไม่มีทางสองจิตสองใจเด็ดขาด”

เวินลั่วฉิงเสริมคำพูดที่ถูกเย่ซือเฉินตัดบทเมื่อสักครู่ เดิมทีเธอแค่อยากแสดงความรู้สึกออกมา พูดตรงๆก็คือสารภาพรัก แต่คิดไม่ถึงว่าเขากลับตัดบทเธอทิ้ง ทั้งยังเข้าใจเธอผิดขนาดนั้นอีก

“แต่พวกเราคิดต่างกัน ดังนั้น พวกเราต่างฝ่ายต่างทำให้ตัวเองใจเย็นแล้วลองคิดดูดีๆเถอะ”บัดนี้เวินลั่วฉิงรู้สึกโกรธเล็กน้อยจริงๆเขาไม่รู้เรื่องอะไรก็เอาแต่จะหึงก็ยังพอว่า แต่เขากลับสงสัยในตัวเธอจริงๆ？และเข้าใจเธอผิดขนาดนี้？

หากเย่ซือเฉินเชื่อใจเธอก็คงไม่สงสัยเธอ จะไม่มีทางเกิดความเข้าใจผิดเด็ดขาด

เธอจำได้ว่าครั้งหนึ่ง เธอกำลังนอนอยู่ก็ถูกเย่ซือเฉินปลุกให้ตื่น จากนั้นเย่ซือเฉินก็ถามเธอว่าถังจื่อโม่เป็นใครด้วยใบหน้าโกรธเคือง

ตอนนั้นเธอบอกเย่ซือเฉินว่าถังจื่อโม่เป็นลูกชายของเธอ แต่เย่ซือเฉินก็ไม่เชื่ออย่างเด่นชัด

ตอนนั้นเขาไม่เชื่อคำพูดของเธอ เขาเข้าใจผิดคิดว่าเธอโกหก เข้าใจผิดคิดว่าเธอหลอกเขา เขาคิดเองเอ่ยเองว่าถังจื่อโม่เป็นคู่รักของเธอ

ดังนั้น พอเขาได้ยินฉู่หลิงเอ๋อพูดถึงจังจื่อโม่จึงทำหน้าราวกับเห็นศัตรู

ตอนนั้นเขาไม่เชื่อเธอก็แล้วไป แต่ตอนนี้เขาไม่คิดจะใช้สมองครุ่นคิดหน่อยเหรอ？

เขาทำความรู้จักกับจื่อซีแล้ว จื่อซีแซ่ถัง หรือเขาก็ไม่ได้คิดถึงจุดนี้เลยสักนิดเหรอ？

เขาจำชื่อถังจื่อโม่ขึ้นใจ แต่เขากลับลืมคำพูดของเธอเสียสนิท

ผู้ชายคนนี้？

เธอไม่รู้ว่าควรพูดเขายังไงดี

“คุณกลับไปเถอะ”เวินลั่วฉิงกะพริบตา จากนั้นก็บิดหน้าไปอีกทาง ไม่มองเขาอีกเลย

เวินลั่วฉิงรู้ว่าปล่อยให้เป็นอย่างนี้ต่อไปไม่ได้ เย่ซือเฉินคิดเองเอ่ยเองอยู่ฝ่ายเดียว ส่วนจื่อโม่สุดที่รักก็ยืนกรานว่ายังไม่ทำความรู้จักกับเย่ซือเฉิน ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อสักครู่ ถังจื่อโม่พูดผลลัพธ์ไว้รุนแรงมาก

เวินลั่วฉิงรู้ว่าต้องจัดการปัญหาระหว่างสองพ่อลูกนี้เสียที ถึงแม้เย่ซือเฉินจะสงสัยเธอ แต่เย่ซือเฉินหึงจนไม่มีสติปัญญา ซึ่งแสดงว่าเย่ซือเฉินแคร์เธอมาก

เพราะแคร์จึงไม่อาจใจเย็นได้ จนกลายเป็นคนบุ่มบ่าม กระทั่งทำตัวงี่เง่าด้วย

ครั้งก่อนเธอก็เคยเข้าใจเย่ซือเฉินผิด ยังไม่เข้าใจเรื่องราวก็หึงเย่ซือเฉินด้วยสาเหตุจื่อซีสุดที่รัก

ตอนนั้นเธอก็ใจร้อนบุ่มบ่าม ทำตัวงี่เง่าเช่นกัน

ดังนั้นเวลารักมากก็จะหึงได้ง่าย ยิ่งไปกว่านั้นเวลาหึงขึ้นมา จะสูญเสียสติปัญญาไปหมด

ดังนั้นเธอจึงโทษเย่ซือเฉินจริงๆไม่ได้

งั้นวิธีเดียวในตอนนี้ก็คือ รีบแก้ไขปัญหาสองพ่อนี้โดยด่วน

เวินลั่วฉิงคิดได้วิธีหนึ่ง เธออยากทำอะไรที่ตรงกันข้ามกัน

ตอนนี้ถังจื่อโม่กำลังโกรธเย่ซือเฉินอยู่ ไม่อยากนับเย่ซือเฉินเป็นพ่อ ซึ่งเธอรู้จักนิสัยจื่อโม่ดี สถานการณ์อย่างนี้ใครโน้มน้าวใจก็ไม่เป็นผล

เธอก็เข้าใจว่าสาเหตุที่ถังจื่อโม่ยังไม่นับเย่ซือเฉินเป็นพ่อ ประเด็นหลังก็คือกลัวเย่ซือเฉินไม่รักเขา แต่ถังจื่อโม่สนับสนุนเธอกับเย่ซือเฉินมาก จื่อโม่ของเธอหวังให้เธอมีความสุข

หากเธอกับเย่ซือเฉินทะเลาะกันเพราะเรื่องจื่อโม่ จื่อโม่คงต้องร้อนใจแน่ๆ ถึงเวลาจื่อโม่ก็จะออกมานับพ่อกับเย่ซือเฉินเอง

เพื่อสองพ่อลูกคู่นี้ เธอก็จำเป็นต้องลำบากแสดงละครเสียหน่อย！！

“หมายความว่ายังไง？”บัดนี้เย่ซือเฉินไม่ได้คิดอะไรมาก ดังนั้นเขาไม่เข้าใจเจตนาของเวินลั่วฉิง เขาได้ยินเพียงว่าเวินลั่วฉิงไล่เขากลับไป